RKC 2 - 3 Feyenoord

PTT Telecompetitie

12e Speelronde

Zondag 20-10-1991

Stadion: Sportpark Olympia, Waalwijk

Toeschouwers: 7.000

Scheidsrechter
Jaap Uilenberg

RKC

Trainer

Leo van Veen

Opstelling

1. Herman Teeuwen🟨

2. Marcel Brands⚽

3. Anton Joore🟨

4. Leon Hutten

5. Marc van Hintum

6. Patrick Peelen🟨

7. Marco van Hoogdalem

8. Rob Maas

9. Ray Richardson

10. Harry Decheiver⚽

11. Jos Luhukay🔻62.

Reservebank

12. André Hoekstra🔼62.

Wedstrijddetails

12': ⚽0-1 Rob Witschge (penalty)

30': ⚽1-1 Harry Decheiver

43': ⚽2-1 Marcel Brands (penalty)

73': ⚽2-2 Henk Fräser

86': ⚽2-3 Jozsef Kiprich

Ranglijst

No Club Wed Punt
1 PSV 12 21
2 Feyenoord 12 19
3 Ajax 12 16
4 Twente 12 16
5 Vitesse 12 14
6 RKC 12 14
7 Sparta 12 14
8 Utrecht 12 13
9 Roda JC 12 13
10 Groningen 12 12
11 MVV 12 11
12 Volendam 12 10
13 Dordrecht 12 10
14 Willem II 12 9
15 FC Den Haag 12 9
16 Fortuna 12 7
17 Graafschap 12 5
18 VVV 12 3

Wedstrijdverslag:

Bij wijze van uitzondering speelde de kleine Wim Jansen gistermiddag een kwartiertje voor de grote boze wolf. Niet op het grote toneel, maar in een bijzaaltje op het Olympia sportpark, thuishaven van RKC, debuteerde Jansen in een rol die Feyenoorder John de Wolf tot dusver magnifique vertolkte. En uitgerekend die stoere stopper verkoos Jansen tot middelpunt van zijn betoog, dat van hoon overliep. Gezien de soms overdreven geestdrift waarmee elf Rotterdammers, De Wolf voorop, vervolgens een achterstand van 2-1 ombogen in een zege van 3-2 op RKC, moet het optreden van de coach imponerend zijn geweest. „Hij schold me verrot in de rust”, vertelde De Wolf na de met een sisser afgelopen wedstrijd. „Niet ten onrechte, want ik raakte inderdaad geen bal in de eerste helft. Hier in Waalwijk voetballen is me trouwens geen enkele keer goed afgegaan. Niet als Feyenoorder, maar evenmin met Sparta of Groningen. Bijgeloof is het niet. Wat wel? Ik kan geen reden bedenken.”

Zijn kortstondige inzinking schreef de ruige mandekker, die voortdurend in de clinch lag met tegenstander Harry Decheiver, toe aan de derde gele kaart die scheidsrechter Jaap Uilenberg hem in had aangesmeerd. De dwalende arbiter trakteerde De Wolf op die waarschuwing na een vrij onschuldige glijpartij, waarbij Waalwijker Patrick Peelen tegen het gras tuimelde. De val 'beloonde’ Uilenberg bovendien met een strafschop voor de thuisclub. Ex-Feyenoorder Marcel Brands profiteerde koelbloedig van die vrijgevigheid en bracht RKC zelfs aan de leiding (2-1). Ruim een half uur kon de Brabantse clan, die het in aantal duidelijk moest afleggen tegen de meegereisde supporters uit de Maasstad, van die luxe genieten. „Een goedmakertje, omdat wij eerder gemakkelijk aan een penalty waren gekomen”, meende de bikkelaar. „En die kaart? Een drama. Ik ben aangepakt voor iets dat niets was. ’t Wordt hoog tijd dat de scheidsrechters eens op grond van televisiebeelden straffen krijgen. Dit leek weer nergens op.”

Die kwalificatie verdiende echter ook het spel van de eredivisie-koploper in het grootste deel van het eerste part. Feyenoord accelereerde na het beginsignaal vlot naar 0-1 (strafschop Witschge), maar sliep zo mogelijk nog sneller in, omdat van het echte stevige verweer van Waalwijkse zijde in de verste verten niets was te bekennen. Geruisloos kroop RKC naast Feyenoord een prachtige vrije schop van Decheiver - en passeerde de ronkende opponent op slag van de onderbreking. „De Voorsprong van 1-0 was voor veel jongens het sein om het rustiger aan te doen. Ze dachten dat ze er wel waren”, merkte Jansen op. „Maar somber ben ik geen moment geweest. Een wedstrijd duurt negentig minuten. RKC had op 3-1 kunnen komen, het
werd 2-2. Met als slot zowaar nog de volle winst.” „Er was totaal geen agressie zichtbaar”, oordeelde middenvelder Peter Bosz. „Het enige dat we deden, was ons afreageren op de scheidsrechter, terwijl de fout toch echt bij onszelf moest worden gezocht. Gelukkig hebben we de zaken nog net op tijd kunnen rechtzetten.”

Hetgeen geschiedde op de manier, die de opgeleefde club uit Rotterdam-zuid op het lijf is geschreven. Schoonheid was ver te zoeken, de (wils)kracht bracht de even kermende patiënt er toch weer bovenop. Voor de verandering was het deze keer de andere, inzetbare Oosteuropeaan, Joszef Kiprich, die RKC afschudde. Met één knal schopte de Hongaar het binnen twintig minuten van bank-figurant tot hoofdpersoon in het spannende schouwspel. ’Baanbreker’ Hij werd daarbij overigens nadrukkelijk gesteund door ‘baanbreker’ Ulrich van Gobbel, die als een soort reservemoker door Jansen in het hektische slot naar de drukke frontlinie werd gedirigeerd. Dat ging ten koste van Witschge en Damaschin. „Maar ik had net zo goed een ander kunnen wisselen", bekende Jansen, daarmee aangevend dat niemand zich positief/ negatief had onderscheidden. „Het was veel belangrijker dat de invallers oorlog zouden kunnen maken. Voor Van Gobbel is de positie van centrumspits natuurlijk niet ideaal. Hij bleek wel de speler die de tegenstander onder druk kon zetten.”


Gallerij: