SVV/Dordrecht '90 0 - 1 Feyenoord
PTT Telecompetitie
24e Speelronde
Zondag 02-02-1992
Stadion: Krommedijk, Dordrecht
Toeschouwers: 8.500
Scheidsrechter
John Blankenstein
Trainer
Hans Verel
Opstelling
1. Joop Hiele
2. Wil Boessen
3. Errol Refos🟨
4. Michel Vonk
5. Peter Barendse🔻69.
6. Jan Mulder
7. Jerry Simons
8. Orlando Trustfull🟨
9. Warry van Wattum
10. Romano Sion
11. Romeo Wouden🟨
Reservebank
12. Virgil Breetveld🔼69.
Feyenoord
Trainer
Opstelling
Reservebank
Ranglijst
| No | Club | Wed | Punt |
|---|---|---|---|
| 1 | PSV | 24 | 39 |
| 2 | Feyenoord | 24 | 37 |
| 3 | Ajax | 24 | 35 |
| 4 | Vitesse | 24 | 32 |
| 5 | Twente | 24 | 28 |
| 6 | Groningen | 24 | 28 |
| 7 | Roda JC | 24 | 26 |
| 8 | RKC | 24 | 24 |
| 9 | Utrecht | 24 | 24 |
| 10 | Sparta | 24 | 23 |
| 11 | Willem II | 24 | 22 |
| 12 | MVV | 24 | 22 |
| 13 | Volendam | 24 | 20 |
| 14 | Dordrecht | 24 | 20 |
| 15 | Fortuna | 24 | 16 |
| 16 | FC Den Haag | 24 | 14 |
| 17 | Graafschap | 24 | 13 |
| 18 | VVV | 24 | 9 |
Wedstrijdverslag:
Trots op zijn flitsende redding wilde Joop Hiele niet jokken. „Sabau stond niet voor niets met grote ogen naar me te kijken. En Mulder roept niet zomaar 'klasse’ tegen me. Ik pakte die bal toch ook schitterend.”
Zes minuten na rust forceerde Ioan Sabau de eerste kans voor Feyenoord aan de Krommedijk. De Roemeen droomde al van de 0-1, maar in het doel van SVV Dordrecht ’90 lag Hiele weer dwars. Nauwelijks waarneembaar tipte hij de bal naast de paal. Arbiter John Blankenstein miskende aanvankelijk het onverslijtbare reactievermogen van de ex-international. Pas op advies van zijn grensrechter en Hiele zelf deelde hij een hoekschop (in totaal twaalf voor Feyenoord, één voor SVV Dordrecht '90) uit.
Uit de herkansing kopte John Metgod via de paal alsnog raak. Prompt protesteerden enkele spelers van de thuisclub tegen de huns i inziens foutieve beoordeling van Blankenstein. „Mulder had Hiele niet moeten feliciteren. Daar ging Blankenstein op af. Hij wilde een doeltrap laten nemen. Maar Metgod had nooit zo vrij mogen staan”, foeterde Hans Verèl, trainer van de (logische) verliezer aan de Krommedijk.
De minieme winst deed geen recht aan het verschil in klasse tussen Feyenoord en SVV Dordrecht ’90. „Dit was een wedstrijd om het doelsaldo op te krikken. Ik ben boos over de gemakzuchtige wijze, waarmee we met ons (overwicht zijn omgesprongen”, kaartte Hans Dorjee, scheidende oefenmeester van de Rotterdammers, na. Want na de treffer van de latere matchwinnaar had de bezoekende partij uitzicht op een veel riantere overwinning.
Als enige Dordtse SVV’er kon Hiele zich evenwel meten met de (in de tweede helft) superieure tegenstander, dié zich te lang verstopte in de mistflarden. „Voor rust viel Feyenoord me tegen. Pas daarna buitte het zijn kwaliteiten uit. Toch kan ik wel begrip opbrengen voor de speelwijze van Feyenoord. Dat ze zich ook tegen SVV regelmatig lieten terugvallen en in feite op de counter gokten. Het is allemaal heel gedegen en sober. Maar na alle ellende van de laatste twee, drie jaar vind „ ik dat heel verstandig. Volgend seizoen zullen ze meer ploegen werkelijk moeten vastzetten en daarin ook qua materiaal moeten investeren”, aldus de boodschap van de vroegere v werknemer.
In Dordrecht, op nog geen vijftien kilometer van de vertrouwde Kuip, had Feyenoord eigenlijk niets te duchten van de fusieclub. Te midden van een surplus aan eigen supporters blafte het de (offensief) ondermaatse opponent pas na het wisselen af. „In de aanval konden we geen bal vasthouden, Daardoor was er onvoldoende aansluiting. Na rust hebben we alleen nog maar achter Feyenoord aangelopen. Al hadden we, heel ondeugend, ook gelijk kunnen spelen”, zo doelde Verèl op de twee unieke kansen van invaller Virgil Breetveld.
Het zou te veel eer zijn geweest voor de beperkte ploeg van SVV Dordrecht ’90, waar Verèl vooral qua opvoeding heeft gefaald. „We komen met dit materiaal sowieso tekort. Ten eerste lopen er bij ons vijf tuinkabouters in de verdediging. We missen dus lengte. Daarnaast schort het bij een aantal aan beleving en professionaliteit. Bij sommige spelers deugt simpel de mentaliteit niet”, bekritiseerde Hiele ongeveer de helft van zijn eigen elftal.
Een jaar na alle trammelant en onrust bivakkeert SVV (Dordrecht ’90) opnieuw in de onderste regionen van de eredivisie. „We handhaven ons deze keer op een normale manier. We hebben immers ervaring met deze situatie. En we hebben voldoende kwaliteiten. Daarna zullen alle partijen dit jaar diepgaand moeten evalueren. Een gemiddelde van 1500 toeschouwers in een stad met 130.000 inwoners en zo'n achterland lijkt me te weinig”, stelde nog Hiele, ondanks alles begaan met het wel en wee van SVV Dordrecht. Sinds zijn terugtreden als reserve bij het Nederlands elftal („Theo Snelders hoort op mijn plaats thuis; hij is de beste en heeft de meeste persoonlijkheid”) laat hij dat ook weer tussen de palen blijken, getuige het kordate optreden tegen Feyenoord.
Niettemin hing de klit uit Rotterdam-zuid na deze ronde weer aan PSV op de (gedeelde) eerste plaats, zij het met een voorsprong van een duel. „Van de top hebben we als enige twee punten gepakt. Alleen wij blijven in de richting. Volgens mij gaat het nog slechts tussen PSV en Feyenoord. Het kan niet meer dat Ajax met zeven uitwedstrijden meedoet. Reëel gesteld beschikt PSV met Romario en Kieft over meer klasse dan wij. PSV zal nog veel punten halen, maar wij ook. Ik hoop dat bij onze confrontatie van eind maart het verschil nog even gering zal zijn als nu. Daarom had ik gehoopt dat we hier in Dordrecht ons doelsaldo zouden verbeteren”, zo had Dorjee meer te klagen over het tweede dan het eerste part, waarin SW Dordrecht '90 zich nog gelijkwaardig waande aan het in de mist dolende Feyen-
Gallerij: