PSV 1 - 0 Feyenoord

Wedstrijdverslag:

PSV verdiende wat goedkoop de extra bonus van anderhalve ton voor de Super Cup. Met een weinig overtuigende zege van 1-0 nam het de bokaal over van Feyenoord, vorig jaar de eerste winnaar van het onderonsje tussen de kampioen en de bezitter van de nationale beker. Voor de Rotterdammers restte ditmaal een troostprijsje van 75.000 gulden. De gebeurtenis in de Kuip, georganiseerd door dezelfde sponsor als van de eredivisie, ontgoochelde de neutrale liefhebber. Feyenoord was sterker, maar kon het overwicht niet uitdrukken in doelpunten. Het was in feite dezelfde kwaal als in voorgaande jaren. PSV lag de meeste tijd onder in het zeker na rust ruige duel. Net als afgelopen zondag in Amsterdam wekte het nog niet de indruk de juiste balans te hebben ontdekt. Het verweer kwam ook te defensief over. In de geest van Willem van Hanegem testte Feyenoord een meer offensieve stijl. Blunders als tegen de Spanjaarden bleven, mede door een revisie van de defensie, achterwege. De Rotterdammers voerden de opdrachten ook met meer concentratie en vertrouwen uit. Maar het euvel van dit team trad andermaal als spelbreker op. PSV kon het offensief zodoende tamelijk simpel overleven. En de winst opstrijken, waarbij een enkele poging al voldoende bleek. Het loonde niet, maar Feyenoord toonde in elk geval dezelfde branie als tegen Barcelona. Het verdedigde opnieuw met drie man en zo ver mogelijk af van het eigen doel. Met dien verstande dat Ruud Heus deze keer buiten de basis bleef, ten gunste van Errol Refos. De ex-SVV’er fungeerde daarbij als consequente mandekker, met John de Wolf. Aanvoerder Johnny Metgod gidste het tweetal geroutineerd langs de risico’s.

Ondanks de slechte ervaring van zaterdagavond trachtte Feyenoord, even gewaagd als tegen de Europese kampioen, tegenstander PSV met de tactiek in verwarring te brengen. Dat lukte wel degelijk. De landskampioen bezeerde zich regelmatig aan de buitenspelval (drie keer voor rust, acht keer daarna) en wist zich niet goed raad met het voor Rotterdam vreemde systeem. Het speelveld werd bij herhaling ingekrompen tot een strook van hooguit twintig meter. Dat gebeurde in een ritme van een harmonica. Zodoende verstikte de creativiteit van PSV, dat op het middenveld nimmer de tijd en ruimte vond voor een geslaagde opening. In feite dicteerde Feyenoord de wedstrijd. Het nagelde de titelhouder veelvuldig vast op eigen helft. Echte kansen deden zich aan beide kanten nauwelijks voor. Mike Obiku strandde een keer op de attent meedenkende Hans van Breukelen. En Romario lanceerde een kittige kopbal in de richting van Ed de Goey, kanshebber voor de vacature bij Oranje. De 1-0 van PSV, dat volgens de KNVB de Super Cup ‘thuis’ betwistte en veroverde, kwam als zo vaak in een dergelijk duel toevallig tot stand. In de 25ste minuut verzond Erwin Koeman de bal als een streep naar de rechterbovenhoek. De achterstand irriteerde Feyenoord, dat zeker niet onder deed voor de met meer talent uitgeruste Eindhovenaren. Het verhoogde de druk, maar dwong bijna traditioneel te weinig gevaar af in de aanval. Pas na rust voerde PSV de stormbal in top. Zonder Gerald Vanenburg raakte het nog iets meer in de verdrukking. Feyenoord dreigde voor het eerst, met andermaal Henk Fraser en Obiku in de buurt van Van Breukelen. (En wederom niet de meest geschikte kandidaten voor de noodzakelijke afronding.) De nieuwste aanwinst van de Rotterdammers trof het zelfs nog minder dan tegen Barcelona, toen hij de tegentreffer verzorgde. Tegen Adri van Tiggelen had hij weinig in te brengen. Niettemin mocht de Nigeriaan nog zestien minuten doorgaan in het tweede deel, eer Jozsef Kiprich hem weer kwam aflossen. 

De periode na de pauze oogde wat minder rommeliger dan daarvoor. PSV bleef moeite houden met het ook voor Feyenoord zelf nog onwennige concept. Maar er ontwikkelde zich meer en meer een grimmig gevecht tussen de nummer één en drie van vorig seizoen, met gaandeweg verschillende opstootjes op het kale en onwaardige gras en een oogst van uiteindelijk vijf gele kaarten. In de stromende regen verergerde zich de kribbige sfeer met het naderen van het einde. De Wolf en Romario raakten slaags. De ruzietjes ruineerden overigens de toch al lastig te ontwaren lijn in het optreden van de twee toppers. Het publiek amuseerde zich nog het meest met de zichtbare angst van beide ploegen voor de maar tén dele gepermitteerde terugspeelbal. De regel deed zeker geen afbreuk aan de snelheid van de wedstrijd, in wezen te laag op het onmogelijke wasbord in de Kuip. PSV had nog de beste uitzichten op een tweede treffer. Met de 1-0 nam het even verheugd de Super Cup in ontvangst als eerste prijs in dit nog te openen seizoen. Maar een ereronde achtte het, verstandig, niet al te opportuun.

Gallerij: