Feyenoord 0 - 0 Fortuna Sittard

Wedstrijdverslag:

Op het eerste gezicht is de 0-0 die Feyenoord tegen Fortuna Sittard boekte opnieuw een teleurstellend resultaat. Het was de tiende keer in dit seizoen dat de stadionclub niet tot scoren kwam en het is nu al vier maanden en twintig dagen geleden dat de laatste overwinning werd behaald.
Toch waren er gistermiddag een aantal redenen, noem het lichtpuntjes, die de overgebleven supporters ervan weerhielden om na het eindsignaal van scheidsrechter John Blankenstein ontstemd op de vingers te fluiten. Feyenoord toonde in de tweede helft veel meer bezieling en fightingspirit dan men de laatste tijd gewend is en het bleek plotseling over voldoende kracht te beschikken om de tegenstander bijna de volle 45 minuten onder druk te houden.
het middenveld was een gevolg van het feit dat Rob Witschge zich aan de linkerkant voortdurend liep te verschuilen, dat loan Sabau te vaak verviel in individuele acties en dat de derde man, de centrale figuur, meestal ontbrak.

Nortan en Scholten hadden moeite met het inschuiven en de overigens uitstekend spelende John Metgod bleef voorzichtigheidshalve in de buurt van de twee mandekkers Fraser en De Wolf. In het centrum van de aanval kreeg Harry van der Laan zelden of nooit steun van een tweede spits en door zijn kleine postuur was hij in de lucht kansloos. Misverstand Bij gebrek aan agressie kreeg Feyenoord in de eerste helft nauwelijks kansen en het scheelde maar een haar of het had -net als tegen Willem II en SW - uit een hoekschop een tegentreffer moeten incasseren. In de elfde minuut zorgden De Wolf en De Goey voor een afgrijselijk misverstand, dat goed afliep. Erik Meijer kopte van dichtbij over de lat. De Goey: „Ik riep: speel en daarom was ik volkomen verrast toen John bukte." De Wolf: „Ik dacht dat Ed los riep."

„Op die tweede helft moeten we voortborduren," lispelde trainercoach Wim Jansen, nadat hij eerst had vastgesteld dat het scoren een probleem blijft en dat zijn ploeg ditmaal bovendien met de nodige pech had af te rekenen. Tijdens het non-stop-offensief in de tweede helft schampte een schot van Henk Fraser de lat en vijf minuten voor tijd kopte Paul Nortan uit een lange, vrije schop van Rob Witschge tegen de paal.

Als we verder aanstippen dat Fortuna's doelman Ruud Hesp twee uitstekende reddingen verrichtte op schoten van Van der Laan en Scholten en dat hij eenmaal op de doellijn de assistentie nodig had van Reijners, dan is het duidelijk dat Feyenoord een overwinning verdiende, maar voorlopig moet Wim Jansen het doen met drie gelijke spelen op rij en dat is minder dan hrj zelf verwacht moet hebben. Feyenoord is te vergelijken met een schip dat op de rotsen is gelopen. Het is al een heel karwei om het weer in normaal vaarwater te loodsen in het is nog veel moeilijker om het weer aan de gang te krijgen. Gebreken Voor de rust waren de tekenen van herstel ver te zoeken. De gebreken van Feyenoord in die periode waren heel kort samen te vatten: zwak op de flanken, zwak op het middenveld en geen stooten kopkracht in het centrum van de aanval. Op de rechterflank liet Jozsef Kiprich het in de persoonlijke duels met Loek Frvjns volledig afweten. De Hongaar was meer aan het duwen en worstelen dan aan het voetballen en niemand van de 11.400 toeschouwers zal er dan ook van hebben opgekeken dat hij in de pauze vervangen werd door Gaston Taument..

Leek Feyenoord in de eerste helft zo dood als een pier, in de rust slaagde Wim Jansen erin de levensgeesten van de patiënt weer op te wekken. De wissel Taument voor Kiprich pakte uitstekend uit. Taument moest het aanvankelijk opnemen tegen Randy Samuel, die de geblesseerde Frijns in de rust had vervangen, maar later kreeg hij te maken met terriër Maessen, die door Han Berger eerst aan Sabau was gekoppeld. Taument vloog Samuel aan alle Op de linkervleugel deed Regi Blinker het slechts een fractie beter. De zwakte van Feyenoord op kanten voorbij en de vonk sprong onmiddellijk over van het veld naar de tribune. Luid aangemoedigd door zijn supporters ging Feyenoord op jacht naar de overwinning. Jansen stuurde Nortan naar voren om in het vijandelijke strafschopgebied wat meer kopkracht te krijgen, Regi Blinker schudde de schuchterheid van de eerste helft van zich af en na ruim een uur begon ook Rob Witschge zich te realiseren dat er van hem initiatieven werden verlangd. Fortuna moest zich nu volledig beperken tot verdedigen en was dolblij dat het met 0-0 de finish haalde.

Gallerij: