Feyenoord 2 - 0 FC Groningen

Wedstrijdverslag:

Feyenoord gebruikte FC Groningen als springplank. Dankzij de eerste zege in de competitie sinds 4 november tegen Roda JC veerde het van de veertiende naar de twaalfde plaats, op drie punten van de 'rossige buurt’. „Als we woensdag twee punten pakken van MVV, behoren we niet langer tot de degradatiekandidaten”, opperde John de Wolf een tikje te optimistisch. Na louter gelijke spelen - zes in totaal - en twee nederlagen offreerde Feyenoord zijn troubleshooter Wim Jansen dan eindelijk een overwinning: 2-0, nog wel tegen FC Groningen. Het legioen van 17.000 man scandeerde alweer opgewekt en vol verwachting de naam van de kleine Verlosser. „We gaan vooruit”, bevestigde ook Ulrich van Gobbel de stijgende curve. „We haalden alleen maar gelijke spelen. We verloren in elk geval niet meer. Maar we kwamen nog steeds niet aan die twee punten toe.”

In de eredivisie brak Feyenoord na bijna een half jaar met die slechte gewoonte. „Op het eerste kwartier na hebben we het perfect gedaan tegen Groningen”, overdreef De Wolf een beetje. „We begonnen matig en rommelig”, luidde het commentaar van Jansen zelf. „Het eerste kwartier gingen we te veel mee met het spelletje van Groningen. Dat was slap en afwachtend", vervolgde De Wolf.

Waar Feyenoord zich vermande en na rust eindelijk eens de kwaliteiten uitbuitte, kwakkelde het onherkenbare Groningen naar een onvermijdelijke nederlaag. In de vorm van gisteren liet de nummer drie zich ontmaskeren als een omhooggevallen pseudo-rivaal van PSV en Ajax. „We hebben onze plaats op de ranglijst niet kunnen waarmaken. Dat was ook de verdienste van Feyenoord”, erkende Hans Westerhof. De nuchtere no-nonsense trainer (hij ergerde zich kapot aan de eigen supporters, die op een onbeschofte wijze de minuut stilte ter nagedachtenis van Theo Laseroms verstoorden) wenste niet naar het excuus te grijpen van de verzwakkingen in zijn ploeg. In Rotterdam ontbeerde de bezoeker Jan Veenhof en Harris Huizingh wegens blessures en Edwin Olde Riekerink en Ulrich Wilson vanwege schorsingen. Daarbij viel Theo ten Caat kort voor de rust met een verzwikte enkel uit.

Het allegaartje uit het noorden ging op alle onderdelen af. Het opereerde onzeker en onrustig, en tot aan de 1-0 van de 1 thuisclub te behoudend. Aanvoerder Jan van Dijk vergrootte eerder de wanorde dan 1 dat hij vat kreeg op de chaos.  Feyenoord veroverde alras het middenveld en klonk nog eens de Groningse aanvallers Hennie Meijer en Milko Djurovski aan de ketting bij Van Gobbel en De Wolf. Beide mandekkers gaven geen kans weg en garandeerden hun team de nul tegen de normaliter toch productieve tegenstander.

„Die Djurovski had in een interview gezegd dat Henk (Fraser) en ik niet konden voetballen. Ik las het met plezier. Dat maakte me nog scherper”, onthulde De Wolf naderhand. Tot zijn genoegen zwaaide de Joegoslaaf, net hersteld van een knie-operatie, zonder één geslaagde actie voortijdig af. Meijer verging het niet beter tegen de klitterige en goed geconcentreerde Van Gobbel. „Of ik liever back speel of in de mandekking? In het belang van het elftal maakt me dat op dit moment niets uit”, vertelde van Gobbel, onder Jansen merkbaar zelfverzekerder als verdediger.

De trainer-coach bediende zich andermaal van Fräser als defensieve middenvelder. De authentieke voorstopper verdraaide evenwel al in de eerste minuut de rechterknie. „Ik denk dat ik een band heb verrekt. Ik ben bang dat ik een tijdje ben uitgeschakeld”, vreesde Fräser, voor wie René Brochard het team aanvulde. Die mutatie vergde tijd en aanpassing. Bovendien vertrouwde Feyenoord aanvankelijk niet het duffe en gapende Groningen.
Hoewel de score qua kansen t al voor de pauze tot 4-0 had kunnen oplopen, dreigde lang t weer de afschrikwekkende 0-0.  „Ook de tweede helft bleven we agressief en scherp. Met hard ' werken moest het een keer lukken”, bekende Van Gobbel. En  De Wolf: „In de rust wist ik zeker dat we zouden winnen, Jammer dat het maar 2-0 is s geworden. Het publiek had t best recht op meer doelpunten.” Feyenoord volstond evenwel met de 1-0 van Jozsef Kiprich (na een fout van doelman Patrick Lodewijks) in de 57ste minuut en de 2-0 uit een door Rob Witschge verzilverde strafschop in de 76ste minuut, ofschoon het opnieuw regelmatig de Groningse defensie openreet. In die periode exploiteerde het, in navolging van de opleving bij PSV voor de beker, de aanwezige klasse. „Op voorsprong liep het lekker. We zaten niet meer onder de stress. Toen bleek ook meteen dat we een goede ploeg hebben en dat we ver onder onze stand staan", taxeerde De Wolf de tweede helft van Feyenoord op juiste wijze.

FC Groningen poogde de nederlaag nog te ontlopen, maar bedreigde nimmer doelman Ed de Goey. „Het gevaarlijkste schot kwam van Meijer en vloog zeven meter naast”, grinnikte nog De Wolf. „Het idee dat we kampioen konden worden, heeft niet zo geleefd bij ons. We wilden voor onze supporters zo lang mogelijk in de race proberen te blijven. Met een achterstand van vier punten op PSV is daar geen sprake meer van”, draaide Westerhof niet om de waarheid van het weekeinde heen. „Groningen is onder de spanning bezweken en zit nu in de hoek waar de klappen vallen. Maar het heeft toch het maximale uit het seizoen gehaald. Het is zeker van Europees voetbal", gaf De Wolf zijn vroegere club, in weerwil van het tweede verlies op rij, een gemeend compliment.

Gallerij: