Feyenoord 1 - 1 PSV

PTT Telecompetitie

24e Speelronde

Zaterdag 13-03-1993

Stadion: De Kuip, Rotterdam

Toeschouwers: 41.276

Scheidsrechter
John Blankenstein

Wedstrijddetails

10': ⚽0-1 Romario

79': 🟥Jan Heintze

90': ⚽1-1 Dean Gorré

PSV

Trainer

Hans Westerhof

Opstelling

1. Hans van Breukelen🟨

2. Berry van Aerle

3. Gheorghe Popescu🟨

4. Arthur Numan

5. Jan Heintze🟨🟥

6. Adri van Tiggelen

7. Edward Linskens🟨

8. Gerald Vanenburg

9. Romario⚽🟨🔻81.

10. Wim Kieft🔻81.

11. Peter Hoekstra🟨

Reservebank

12. Mitchell van der Gaag🔼81.

13. Kalusha Bwalya🔼81.

Ranglijst

No Club Wed Punt
1 PSV 24 36
2 Feyenoord 24 36
3 Ajax 24 35
4 Twente 24 32
5 MVV 24 30
6 Vitesse 24 29
7 Volendam 24 28
8 Utrecht 24 26
9 Willem II 24 25
10 RKC 24 23
11 Groningen 24 23
12 Sparta 24 20
13 Cambuur 24 18
14 Go Ahead 24 18
15 Roda JC 24 17
16 Den Bosch 24 13
17 Fortuna 24 12
18 Dordrecht 24 11

Wedstrijdverslag:

Feyenoord heeft zich letterlijk opgewerkt als een titelkandidaat. Na de 1-1 tegen PSV weigerde Willem van Hanegem die last al op zich te nemen. De manier waarop de landskampioen in de Kuip in de hoek werd gezet, toonde andermaal aan dat de koploper als 'aangeschoten wild’ wordt beschouwd door de concurrentie. „Na de gewonnen Super Cup zei hij”, zo knikte Van Hanegem veelbetekenend naar collega-trainer Hans Westerhof, „dat alleen het resultaat bij hem telt. Zijn team staat inderdaad bovenaan. Maar met zoveel kwaliteit in huis, moet je toch ook wat kunnen laten zien. Hij zal meer door PSV, dan door ons zijn verrast. Want zijn ploeg viel erg tegen.”

PSV verschool zich achter de nuchtere cijfers. „We staan na 23 duels bovenaan. En dat zal elf wedstrijden later ook nog zo zijn. Ik geloof dus niet in mirakels”, zo pareerde Westerhof de kritiek. Zijn team telde ook de beste kansen, maar daarmee hield de lof ook op. Scheidsrechter John Blankenstein had zijn handen vol aan de Brabanders, die geïmponeerd door de fysieke kracht van Feyenoord, zelf het initiatief namen om uit te delen. Zeven van de negen gele kaarten werden getoond aan PSV-ers. Jan Heintze, die Gaston Taument inmiddels als zijn ’angstgegner’ moet zien, haalde het einde niet. Acht minuten voor het slot van de krachtmeting zag hij een tweede prent, waarop automatisch uitsluiting volgde. „Na het rood tegen Ajax kan dat geen toeval meer zijn. In de voorgaande tien jaar ben ik nooit uit het veld gestuurd”, zo trok Heintze onbedoeld het boetekleed aan. Berry van Aerle kwam ook goed weg, omdat een elleboogstoot tegen Rob Witschge onbestraft bleef. De terriër, die na zijn slepende blessure flink aan snelheid heeft ingeboet, kreeg geen vat op Regi Blinker. De linkerspits toonde geen enkele vrees voor de Helmonder, die hij altijd als zijn „moeilijkste tegenstander” had beschouwd. 

„Ik vind het rot om te zeggen, maar het is beschamend dat een topploeg als PSV zo negatief speelt”, stelde Blinker vast. „Waar wij probeerden te voetballen, daar trapten zij de bal vaak weg, of probeerden zij tijd te rekken. PSV leek zich tegen ons te wapenen met hard spel. Ze mogen daarom van geluk spreken dat John de Wolf en Henk Fraser er bij ons niet bij waren."

Door het ontbreken van dat duo werd vooraf een schimmenspel rond de opstelling opgevoerd. In de warming up viel ook Peter Bosz nog uit. Een verdovende injectie baatte evenmin. „Als Bosz wel had kunnen meedoen, dan zouden we hebben overwogen Heus of Refos, die voor 70 procent fit was, eruit te halen. In dat geval had Jozsef Kiprich meegedaan”, verklaarde Geert Meijer later. In die beoogde samenstelling zou Feyenoord een ’zelfmoord-commando’ zijn geweest. Het overschot aan aanvallers brak de ploeg nu al indirect op. In zijn niet aflatende ijver botste Dean Gorré na tien minuten tegen ploeggenoot Ruud Heus op. In enkele stappen verkreeg Peter Hoekstra vrije doorgang en liet hij Romario simpel 0-1 maken. De Braziliaan zat goed in de tang bij Ulrich van Gobbel, maar Romario kreeg nadien nog enkele riante scoringsmogelljkheden om verder te klimmen op de lijst van topscorers. Ed de Goey bleek echter niet te vermurwen. Met soms katachtige reacties voorkwam hij een grotere achterstand. In de Rotterdamse afweer voldeed ook Arnold Scholten als persoonlijke cipier van Wim Kieft. De te vroege tegentreffer deed Feyenoord aan de andere kant te veel opjagen. Het scoreverloop dwong de ploeg steeds meer risico’s te nemen. Refos en Van Loen, van wie om onduidelijke redenen een treffer werd afgekeurd, werden daarom gewisseld voor Trustfull en Kiprich. Zelfs De Goey snelde in blessuretijd naar voren om de gelijkmaker te forceren. Die ultieme poging bleef niet zonder succes: op aangeven van Kiprich maakte Gorré zijn fout ongedaan, 1-1.

Hans van Breukelen reageerde zijn frustraties over die ontknoping op de leiding af, omdat de grensrechter eerder voor buitenspel op de Feyenoord-helft had gevlagd. Blankenstein paste echter attent de voordeelregel toe. „We waren gewoon boos op iedereen, maar vooral op onszelf’, bekende Adri van Tiggelen later. Feyenoord, als collectief, en PSV, met de betere individuele spelers, hielden elkaar dus keurig in evenwicht. „Zolang iedereen bereid blijft voor elkaar te knokken, blijven we meedoen voor de titel”, zo hield De Goey zich voor, „maar er wacht ons nog drukke weken. Achteraf zal blijken of dat programma ons opbreekt.”


Gallerij: