Hapoel Petach Tikva 2 - 1 Feyenoord
Cup Winners Cup
1e Ronde
Woensdag 20-09-1992
Stadion: Ramat Ganstadium, Ramat Gan, Israël
Toeschouwers: 7.500
Scheidsrechter
Sandor Piller, Hongarije
Hapoel Petach Tikva
Trainer
Jan Pivarnik
Opstelling
1. Rafi Cohen
2. Beni Kozoshvili
3. Adoram Keisy
4. Carlos Oleran
5. Bhagat Udda
6. Naom Keisy
7. Uzi Ohayon
8. Meny Basson🔻48.
9. Moti Kakoon⚽
10. Nir Levin⚽
11. Oz Ilya🔻85.
Reservebank
12. Eli Mahpoud🔼48.
13. Yossi Levi🔼85.
Wedstrijddetails
3': ⚽1-0 Nir Levin
49': ⚽2-0 Moti Kokoon
69': ⚽2-1 Henk Fräser
Feyenoord
Trainer
Opstelling
Reservebank
Wedstrijdverslag:
Feyenoord is min of meer gestenigd na de wanvertoning bij Hapoel Petach Tikva (P.T.). Het publiek had het na de Israëlische zege (2-1), die ontoereikend was om te overleven in de strijd om de Europa Cup 2, duidelijk op de Rotterdammers gemunt. Een ordinair opstootje tussen Arnold Scholten en Adoran Keysi deed een deel van het publiek naar allerlei middelen grijpen om als munitie te gebruiken. Zelfs de complete technische staf moest uiteindelijk nog als vredestichters overwerk maken. Technisch directeur Wim Jansen liet de blonde routinier na afloop maar wijselijk zijn excuses aanbieden in de kleedkamer van P.T..
Het relletje, waarbij Scholten in het gezicht van Keysi zou hebben gespuugd, typeerde ook het treffen, dat door Willem van Hanegem kernachtig als „een groot incident" werd afgedaan. Op voorhand sprak het treffen al niet tot de verbeelding. Ondanks de uitgifte van 10.000 gratis kaarten aan soldaten, bevolkten maar 7.500 mensen het nationale stadion in Ramat Gan. Toch kregen zij waar voor hun geld, want de hartstocht waarmee P.T. het verlies In de Kuip (1-0) ongedaan probeerde te maken, was aandoénlijk. De spelers van Jan Pivarnik overtroffen zichzelf en legden ondubbelzinnig de gebreken bij de Nederlandse bekerhouder bloot. Als een zwalkend schip manoeuvreerden de Rotterdammers, die ’s ochtends in het hotel nog hadden ontbeten met de toevallig aanwezige beroemde tenor Pavarotti, zich naar de tweede ronde. Rob Witschge, nog geen schim van de speler in het vorige seizoen, bracht zijn ploeg al na drie minuten in verlegenheid door de bal in de voeten van Naom Keisy te schuiven. De razendsnelle Kakoon ontving vervolgens op eigen helft de bal om daarna Levin de 1-0 te laten maken.
Feyenoord leek toen helemaal de kluts kwijt. In de defensie kreeg John de Wolf nooit enige grip op Bason, terwijl in aanvallend opzicht Regi Blinker door zijn inzet een voldoende scoorde. Zelfs een buitenkansje, een indirecte vrije trap op nog geen tien meter afstand na een verkeerde terugspeelbal, was niet aan Feyenoord besteed. „In die situatie had die bal nooit naar een rechtsbenige speler mogen worden aangespeeld. Zelfs een pupil kun je een dergelijke fout nog kwalijk nemen”, zo verbeet Van Hanegem zich. Het moeizame schot tegen de paal van Joszef Kiprich viel daarom eigenlijk nog mee. De 2-0 van Kakoon, vier minuten na rust, flatteerde daarna geenszins. De veel agressievere apostels van Pivarnik waanden zich toen te vroeg In de tweede ronde. In de 59ste minuut ontnam Henk Fraser hun die hoop door heel fraai doelman Cohen met een kopbal te verschalken. De atleet vervulde sowieso een van de spaarzame hoofdrollen, omdat hij eindelijk met de meer door hem begeerde taak van mandekker werd opgezadeld. De mutatie stelde het duo Meijer/ Van Hanegem ook In staat Dean Gorré in te passen. De van Dordrecht '90 overgenomen middenvelder ontwikkelde zich prompt tot de motor van het team, hoewel hij zichzelf in begin wat voorbij liep. Gorré speelde echter vrij van spanningen, hoewel hij zijn EC-debuut maakte. „De entourage was zodanig dat het veel weg had van een gewoon potje. Ik was daarnaast gebrand om wat te laten zien. Ik heb de longen uit mijn lijf gelopen. Het is nu vooral een kwestie dat de spelers vertrouwen In mij krijgen. Wat mij betreft mag Fraser daarom achterin blijven.” De te veel wisselende technische staf heeft zich echter voorgenomen om Fraser tegen PSV weer een linie te laten doorschuiven. En dat kan dan weer ten koste gaan van de positie van Gorré, die gisteren duidelijk werd overdonderd door het bericht dat hij zou meedoen. „Pim Doesburg wilde hem ’s ochtends als grap een knal voor zijn kop geven, maar ik riep toen al dat hij moest wachten tot na de wedstrijd. Gorré begreep die hint duidelijk toen nog niet", aldus Van Hanegem.
Eerder in het seizoen had de speler van Jong Oranje wel zijn trainer een keer afgebluft. Tegen zijn oude club vroeg hij )m een invalbeurt omdat hij tiet wel even beter zou doen. En zo geschiedde. „Ik zat mij gewoon op te vreten. Ik wist Beker dat ik niet zou falen”, aldus de zelfbewuste speler, die er trouwens in de slotfase tegen P.T. doorheen zat. In die periode had ook Mike Obiku zijn opwachting gemaakt. Als (vaste) Invaller zorgde hij met zijn opportunisme voor veel gevaar. Met meer geluk dan wijsheid hield Juda hem van een treffer af. ,Het werd tijd om Gorré een kans te geven, maar het is duidelijk dat er meer spelers n de wachtkamer zitten", zo vertelde Van Hanegem vast. ,Het wordt steeds meer zichtbaar dat sommigen teren op hun spel in het Nederlandse elftal of op hun prestaties in iet vorige seizoen. „Het enige positieve was nu lat we een ronde verder zijn gekomen. Gelukkig mogen Vim Jansen en Fred Blankemeijer nu alsnog hun goede zaak aantrekken voor de loting in Zwitserland. Ik was er echt even bang voor dat ze voor niks die nette kleding hadden meegenomen.”
Gallerij: