Vitesse 0 - 0 Feyenoord

Wedstrijdverslag:

Vitesse en Feyenoord hebben elkaar keurig in evenwicht gehouden (0-0) in het jaar van de waarheid. Als tweedejaars eredivisieclub willen de Arnhemmers opnieuw een vooraanstaande rol vervullen, de Rotterdammers willen niet langer bespot te kunnen worden.

„De discipline in het spel is weer terug bij Feyenoord. Vorig jaar lieten we ze nog alle hoeken van het veld zien, maar nu mogen we blij zijn met een punt”, bekende John van den Brom van Vitesse. „Feyenoord heeft de eerste helft prima gespeeld, maar daarna heeft Vitesse ons veel problemen bezorgd”, zo sprak technisch directeur Gunder Bengtsson met respect over de Gelderse formatie. „Alleen de uitslag klopte niet, 2-2 had beter bij deze wedstrijd gepast."

Met de geslaagde rentree van Hans van Arum repte Vitesse over een extra winstpunt. De spits brak in april van dit jaar zijn scheenbeen in de ontmoeting met Roda JC. „Ik kreeg aanvankelijk de indruk dat ik binnen drie tot vier maaiden terug zou keren. Ik heb uiteindelijk vijf maanden op dat moment moeten wachten”, aldus Van Arum, die zichzelf nauwelijks in het reserveteam testte. De personele onderbezetting in de voorhoede (Rick Hilgers tobt nog zeker zes weken met de gevolgen van een tweede liesoperatie) leidde tegen Feyenoord direct al tot een volledige wedstrijd. „Ik heb mij totaal niet hoeven te forceren”, vertelde de aanvaller, die het zijn directe tegenstander Henk Fraser knap lastig maakte in de luchtduels.

Voor de buitenwacht is de Barnevelder geen opvallende verschijning, maar in het Vitessekamp wordt hoog opgegeven van de kwaliteiten van Van Arum. „Rick Hilgers viel vorig seizoen door zijn snelheid en onberekenbare acties meer op. Maar Hans is een betere voetballer”, zo stelt Van den Brom vast. „Van Arum gebruikt meer zijn verstand. Ik weet als speler altijd waar ik met hem aan toe ben.”

Zijn opvallende onopvallende rol zorgde er ook voor dat Van Arum pas op late leeftijd werd ontdekt. „Ik heb tot mijn 21ste nog bij de amateurs van SDVB in Barneveld gespeeld. De reden daarvan ligt niet bij mij, maar bij de scouts. Vitesse was wel overtuigd van mijn kwaliteiten, want toen ik een contract voor twee jaar tekende, had ik net mijn enkelbanden gescheurd. Inmiddels heeft de club ook al gebruik gemaakt van de optie op de daaropvolgende twee seizoenen.”

De derdejaars heaostudent, die vorig seizoen tien keer scoorde, zal alleen nog productiever moeten worden. „Maar dat komt vanzelf. Als ik er vijftien maak, dan kent iedereen me”, weet Van Arum. „Veel belangrijker vind ik dat ze mij waarderen bij Vitesse. Ik acht mijzelf in staat op den duur eenzelfde rol te vervullen als Wim Kieft in het vorige seizoen bij PSV.”

Van den Brom zal daar dan het meest van profiteren. De smaakmaker, die tot in de volgende eeuw bij Vitesse onder contract staat, had tegen Feyenoord nog niet zoveel contact met Hans van Arum. Door de blessure van Frans Thijssen speelde de Amersfoorter niet achter de spits, maar als libero. Die omzetting kwam zijn eigen spel en z’n team niet ten goede.

Met een excellerende Ioan Sabau in de beginfase werd Vitesse de eerste helft afgebluft. „Ik durfde toen domweg niet meer voor mijn verdediging te spelen, want dat had tot zelfmoord geleid”, verklaarde Van den Brom zijn behoudende spel. De Rotterdammers brachten Vitesse nog meer in verlegenheid door de thuisclub steeds op eigen helft ai op te vangen. „Ik kon de bal niet eens kwijt. Als de eerste passes dan ook nog tot balverlies leiden, dan voel je je niet lekker”, weet Van den Brom.

Met een vijfkoppige verdediging en een met René Eijer en John Laamers dun bevolkt middenveld leek Vitesse klaar voor een afstraffing. De Rotterdammers misten op de flanken echter kwaliteit (Gaston Taument) en kracht (Regi Blinker) om de knock out te delen. „Het had bij rust gewoon 2-0 moeten staan. Dan was het over en sluiten geweest”, oordeelde Henk Fraser. Met Van den Brom in de tweede helft op het middenveld hervond Vitesse zichzelf. In die fase werd de tegenvallende Ton van Bremen door Huub Loeffen (een voetballende kopie van Van Arum) vervangen. „Met die wissel kwam iedereen weer op zijn eigen positie te staan en deed wat hij moest doen. De gevolgen waren direct zichtbaar”, verklaarde trainer Bert Jacobs het herstel van zijn ploeg. Feyenoord maakte toen duidelijk dat het een meer solide club is geworden. De gelegenheidsdefensie (Heus en Lokhoff ontbraken door schorsingen) speelde vooral sober. „Dat is misschien wel tegen de natuur van Van Gobbel, Nortan en mij in, maar er was geen andere keus”, vond Henk Fraser. Het groeiende vertrouwen leidde in de slotfase nog tot een schuchtere poging om de winst te forceren. De evenals Ed de Goey uitblinkende doelman Raymond van der Gouw bleek echter niet te vermurwen. Bert Jacobs: „Ik zal zijn naam doorgeven aan Michels. Dat bespaart geld en daar kan misschien een extra teammanager voor worden aangesteld. Die kan op zijn beurt de hotels gaan regelen.”

Gallerij: