FC Utrecht 2 - 0 Feyenoord
PTT Telecompetitie
15e Speelronde
Zondag 23-12-1990
Stadion: Nieuw Galgenwaard, Utrecht
Toeschouwers: 15.000
Scheidsrechter
Frans Houben
Trainer
Ab Fafíe
Opstelling
1. Jan Willem van Ede
2. Ab Plugboer
3. Johan de Kock🟨
4. Robert Roest
5. Erik van der Meer
6. Herman Verrips
7. Rob Alflen
8. Pieter Bijl
9. Edwin de Kruyff⚽
10. Wlodi Smolarek⚽
11. Patrick van Diemen
Wedstrijddetails
44': ⚽1-0 Wlodi Smolarek
81': ⚽2-0 Edwin de Kruyff
Ranglijst
| No | Club | Wed | Punt |
|---|---|---|---|
| 1 | PSV | 15 | 25 |
| 2 | Ajax | 15 | 24 |
| 3 | Groningen | 15 | 21 |
| 4 | FC Den Haag | 15 | 18 |
| 5 | Fortuna | 15 | 17 |
| 6 | Vitesse | 15 | 16 |
| 7 | Utrecht | 15 | 16 |
| 8 | Roda JC | 15 | 15 |
| 9 | Feyenoord | 15 | 13 |
| 10 | Willem II | 15 | 13 |
| 11 | RKC | 15 | 13 |
| 12 | Volendam | 15 | 13 |
| 13 | SVV | 15 | 13 |
| 14 | Sparta | 15 | 13 |
| 15 | Twente | 15 | 12 |
| 16 | MVV | 15 | 11 |
| 17 | NEC | 15 | 11 |
| 18 | Heerenveen | 15 | 6 |
Wedstrijdverslag:
Feyenoord bezorgde zichzelf een zwarte kerst. Het sloot het jaar met een debacle af bij FC Utrecht. „Dit valt niet meer te tolereren”, gromde Ger Lagendijk. Die boze boodschap deponeerde de directeur sportief ook in de kleedkamer van de anti-helden uit Rotterdam-zuid. „Een man of vier mag tussentijds weg”, zo gat hij de aangeslagen groep nog ter bezinning mee voor de komende dagen.
Na de blamage van twee weken terug tegen Ajax overtrof Feyenoord die wanprestatie zo mogelijk in Galgenwaard. Het liet zich (twee dagen te vroeg) als een weerloze kalkoen opdienen: 2-0, de vijfde nederlaag in vijftien wedstrijden. De balans sloeg dan ook naar de negatieve kant door: dertien punten, een doelsaldo van 21-21, tezamen goed voor een negende plaats. „Dit was geen goede wedstrijd”, oordeelde zowaar ook technisch directeur Gunder Bengtsson.
De Zweed bekende schuld te hebben aan de voortwoekerende malaise, maar verbond daaraan geen persoonlijke consequenties. „Ik maak deel uit van de situatie. Ik verdien een deel van de kritiek. Maar ik denk niet aan stoppen. In 1991 ben ik zeker nog in Rotterdam.” Lagendijk weersprak die profetie niet in Utrecht. „Wij gaan met deze technische staf door”, beklemtoonde hij een paar keer. Maar hij weigerde antwoord te geven op de vraag of Bengtsson wel vrijuit ging in de gestage achteruitgang van Feyenoord. „Het ontbreekt de ploeg aan vechtlust en mentaliteit. Wie dat niet in zijn donder heeft, laat zich dat ook niet bijbrengen door een trainer.”
Aan de vooravond van het winterreces nagelde de directeur sportief de groep aan het kruis. „Wij hebben een bepaalde lijn ingezet. Daar willen we aan vasthouden. Met dit materiaal moeten we moeiteloos voor de vierde plaats kunnen spelen. Maar dat blijkt niet te gaan. We zullen na de vakantie maatregelen nemen. Zeker vier spelers kunnen vertrekken. Wie? Dat delen we ze op 2 of 3 januari mee”, aldus de beste wensen van Lagendijk aan de onthutste selectie. „Bengtsson wil al lang graag de ploeg op verschillende plaatsen versterken. We wilden daarmee wachten tot aan het einde van het seizoen. Maar na deze nederlaag zullen we het proces versnellen. Dan maar verder met de jeugd. We hebben voldoende jongeren, die het absoluut niet slechter doen dan wat we vanmiddag hebben mogen aanschouwen. Daarnaast blijven we proberen een spits en een linkermiddenvelder aan te trekken. Dat moeten wel Nederlandse spelers zijn”, zo gaf Lagendijk zich over aan zijn driftbui.
Triest genoeg schrok het verdoofde team niet eens van de uitbarsting. Bijna alle spelers reageerden al liever niet meer op het naderende onheil. „Ik heb geen idee wie hij dan wel bedoelt. Misschien mogen we er straks om dobbelen In de bus”, zo vluchtte Ton Lokhoff (gisteren reserve en ongetwijfeld op de zwarte lijst) in een staaltje van galgenhumor. „Iedereen moet de hand in eigen boezem steken. Ook de trainer, al lijkt het me niet verstandig om de trainer weg te sturen. Het elftal hangt al weken als los zand aan elkaar. We spelen niet voor elkaar. De eerste vier k vijf wedstrijden ging het goed, daarna zijn we alleen maar achteruitgegaan", zo herhaalde Lokhoff in feite zijn grieven.
De afgang van Feyenoord tegen FC Utrecht (het voorbeeld van inzet en agressiviteit) viel gisteren voor alles de ploeg kwalijk te nemen. De bezoekers overtuigden evenmin voor rust, toen de thuisclub nog niet het bekende opportunisme kon showen. Na de pauze kwam het verkrampte Feyenoord niet eens meer aan een verzorgde opbouw toe. De slapte breidde zich met elke mislukte actie uit. „Het is geen team, geen eenheid. Ze verzetten geen stap voor elkaar. Troost bijvoorbeeld heeft helemaal geen zelfvertrouwen. Als laatste man coacht hij heel zachtjes. Ik kende Feyenoord niet anders dan als een agressieve ploeg. Het lukt niet zonder inzet, dat hebben wij wel voor de trainerswisseling bewezen”, zo kapittelde Herman Verrips, met FC Utrecht terug aan de top van middenmoot. De steun van zijn superieuren ten spijt, diende ook Bengtsson zich met het boetekleed te omhullen. De Zweed bedacht andermaal een tactische truc, die even breekbaar bleek als een kerstbal. Hij plaatste Sabau rechts op het middenveld. Daar verspeelde de afwezige Roemeen, in de
blessuretijd van de eerste helft, de bal kinderlijk aan Ab Plugboer. Vervolgens verschalkte Wlodi Smolarek, een jaar geleden weggestuurd bij Feyenoord, al even simpel John de Wolf (1-0),
In de 89ste minuut rondde FC Utrecht zijn vredesmissie af op 2-0, dank zij een sublieme solo van Edwin de Kruyff langs drie Feyenoorders. Het gebrek aan verzet typeerde andermaal de Rotterdamse onmacht. Het doelpunt betekende tevens de ruimste zege van de Utrechters in dit seizoen voor eigen publiek en verhoogde de schaarse productie tot vijftien uit even zovele wedstrijden. Het team van trainer Ab Fafié (ook al ex.-Feyenoord) opereerde in feite maar met één spits, wat het echec van de tegenpartij alleen maar accentueerde.
Gallerij: