Roda JC 0 - 0 Feyenoord

Wedstrijdverslag:

Feyenoord heeft bij Roda JC z’n eerste puntje van 1992 laten liggen. In een bij tijd en wijle grimmig duel eindigde het treffen tussen de vrij behoudende nummers twee en zeven van de eredivisie zoals het was begonnen: 0-0.

Waardoor de Rotterdammers wat verliespunten betreft (elf stuks) op gelijke hoogte met aartsrivaal Ajax M kwamen, vijf achter koploper PSV. Feyenoord ging op het redelijk gevulde Kaalheide te werk volgens de principes, die eerder dit seizoen het nodige rendement opleverden. Trainer Hans Dorjee had zijn manschappen bovendien nog eens nadrukkelijk | voorgehouden dat verlies in het Limburgse land (plus een eventuele zege van PSV morgen bij Ajax) dodelijk zou zijn voor het verloop van de competitie. In dat geval immers zou de achterstand op de Brabanders voor de Rotterdammers zes (verlies)punten bedragen en voor de Amsterdammers nog een puntje meer.

„En van een ploeg die in de eerste 21 wedstrijden slechts zes punten verspeelt, kan en mag je niet verwachten dat die er in de laatste dertien duels ineens zeven of acht laat liggen. Terwijl je dan in die periode zelf geen enkel puntje meer mag j morsen. Dit is een cruciaal weekeinde voor de spanning in de eredivisie”, aldus de oefenmeester, die het in het nieuwe jaar weer voor het zeggen heeft bij Feyenoords eerste keus.

Veel verschil maakt dat overigens niet met de eerdere, tijdelijke heerschappij van technisch directeur Wim Jansen. Zoals te doen gebruikelijk was de eerste zorg in het Rotterdamse kamp ook in Kerkrade de verdediging, die door zijn praktische onneembaarheid - en geassisteerd door een voorzichtig middenveld - garant moest staan voor in ieder geval een gelijkspel. Met de gok op een puntje meer middels acties van Blinker, Taument en Sabau, de solisten bij uitstek in de gelederen van dé nationale nummer twee. Voor clubtopscorer Marian Damaschin, net hersteld van een blessure en pas één keer actief op de training, was er in die opzet geen plaats. Net als voor Joszef Kiprich, toch veelvoudig international en met vier doelpunten één van de trefzekerste Feyenoorders dit seizoen.

Dorjee, over het wederom passeren van de Hongaar die pas drie keer in de eerste keuze stond en slechts één duel van begin tot einde meemaakte: „Er was geen enkele aanleiding om het basisteam van vorige week te veranderen. Het kan bij een topclub nu eenmaal gebeuren dat internationals op de bank terechtkomen. Dat overkomt Witschge bij Barcelona ook. En straks zullen we iedereen nodig hebben. Het programma wordt nog zwaar genoeg, zeker straks in maart.” Met Sabau, die men uit financiële overwegingen liever kwijt dan rijk is in de Kuip, in de etalage, duurde het een half uur voordat Feyenoord z’n eerste kans kreeg. Maar Roda’s doelman Bolesta, geen onbekende voor de Rotterdammers, keerde de inzet van Scholten en stond drie minuten later eveneens op de goede plaats, toen Sabau na een vrije trap van Witschge ineens vrij voor hem opdook en recht op de Poolse keeper schoot. Op dat soort kansjes loerde Dorjee’s eerste keuze nadrukkelijk. Zoals Roda, in de Kuip goed voor één van Feyenoords vier verliespunten, eveneens vrij behoedzaam op zoek ging naar z’n eerste treffer. Hofman en Arnold waren er in de laatste tien minuten voor de rust het dichtste bij. De kansloze De Goey zag het vleugelschot vah de aanvaller weliswaar over hem heen, maar ook voor het doel langs vliegen. En hij zag drie minuten later een inzet van de Australische spits tot zijn genoegen net over en naast het doel suizen.

De rust bracht nauwelijks verandering. Feyenoord beheerste het duel weliswaar wat meer, maar bleef nadrukkelijk beducht voor aanvallen van de Limburgers. Die nadrukkelijk willen hengelen naar een klassering die goed genoeg is voor een plaatsje in het UEFA Cup-toernooi, maar een puntendeling met de Rotterdammers al als pure winst beschouwden. Nadat Ajah noodgedwongen de geblesseerde Senden had vervangen kreeg Kiprich de laatste twintig minuten de kans zijn faam als pinchhitter ook in Kerkrade waar te maken. De beste kans na die dubbele wissel was echter in eerste instantie voor Huiberts, die na een voorzet van Hofman van dichtbij kon inschieten maar de handen van de gestrekte De Goey op zijn weg vond. Taument mikte vervolgens, na een foutje van Broeders, een lobje fraai over Bolesta maar ook over het Limburgse doel. Roda toonde zich in de slotfase en tot genoegen van Feyenoord het minst ingenomen met de 0-0. Libero Hanssen schoof steeds vaker voor zijn achterhoede, maar de Rotterdammers vonden toch nooit voldoende ruimte voor de beslissende treffer. Net als de Limburgers, die zich er slechts op konden beroemen dat ze er kort voor tijd via Huiberts vrij dichtbij waren. De Goey voorkwam echter dat het buitenkansje werd benut.

Gallerij: