Feyenoord 1 - 1 PSV

Wedstrijdverslag:

Feyenoord knoopte in feite de strik op het cadeau voor PSV. Het had zich de heisa over de arbitrale blunder kunnen en moeten besparen. Het verzuimde de waggelende bekerwinnaar met 2-0 uit te tellen. „In wezen laten we het zelf liggen”, erkende John Metgod, uitblinker aan Rotterdamse zijde.

Direct na de 1-0 van Piet Keur in de 49ste minuut overvleugelde Feyenoord tot aan de aanvechtbare gelijkmaker PSV. Er ontstond een file aan Kansen in nei uoeigebied van Hans van Breukelen. Met de amper nog te missen 2-0 in de 54ste minuut voor Harry van der Laan. „Het was wachten op 2-0. Met deze 1-1 hebben we veel te weinig gekregen”, mokte Ton Lokhoff.

Feyenoord regisseerde de topper van gisteren in de Kuip. Het overtrof PSV op tal van onderdelen. Het voelde zich dan ook begrijpelijk tekort gedaan. En beschouwde zich als de morele verliezer. „PSV stelde teleur”, beaamde doelman Ed de Goey, nagenoeg onpasseerbaar voor de bezoekende partij. „Dat was èèk onze verdiensten”, meende Metgod. En Lokhoff: „Ik wist al meteen dat het geen probleem hoefde te zijn. Koeman stond op Sabau. Dat kan hij nooit aan, besefte ik vanaf het begin.”

De thuisclub beheerste de slag op het middenveld, normaliter beslissend in het duel der giganten. Door de liesblessure van Gheorghe Popescu hanteerde PSV een 4-4-2 tactiek, gelijk aan de tegenstander. „Dat verraste ons een beetje”, merkte technisch directeur Gunder Bengtsson op. „Tot nog toe speelde PSV met meer mensen in de achterhoede.” Popescu’s vervanger Jozef Chovanec nestelde zich stijf links op het middenveld, om zowel Sabau als Lokhoff op te vangen. Gerald Vanenburg trok zich iets terug en trachtte (vergeefs) in het centrum de lijnen uit te zetten. In Rotterdam-zuid ontbeerde PSV merkbaar het leiderschap van Popescu. Met daarbij andermaal de agressiviteit van Eric Gerets en Berry van Aerle. Mede daardoor lukte het Feyenoord al vlot de Brabanders vast te zetten en met veel pressie te bestoken. Niettemin creëerde Erwin Koeman voor Romario de eerste kans. Na een knal van Arnold Scholten op de paal offreerde Romario zijn partner John Bosman de tweede en (voorlopig) laatste mogelijkheid. Weer antwoordde Feyenoord, nu via Van der Laan, met een dreun op de staander.

„Dat waren de enige twee kansen van PSV. Tot aan die belachelijke strafschop maakte ik me geen zorgen over een doelpunt van PSV”, concludeerde Lokhoff. „Beide ploegen waren bezeten van de wil om te winnen en om wat goeds van de wedstrijd te maken. Het had moeiteloos 4;4 kunnen zijn, maar ook 4-1 voor Feyenoord of 4-1 voor ons”, resumeerde Bobby Robson, als coach van PSV een tikje subjectief wat betreft zijn aanspraak op een overwinning. Als enige verdiende Feyenoord de zege. Het was veel meer in balbezit, beet feller van zich af en maakte een evenwichtigere indruk. Dat laatste viel nog het meest op bij PSV, dat op het middenveld kapseisde. Vooral in de tweede helft spartelde het als de onderliggende partij op het gras.

Tot aan de 1-1 deklasseerden de Rotterdammers de opponent, geen schim van de betere wedstrijden in de voorgaande seizoenen. Waarbij de vele blessures - van Gerets, Van Aerle, Popescu tot Romario, Ellerman en Koeman toe - als verzachtende omstandigheden mochten gelden. „Ik heb meer gelopen dan gevoetbald. We kwamen niet meer aan ons eigen spel toe”, bevestigde Chovanec naderhand.

Het gebrek aan klasse in de spits van Feyenoord behoedde PSV voor een debacle in de Kuip als in de voorgaande competitie. „Na de 1-0 viel bij ons het middenveld weg”, analyseerde Metgod nog. „Dat sluipt er automatisch in. Te veel spelers stormden naar voren. Daarbij was Sabau in die fase te individualistisch ingesteld. Zodoende werd het meer een flipperkast dan een wedstrijd.” Onderhoudend voor het massaal opgekomen legioen, maar weinig hoogstaand.

Zonder ingrijpen van de scheidsrechter had Feyenoord nimmer de 1-1 weggegeven. De Goey had opnieuw de nul kunnen continueren, hoewel het team van Bengtsson defensief enkele gebreken vertoonde. „Maar we coachen elkaar erg goed in het veld. We hebben de wedstrijd steeds onder controle gehad”, aldus Lokhoff, die evenwel de laatste tien minuten verkeerd taxeerde. In dat stadium wankelde de thuisclub voor het eerst. De Goey moest nog met een manmoedige sliding Romario van 2-1 afhouden en ook invaller Twan Scheepers botste op de attente opvolger van Joop Hiele. Een nederlaag was te sneu geweest voor Feyenoord, dat zich vooralsnog niet wenst te forceren op de lange terugweg naar de top in de eredivisie.

Gallerij: