Feyenoord 3 - 0 RKC

Wedstrijdverslag:

Gelukkig gaf arbiter Jaap van der Niet Feyenoord - RKC (3-0) - letterlijk en figuurlijk - nog wat kleur. Niet door een vlekkeloos optreden, want daar is tegenwoordig niemand van het vaderlandse fluitistencorps toe in staat. Nee, de spelleider uit Monnikendam wist wél precies hoe hij weer een beetje opwinding in de Kuip kon krijgen, nadat de Rotterdammers al vrij snel op een 1-0 voorsprong waren gekomen. Die vroege treffer van Harry van der Laan bracht het legioen in de waan dat er een doelpuntrijk spektakelstuk aankwam. Die hoop vervloog echter in een mum van tijd.

Nog voor de rust achtte Van der Niet het de hoogste tijd om de straf, behorend bij artikel 99 uit het spelreglement uit te delen, nadat Van der Laan binnen het zestien metergebied door RKC’er Mark van Hintum was gevloerd. Volgens de nieuwste richtlijnen voor de scheidsrechters betekent het neerhalen van een doorgebroken tegenstander onmiddellijke uitsluiting voor de dader. Het rode kaartje vloog inderdaad ogenblikkelijk uit zijn rechter borstzak, maar om niet heel Waalwijk over zich heen te krijgen, legde Van der Niet de bal vervolgens op zeventien meter afstand van doelman Teeuwen. 

„We hebben door de vlugge 1-0 al weinig gelegenheid gehad om met Feyenoord mee te spelen, maar na het wegsturen van Van Hintum was het helemaal onmogelijk nog terug te komen”, meende RKC-trainer Leo van Veen. ’t Kan zijn dat Van Veen, evenals Van der Niet, gistermiddag niet echt bij de les was. Want eigenlijk probeerden de Brabanders alleen de schade zoveel mogelijk te beperken. Bovendien vergat de Utrechter dat zijn formatie voor aanvang toch al een punt meer (zes tegen vijf) dan Feyenoord had vergaard. „Het is een gegeven dat Feyenoord thuis altijd heel fel van start gaat. Het elftal trachtte dat op te vangen en via combinaties iets te ondernemen. Nou, als ’t er niet inzit, is het over. Aan de instelling van de spelers lag het zeker niet.” Het treffen tussen beide middenmoters had na Van der Laans vijfde doelpunt in deze competitie vooral veel weg van een oefenpartijtje. Feyenoord ging voor de winst, maar het ontbrak de club van Bengtsson/ Verbeek aan de nodige inventiviteit. Blinker en Taument, beiden als hangende spitsen aan de buitenkant gesposteerd, trokken steeds richting centrum op avontuur. Omdat Keur, Van der Laan en (vanaf de 40ste minuut) Griga dat eveneens deden, was het de gehele wedstrijd overbevolkt rond het strafschopgebied van RKC. De Waalwijkers droegen hun steentje daar vrolijk aan bij door voortdurend met vijf pure verdedigers te opereren. Nog twee keer (Griga en Blinker) vond Feyenoord een gaatje om de score uit te breiden.

Het tamme karakter van het duel viel in het voordeel uit van John de Wolf, de verdediger die sinds zijn overgang naar Rotterdamzuid nog niet een keer voor de hoofdmacht in het roodwitte shirt mocht opdraven. Al in de eerste helft meldde Fraser zich geblesseerd aan de zijlijn. Bengtsson vond het op dat moment wat vroeg de 27-jarige speler al in te zetten. Griga kreeg de voorkeur, ook omdat het verweer van RKC in dat stadium nihil was en Feyenoord in feite met een overbezette laatste linie acteerde. Een kwartier voor het einde kwam dan toch de kans voor De Wolf, die achttien maanden met knieperikelen kampte. Nortan maakte plaats voor hem. Zonder noemenswaardige problemen - en acties - voltooide hij de resterende minuten. „Het heeft lang geduurd, maar toen ik de supporters mijn naam hoorde roepen, wist ik waarvoor ik achttien maanden heb gevochten”, bekende hij opgelucht. „Ik heb nergens last van, doe op de trainingen voluit mee en ben echt niet bang voor een nieuwe blessure. Misschien doet het wat raar aan, dat ik almaar aan mijn knie voel. ’t Is niets, die beweging is een automatisme van me geworden.”

Van teleurstelling over het feit, dat Griga tegen RKC in eerste instantie De Wolf 'passeerde’, was geen sprake. „Ik ben blij dat Ik terug ben. Afgelopen dinsdag heb ik met het tweede tegen Utrecht gevoetbald. Dat ging 75 minuten goed, vond Bengtsson. Daarna miste ik de scherpte, omdat ik voor een volledige wedstrijd nog kracht tekort kom. Dinsdag (morgen) doe ik weer mee met het tweede team om zo snel mogelijk m’n ritme terug te krijgen. Of ik dan een vaste plaats verdien, weet ik niet. Ik hoor wel wanneer de staf me nodig heeft. Meer doen dan m’n best kan ik toch niet.”

Gallerij: