Feyenoord 3 - 0 Roda JC

Wedstrijdverslag:

Het seizoen van Feyenoord heeft zich als een thriller laten lezen. De herovering van de KNVB-beker werd gisteren daarom als het klapstuk van het jaar gezien. „Zowel in de competitie, als voor de strijd om de Europa Cup en KNVB-beker was het spannend. Het is daarom prachtig dat we uiteindelijk toch met een prijs hebben gewonnen”, zo blikte Wim Jansen na
de overtuigende zege op Roda JC terug op het bewogen seizoen.

In het stadhuis van Rotterdam inhaleerde Feyenoord nog eens de emoties, die de ploeg heeft losgemaakt. Tijdens de huldiging op het balkon doken de supporters als aasgieren op stropdassen en overhemden, die als relikwieën in de menigte werden gegooid. Op last van de politie moesten de spelers daar mee stoppen, omdat anders de veiligheid op de Coolsingel in het gedrang kwam. Volgens schattingen van de politie waren er zo’n 35.000 mensen uitgelopen om een ode te brengen aan de wederopstanding van Feyenoord. De als speler van Feyenoord scheidende Sjaak Troost sprak daarom de wens uit dat zijn club nog menigmaal in de eindstrijd zal uitkomen. „Want alleen dan kan die bekercompetitie net zo’n uitstraling krijgen als de Engelse FA Cup. Er Is natuurlijk geen club in Nederland, waar de sfeer op zo’n positieve manier door supporters wordt bepaald als bij ons. Zelfs ik was nog enigszins verrast hoe het publiek reageerde toen ik mocht invallen”, zo herinnerde Troost zich als laatste echte Feyenoord-speler zijn invalbeurt.

Maar er waren meer adhesiebetuigingen. Henk Fraser en Rob Witschge, beiden niet opgenomen in de voorlopige selectie van het Nederlandse elftal, werden morele steun toegeschreeuwd. Die oppepper kon met name Witschge goed gebruiken. „Ik snap niet waarom ik eigenlijk ben opgeroepen voor de laatste oefenwedstrijd tegen Joegoslavië. Uiteindelijk zijn zo’n beetje alle Nederlandse linkspoten opgeroepen, behalve ik. Het is ronduit belachelijk”, aldus Witschge, die puur op wilskracht de finale speelde. In de nacht van zaterdag op zondag spookte de linkermiddenvelder door het hotel in Nieuwerkerk. „Ik ben midden in de nacht eerst bij verzorger Gerard Meijer geweest. Daarna hebben ze nog een kopje thee met honing voor mij klaar gemaakt. Vervolgens ben Ik maar In een andere kamer gaan liggen, omdat ik bang was dat ik mijn kamergenoot Peter Bosz uit z’n slaap zou houden. Dat griepje had ik al lang onder mijn ledenen, maar ik wilde voor geen prijs deze wedstrijd missen”, verklaarde Witschge later. Zo waren er meer die hun pijngrens verlegden. Tot zelfs in het bestuur. In zijn enthousiasme verleidde secretaris Jan van der Weijde zich tot het meedoen aan de wave. De Brabander had echter niet tijdig in de gaten dat z’n klapstoel achter hem dicht klapte. Met een verrekte knieband sjokte Van der Weijde later achter het feestende gezelschap. „Maar ik had het er graag voor over.”

Het tweede tastbare succes, na de Super Cup, werd vooral gezien als een bevrijding. „We waren de torenhoge favoriet, maar als we het niet hadden gered, dan was dat verschrikkelijk geweest. De mensen spraken al voorzichtig over een Leeds-syndroom, want die club verloor ook eens alle finales”, besefte Peter Bosz. Geweldig „Na een rondrit voor honderd man door Waalwijk na het kampioenschap van de eerste divisie met RKC heeft dit een geweldige indruk op mij gemaakt. Deze huldiging was met recht een ervaring, die ik later mag door vertellen aan mijn kinderen en kleinkinderen”, vervolgde de middenvelder, die eerder dit seizoen al intens genoot van zijn debuut in de eredivisie (!), Oranje en de halve finale om de Europa Cup. Met de prestaties in het voorbije voetbaljaargang spoelde Ruud Heus de frustraties van zich af. De zesdejaars Feyenoorder, die de finale tegen BVV Den Bosch vorig jaar als reserve meemaakte, ziet l de Kuip inmiddels als z’n tweede huis. „Bij de vorige contractbespreking weigerde ik uit Hoorn te verhuizen. Ik was toen vaak blij als ik thuis was, het was destijds haat en nijd. Maar { dit seizoen ben ik meer 1 in Rotterdam geweest i dan thuis. Ik heb hier nu mijn meeste vrienden I zitten.” 

Als enige speler heeft hij ook een eigen fanclub met zevenhonderd leden. „Vraag mij niet naar een verklaring, want ik rekende op niet neer dan 80 vrienden en familieleden. Volgens een enquête ben ik altijd een gewone jongen gebleven. Ik heb in ieder geval mijn beste jaar kunnen draaien, omdat ik met vrienden heb samengespeeld. Met Paul Nortan, John de Wolf en Regi Blinker ga ik ook net een camper naar het EK in Zweden. Dat zegt genoeg over de onderlinge band bij de club.” Hoewel het seizoen is afgesloten, breken er nog spannende dagen aan. Spelers als De Wolf, Heus, Nortan en Blackson beginnen morgen aan de eerste onderhandelingen over een nieuw contract. De teleurstelling over het eerste bod werd heimelijk verborgen tegen Roda. „Ik heb alleen aan de beker gedacht, anders zou het ten koste van mijn spelletje zijn gegaan”, aldus De Wolf, die deze week om de echte knikkers gaat strijden.

Gallerij: