Feyenoord 1 - 0 FK Partizani

Wedstrijdverslag:

Feyenoord heeft na een uiterst moeizame worsteling het taaie Partizan Tirana verdreven uit het Europa Cup-toernooi voor bekerwinnaars. Op de bleke 0-0 die werd meegenomen uit Albanië volgde gisteravond een even fletse overwinning van 1-0.

Het verlossende doelpunt kon, na een moeizaam en weinig verheffend gevecht, pas 210 seconden voor sluitingstijd worden geregistreerd. Peter Bosz legde toen van afstand met succes aan voor het vernietigende schot waarom de Kuip smeekte.

Ogenschijnlijk nauwelijks gesterkt door de 4-1 overwinning op Willem II van afgelopen zondag, begon Feyenoord welhaast timide aan het duel. Van de opzet van trainer Wim Jansen om de tegenstander direct na het startsein in een moordend tempo terug te dringen op eigen helft kwam niets terecht. De aanvallen van Feyenoord hadden in die beginfase het elan van een nachtkaars die op het punt staat te doven. De Rotterdammers misten de snelheid en de vindingrijkheid om de rode muur van Partizanverdedigers te slopen. Te vaak en te makkelijk werd gekozen voor een aanval via het centrum. Te weinig werd gebruikt gemaakt van de vleugels, waar Gaston Taument en Regi Blinker in balbezit meteen dreiging uitstraalden. Doordat Rob Witschge op het middenveld naar binnen schoof, kreeg Blinker op de linkerflank nog de meeste ruimte om iets te ondernemen. Taument daarentegen had, voor rust, eerder last dan plezier van de achter hem spelende Arnold Scholten, voor wie als rechtervleugelverdediger nauwelijks werk was. Feyenoord creëerde wel
een overwicht, maar miste de overmacht waarop was gerekend. De bedoeling was, vanzelfsprekend, om zoveel mogelijk te scoren, nadat eerder in het futloze duel in Tirana liefst zes uitnodigende kansen niet waren besteed aan de Rotterdammers.

Twee weken geleden was al duidelijk dat de ploeg van coach Wim Jansen meer onder de indruk was van de onthutsende levensomstandigheden in het ontredderde Albanië dan van de chaotisch spelende tegenstander. In de Kuip toonde Feyenoord dan ook niet zozeer ontzag voor de Oosteuropeanen. De ploeg werd vooral geremd door pure onmacht. Na de pauze legde Feyenoord meer bezieling, agressie en tact in zijn spel. Ook werden de vleugels beter benut. Doelman Arthur Lekbello, die in de eerste drie kwartier ondanks tien hoekschoppen nauwelijks schrik werd aangejaagd, werd zozeer belegerd, dat hij al zijn (grote) kwaliteiten nodig had om overeind te blijven. Het medelijden dat Feyenoord in eerste instantie met het armoedig voetballende Partizan leek te hebben, verdween in die fase volledig. De club had, buiten het veld, tenslotte al genoeg gedaan voor de gasten. Dat bleek uit de geslaagde actie om kleding- en voedselpakketten te verzamelen. Ook was in een bakkersbedrijf een gelegenheidssponsor gevonden, die voor een vergoeding van $ 2.500 zijn naam op het vaalrode shirt van de club uit Tirana liet drukken.

Hoewel die reclame niet tijdig was aangemeld bij de UEFA, gaf de Belgische waarnemer Ponnet er zijn toestemming voor. Partizan poseerde, een half uur voor de aftrap, trots en lachend met die shirtreclame voor een wellicht unieke elftalfoto. De dankbaarheid over de Rotterdamse hulp kwam, terecht, niet tot uiting op het gras. Het was beslist geen liefdadigheid dat Fatmir Hasanpapa in de 62ste minuut niet profiteerde van een even unieke als verrassende uitbraak. Hij was halverwege de Feyenoord-helft gewoon iets minder snel dan de ver uitgelopen doelman Ed de Goey. De wanhoop die langzamerhand in het spel van de Nederlandse bekerwinnaar sloop, werd tenslotte verjaagd door Peter Bosz. De middenvelder knalde in de 87ste minuut vanaf zo’n 25 meter eindelijk raak: 1-0. De opluchting die dat teweeg bracht, liet zich makkelijk raden.

De verlenging van het Europese avontuur was niet alleen sportief van groot belang voor Feyenoord. Financieel was het bereiken van de tweede ronde misschien nog wel noodzakelijker - volgens Wim Jansen zelfs ‘van levensbelang’ - voor de in geldnood verkerende nummer vier van de eredivisie. Het zou natuurlijk ook een schande zijn geweest als Feyenoord zich door het ontmantelde Partizan, dat van de zomer zeven basisspelers naar het buitenland zag verdwijnen, had laten vloeren. Zelfs trainer Sulejman Stavora besefte vooraf dat zijn onwennige elftal hoogstens zou kunnen hopen op een ‘genadige’ nederlaag. Hij kreeg zijn ‘beloning’, maar had ongetwijfeld in de loop van de wedstrijd de hoop gekregen dat er tegen het weifelende Feyenoord nog meer in zat.

Gallerij: