Feyenoord 1 - 0 Real Zaragoza

Wedstrijdverslag:

De ganse week had Wim van Hanegem het reeds verkondigd, het voorkomen van een doelpunt was belangrijker dan zelf scoren. Alles moest wijken voor dat heilige doel, alles was geoorloofd. De trainer van Feyenoord kreeg gisteravond uiteindelijk meer dan waarop hij had gegokt, een treffer van zijn mannen en nul tegen.

Niet Feyenoord, maar Real Zaragoza was in de Rotterdamse Kuip de aanvallende ploeg. De Spanjaarden kozen niet vrijwillig voor die rol, maar werden daarin gedwongen door de Rotterdammers, die weigerden het offensief te kiezen. De bekerhouder van Nederland ontpopte zich in eigen stadion tot een typische counterploeg. De oefenmeester koos voor het eerste EC-treffen met Zaragoza voor zes verdedigers. De hele opstelling, die toch al moest worden aangepast vanwege het ontbreken van Van Gobbel, Scholten en Taument, werd omgegooid. De middenvelders Maas en Bosz gebruikte hij als mandekkers. De verdedigers Refos en Frfiser kregen een plek op het middenveld. Alleen het tweetal Heus en Trusftull speelde op hun eigen plaats. De wanorde, die de omzettingen met zich meebracht, was groot. Veel te groot. Wanhopig trachtte Trustfull, sinds het vertrek van De Wolf de nieuwe leider van de defensie, enige orde te scheppen. Zonder dat dat lukte. Zijn geschreeuw werd niet gehoord, op zijn aanwijzingen te zelden gereageerd. De vele Rotterdamse verdedigers impliceerde een isolement van de aanvallers. Larsson, Blinker en Kiprich, zij kwamen nauwelijks in balbezit. En als zij eens in het spel werden betrokken, stonden zijn alleen. Enige steun was nimmer te bekennen. Het drietal moest het zelf maar uitzoeken. „Ik heb de hele wedstrijd vertrouwen gehouden in Henke Larsson. Hij heeft dat niet beschaamd. Dat de aanvallers alleen stonden, kwam doordat er te weinig rust aan de bal was”, aldus Van Hanegem. „Daardoor kwamen we er te weinig uit.” De tactiek van de wanhoop leverde uiteindelijk nog resultaat op ook. Dank zij de treffer van Larsson, maar vooral dank zij Esnaider, de heetgebakerde spits van Zaragoza, die tal van kansen verkwanselde. Met name in de eerste helft toen Rob Maas zijn bewaker was. Peter Bosz: „Het was logisch dat na de gele kaart van Rob Maas ik de bewaking van Esnaider overnam. In de rust zag ik het somber in, maar je ziet: zij krijgen de kansen en wij scoren.

Al moet ik wel zeggen dat Ed de Goey ons in de slotfase heeft gered.” Het doelpunt van Larsson werkte bevrijdend, zo concludeerde Van Hanegem na het duel: „Het leek wel of er toen iets van ons afviel. Plots kwamen we aanvallend wel in het stuk voor. Kregen we een aantal goede counter mogelijkheden. Het had toen makkelijk 2-0 kunnen worden.” Het incident rond Rob Witschge speelde zich pal voor de ogen van Van Hanegem af. „Die nummer 9 (Esnaider) stond te sjorren en te trekken. En die 8 (Aragon) tikte hem tegen het hoofd. De reactie van Rob was stom, maar - zoals zo vaak - had de scheids er ook een van de andere partij uit moeten sturen”, aldus de trainer. Reactie van Witschge: „Esnaider spuugde me in mijn gezicht en Higueira gaf een kopstoot tegen mijn neus. In een reflex sla ik. Dom. Had ik maar tot tien geteld.”

Gallerij: