Willem II 3 - 2 Feyenoord

Wedstrijdverslag:

Johnny Metgod is een oude rot in het elftal van Feyenoord. In de voorbije jaren is hij niet altijd even aardig behandeld door de media, maar voor de ambitieuze Rotterdammers bewijst 'Big John' een speler te zijn met visie en ervaring, die nog niet kan worden gemist. In het Brabantse land ontspoorde gistermiddag de Feyenoord-trein op het moment dat Metgod uitstapte. De eerste nederlaag (3-2) van het seizoen, toegebracht door Willem 11, was het directe gevolg. Éénmaal eerder ging Feyenoord na de zomer hard onderuit. Het elftal van Bengtsson en Verbeek, door dit duo net in de steigers gezet, zette in de aanloop naar de competitie tegen Anderlecht achterin de poorten open (4—0). Ook toen ontbrak 'opbouwwerker' John Metgod. Hoewel de aanvoerder van Feyenoord zelf zijn rol niet wenst te onderstrepen, weet Gunder Bengtsson maar al te goed dat de ex-international en aankomend oefenmeester in het veld als zijn rechterhand functioneert. Metgod is in staat de organisatie van de achterste linie én het middenveld voor zijn rekening te nemen. In Tilburg was, nadat Metgod met een forse spierscheuring in de liesstreek moest afhaken, van enige organisatie geen sprake meer. Paul Nortan verhuisde naar het centrum, Henk Frëser had de handen vol aan de gevaarlijke Mohammed Sylla en Ulrich van Gobbel mocht tegen zijn oude club na zeven minuten opdraven als vervanger van Metgod. Geen van allen waren zij in staat orde op zaken te stellen in een fase waarin de thuisclub paniek en verderf zaaide met het volgens trainer Adri Koster geheime' tactische wapen Guus van der Borgt achter de spitsen. Koster, later kraaiend van plezier: „Ik had Feyenoord een paar keer zien spelen. Het was me opgevallen dat de defensie geweldig goed opereerde. Kan ook niet anders wanneer je slechts één tegendoelpunt hoeft te incasseren in vier wedstrijden. Het was een foefje van mij om Van der Borgt die aparte rol te geven. Daarmee was Feyenoord nog niet eerder geconfronteerd. Het pakte uitstekend uit."

Halverwege had Willem II al een marge van twee treffers opgebouwd. Mohammed Sylla, met Ernie Stewart de grote revelatie van dit seizoen in Tilburg, zette zowel international Henk Fraser als doelman Ed de Goeij op het verkeerde been, 1-0. John Feskens legde luttele minuten later de tekortkomingen nog eens bloot bij de Rotterdamse ploeg, die een week eerder PSV over de knie legde en de aansluiting bij de vaderlandse top drie al gevonden dacht te hebben. „Ik denk dat het ook met een verkeerde mentaliteit had te maken," suggereerde John Metgod later. „Feyenoord is nog niet zover dat het zich kan permitteren om alles voetballend op te lossen. We moeten, net als vroeger, nog steeds knokken. Gebeurt dat niet dan vragen we om moeilijkheden. De organisatie? Ach, ik vind het overdreven om te zeggen dat die helemaal van mij afhangt." Zijn ploeggenoten waren evenwel een andere mening toegedaan. „We liepen te zoeken," bromde Arnold Scholten. „Niemand wist welke tegenstander hij moest pakken. ledereen keek elkaar aan. Voordat de zaak was opgelost had Willem II al gescoord." En Ton Lokhoff, die trachtte te redden wat er te redden viel: „Er klopte iets niet. Er lag een gat van dertig meter tussen de verdediging en het middenveld. Van der Borgt kwam daar voortdurend tussen. Omdat we ook nog eens op halve kracht speelden, werd de schade dubbel zo groot." Technisch direkteur Gunder Bengtsson was des duivels en zette zijn volgelingen in de pauze flink op hun nummer. Waarna in het tweede bedrijf en na een korte onderbreking (onweer) het herstel van de Rotterdammers volgde. Regi Blinker en Henk Fraser teisterden het doel van de zwakke Willem ll sluitpost Roland Jansen, maar tot doelpunten leidden hun acties niet.

Het verweer van Willem II, met ex-Feyenoorder Martin van Geel in een agressieve rol, was groot. „Een ideale prof," roemde trainer Adri Koster zijn middenvelder, die de met ernstige sociale problemen worstelende Roemeen loan Sabau het grootste gedeelte van dë strijd de baas was. „Van Geel was gedreven, zocht duidelijk revanche. Logisch na alles wat er in het verleden is gebeurd. Hij was extra gemotiveerd." De enige Feyenoorder, die een constante vorm toonde en in tegenstelling tot zijn collega's in Tilburg gedurende het eerste bedrijf niet door de mand viel, was Gaston Taument. De donkere vleugelspeler werd vorig seizoen uitgeleend aan Excelsior, maar moet ondanks een miserabel seizoen op Woudestein een hoop hebben opgestoken. Taument blaakt van zelfvertrouwen en is voor de duvel niet bang. Via invaller Stanislav Griga, die dit seizoen niet meer in aanmerking lijkt te komen voor een basisplaats, kreeg Feyenoord een kwartier voor het einde toch de beloning voor de zware arbeid in de tweede helft. De Tsjech veranderde met zijn rechtervoet een schot van Arnold Scholten, waardoor Roland Jansen kansloos werd. In de slotfase was Griga, door de komst van loan Sabau derde buitenlander' geworden, goed voor een tweede Rotterdamse treffer. Te laat echter om een debacle te voorkomen. De rappe Ernie Stewart, opgegroeid in Limburg, maar Amerikaan van geboorte en nog altijd hopend op een plaatsje in de nationale selectie van zijn vaderland, had bij één van de razendsnelle counters genadeloos toegeslagen.

Gallerij: