Feyenoord 2 - 1 Roda JC

Wedstrijdverslag:

Doordat het spel van Feyenoord en Roda JC een amusementswaarde had van nul, vochten ruim dertienduizend toeschouwers gisteren in De Kuip bijna anderhalf uur tegen de kou en vooral tegen dichtvallende ogen. Pas twee minuten voor tijd was er in de Rotterdamse ‘tempel’ voor het eerst sprake van opwinding. Er kwam zelfs zoveel agressie vrij, dat daar moeiteloos negentig minuten attractief voetbal mee had kunnen worden gevuld.

Voor de duidelijkheid: dat gebeurde dus niet. De vlam sloeg pas werkelijk in de pan door een uiterst dubieuze beslissing van scheidsrechter Hans Reygwart. Een valpartij van ‘Stan’ Griga in het zestienmetergebied werd door hem beloond met een strafschop. Limburger Michel Broeders, die zijn been redelijk hoog had opgetild, was zich evenwel van geen kwaad bewust. Ondanks een rondvliegende graspol van uitzonderlijk groot formaat benutte Harry van der Laan het hem geboden buitenkansje: 2-1. Feyenoord vond het allemaal wel best, de club was immers ontsnapt aan een zoveelste grauwe puntendeling. Het Limburgse kamp, dat aan het begin van de tweede helft al liet doorschemeren met 1-1 genoegen te nemen, leek daarentegen na de penalty getroffen door een brandbom. Een furieuze Eric van der' Luer veegde Van der Laan tegen de vlakte en kreeg vervolgens rood gepresenteerd. Eerder werd John de Wolf voor een soortgelijke overtreding nog met geel beboet. De Limburgers ontploften bijkans. De adrenaline in het bloed van Broeders stroomde sneller dan ooit tevoren; hij dreigde de spelleider naar de strot te vliegen.

„Ik was totaal over de rode”, vertelde Broeders, die na afloop door zijn aanvoerder Hanssen werd gedwongen Reygwart een hand te geven in plaats van een kaakslag. „De volgende keer vlieg ik zo’n man echt aan”, meldde Alfons Groenendijk, die na de openingsgoal van Griga (7e minuut) met een schitterend doelpunt (27e) Roda nog naast de Rotterdammers bracht. „Ik besef, dat het dan met mij is afgelopen. Maar op deze manier kan het ook niet verder. Ik speel voor m’n brood. En dat wordt nu op zo’n belachelijke manier uit m’n mond gehaald.” De meningen over de toegewezen strafschop liepen niet eens zo ver uiteen. Oefenmeester Gunder Bengtsson erkende dat zijn uitgedunde Feyenoord (geblesseerd: Lokhoff, Sabau, Kiprich, Heus en Blinker) ‘gelukkig' was geweest. Henk Fraser, verdediger in de Rotterdamse linie, durfde zelfs te stellen, dat de bal ten onrechte op de stip was beland. „Vanaf mijn positie - ik stond schuin achter Broeders - was het geen strafschop. Maar de meeste jongens van ons zeggen van wel. Griga hield dat in de kleedkamer ook vol. Indien het een cadeautje was, had hij dat echt wel gezegd.”

Broeders had uit de mond van diezelfde Griga iets anders gehoord. „Hij kwam naar me toe en zei: ‘It’s a shame’ (het is een schande, red.). Ook Fraser en Metgod boden hun verontschuldiging aan. Er stonden 44 minuten op het scorebord, denk je nu echt dat ik op dat moment nog even een Feyenoorder onderuit haal. Ik had hem niet eens vast of zo. Die bal ging over mij heen. Ik draaide me om- en Griga lag op het gras." De cynische bedankjes die Reygwart van Limburgse kant kreeg, waren talrijk. „Dit is geen fijne beslissing om te nemen. Maar ik twijfel niet aan mijn gelijk. Griga wordt gewoon vol onderuit gehaald. Ik kan dan toch niet vergeten te fluiten, omdat iedereen zo graag die 1-1 op het scorebord wil hebben. Dat Griga een dikke knie aan de botsing heeft overgehouden, bevestigt mijn oordeel alleen maar”, wist de arbiter. In de catacomben riep de Limburgse Leidenaar Groenendijk dat Roda veelvuldig wordt benadeeld omdat de ploeg uit Limburg komt. „Of ik een hekel aan die mensen heb? Nee, zeker niet. Ik heb zelfs een Limburgs stiefbroertje”, herinnerde Reygwart zich onmiddellijk.

Voor trainer Jan Reker was het voorval in de Kuip de zoveelste tegenslag voor zijn formatie. Twee jaar terug werd hij op dezelfde grond al eens benadeeld door arbiter Egbertzen. „De wedstrijd stelde niets voor en verdiende derhalve geen winnaar. Maar als de spelers geen hoofdrol kunnen vertolken, voelt de scheidsrechter zich tegenwoordig kennelijk geroepen die taak over te nemen", brieste Reker. „We hebben de afgelopen weken twee arbiters van de internationale lijst toegewezen gekregen. De eerste arriveerde gewoon een half uur te laat." „Dit valt niet meer te accepteren”, meende Reker, onder meer verwijzend naar de rode prent die zijn pupil Van der Luer kreeg. „Een paar weken geleden zijn we al begonnen zelf alle wedstrijden op de video op te nemen. Ook deze kaart is volstrekt belachelijk. Eigenlijk moet je elke keer in beroep gaan.”

Door alle opwinding in de slotminuten werd haast vergeten hoe armoedig het spel van Feyenoord en Roda was. Op papier was het spitsenarsenaal bij de Rotterdammers inderdaad verdubbeld in vergelijking met het duel met FC Twente van vorige week. In de praktijk was het verschil echter nihil. De schuld lag ook niet helemaal bij de aanvallers Keur, Griga en - in de tweede helft - Van der Laan. ‘Neutraal’ toeschouwer Piet den Boer, tegenwoordig spits bij het Franse Caen: „Als je niet scoort, is dat de schuld van hele elftal. Ik miste karakter en agressie.”

Fraser sloot zich zonder morren bij hem aan: „Dit is niet mijn type voetbal. Maar als ik exact wist wat eraan schort, had ik het de trainer wel gemeld. Voor mijn gevoel hadden we meer druk moeten uitoefenen. Duidelijk is dat de spitsen heel moeizaam scoren. Misschien hebben we wel behoefte aan iemand als John van Loen.”

Gallerij: