Roda JC 1 - 1 Feyenoord

Wedstrijdverslag:

Heel even vierde Feyenoord feest. Kees van Wonderen leek de matchwinnaar te worden toen hij in de 83ste minuut de score opende. Maar Roda JC tegen Feyenoord eindigde toch nog in 1-1. Het was een opwindend slot van een zouteloze wedstrijd.

Meer uit wanhoop dan uit overtuiging, schoot Roda bij zijn laatste aanval de bal voor het Feyenoorddoel. Verdediger Henk Fraser zat met zijn handen heel even aan het lijf van Richard Roelofsen. Die rook de buitenkans en dook snel en getruct naar de grasmat. Scheidsrechter Uilenberg dacht even na en floot vervolgens voor een strafschop. Roelofsen zelf bracht de stand met nog één minuut op de klok weer in evenwicht: 1-1. Het was opvallend dat Uilenberg het geel voor Fraser op zak hield. Een kaart had uitsluiting van de ‘zondebok’ betekend, want Fraser zag al eerder geel. Achter Fraser frommelde Boateng met een Roda-speler. Waarschijnlijk was Uilenbergs besluit een strafschop te geven de uitkomst van een optelsom: meerdere kleine overtredingen hadden één grote straf tot gevolg. Feyenoord-trainer Arie Haan kon er vrede mee hebben. „Iemand van ons gooide een Rodaspeler onderste-boven. Dan kan de scheidsrechter niet anders dan een strafschop geven. Van tevoren had ik getekend voor een gelijkspel, nu zeg ik: jammer.” Ook Fraser accepteerde de strafschop zonder veel morren. „De scheids kon hem geven.” Feyenoord en Roda JC hadden geluk met de sensatie in de staart van hun ontmoeting. Nu ging het publiek nog een klein beetje naar huis met de gedachte dat het bij een topper in de eredivisie was geweest. Het amusementsgehalte van vóór de verrassende ontknoping, was erg matig. Hoe kon het eigenlijk ook anders. Beide ploegen vechten nadrukkelijk tegen zichzelf. Ze verkeren in hetzelfde, prille stadium. Ze zijn op zoek. Naar een eigen gezicht. Naar wat de medespeler wil en kan. Naar wat de trainer wil, die in het geval van Haan op Kaalheide de zoveelste variant van een spelsysteem uit de hoge hoed toverde. Het publiek zag dan ook twee stuurloze elftallen. Hardwerkend, dat wel de spelers verdienden daarvoor een pluim. Maar toch, het was zelden boeiend. Veel onbegrip, weinig moois om van te smullen. De Feyenoord-leiding moet de hand in eigen boezem steken. Wie in het buitenland voor vele miljoenen een spits koopt, een linksback en een nummer tien (de man van de ideeën), maar niemand van het trio bij de ouverture mag opstellen, maakt zich schuldig aan ernstig mismanagement. Zulk wanbeleid is een vorm van verraad aan het trouwe supporterslegioen en verdient keiharde straf. Roda JC was daarvoor echter te krachteloos. De nummer vier van Nederland van vorig jaar kan weinig doen aan de eigen malaise. Het is het noodlot van de subtopper die steeds zijn beste voetballers ziet verkassen. Toen trainer Huub Stevens nog de beschikking had over de snelle en ervaren Johan de Kock, kon hij zijn verdediging één op één laten strijden met de aanvallers van de tegenpartij. Gisteravond vormden André Ooyer en Richard Roelofsen samen het hart van de Limburgse defensie. Respectievelijk een speler die vorig seizoen haast voortdurend in de lappenmand zat, en een ex-spits die sinds enkele weken bezig is met een stoomcursus verdedigen. Dat zegt voldoende. Zonder de Argentijnen Graff en Sanchez, de Pool Saganowski en de geschorste Ronald Koeman, dreef Feyenoord op zijn middenveldtrio Van Bronckhorst, Van Gastel en Van Wonderen. Zij waren, in de hoop van malaise, de beste spelers van het veld. Feyenoord was in het algemeen iets sterker in de persoonlijke duels en had minder moeite om de veldbezetting op orde te houden. Dat leverde op het laatst veel conditioveel conditioneel voordeel en terreinwinst op. Het bleek bijna voldoende voor het binnenhalen van de zege.

Van Bronckhorst vond diep in de tweede helft, de mee opgekomen ad interim-linksback Boateng. Die behield dichtbij de achterlijn van Roda het overzicht. Hij legde de bal terug op Van Wonderen, en de ex-NAC’er deed wat hij al regelmatig voor Feyenoord heeft gedaan in de voorbereiding. Hij scoorde. In de laatste adem kwam Roda, dat al de paal had- geraakt, nog langszij. Na het laatste fluitsignaal ontstond er nog een opstootje tussen De Goey en Doomernik. Het was allemaal het gevolg van de trap achterwaarts die Roelofsen na de pauze gaf in het gezicht van de op de grond liggende Boateng. De onderlinge irritatie was daarna groot. Haan vond dat zijn de Feyenoorders zich te veel hadden laten provoceren. „Daar moeten ze de komende dagen maar eens over nadenken.”

Gallerij: