Feyenoord 1 - 0 NAC

Wedstrijdverslag:

Het viel te begrijpen dat Feyenoord tegen het einde van het sfeervolle duel met NAC (1-0) kracht tekort zou komen. Donderdag immers nog was de ploeg diep gegaan om glorieus overeind te blijven in de hel van Bremen. Het team van trainer Willem van Hanegem, dat ook in De Kuip sprankelend begon voor liefst 37.000 toeschouwers, was er daarom op gebrand een snelle goal te maken. Het elftal zou dan geen angst meer hebben om vrijuit te gaan spelen. Het doelpunt kwam er wél, maar het viel veel te laat. Om precies te zijn vlak voor rust.

De matchwinner werd Arnold Scholten, uitgerekend de man die in Duitsland een rode kaart kreeg. Toeval? „Ik denk het wel. Maar zeker weet je het nooit”, aldus de ‘witte Socrates’. De markante bijnaam van Scholten, die veel heeft bijgedragen tot de vormverbetering van rechterspits Gaston Taument. „De rode kaart in Bremen heeft me natuurlijk geërgerd. Ik heb slechts twee overtredingen gemaakt, en geen eentje meer. Als je dan meteen uit het veld wordt gestuurd, sta je wel even te kijken. Je bent toch even van slag. In maart zal ik een hele mooie Europa Cupwedstrijd moeten missen. Maar het zou onjuist zijn om nu te gaan beweren dat ik de onterechte beslissing per se voor eigen publiek wilde rechtzetten.” „Ik had voor dat doelpunt twee a drie momenten beter moeten opletten. Wellicht hadden anderen dan eerder kunnen scoren”, zei Scholten. „In totaal had Feyenoord in de eerste helft zeker tien reële scoringskansen maar de ballen moeten er dan wel ingaan.”

Arnold Scholten, die al enige tijd met speciale aandacht wordt gevolgd door de op de tribune toekijkende bondscoach Advocaat, is het liefst een vrij anonieme middenvelder die het vuile werk voor zijn collega's opknapt. Zo draait hij al jaren op eredivisie-niveau mee. Pas in tweede instantie waagt hij zich aan een afstandsschot of duikt hij de vrije ruimte in. Frappant was gisteren tegen NAC dat Peter Bosz, zijn evenknie op het middenveld, het inleidende werk voor de beslissende treffer verzorgde. De voormalige Ajacied schoot de bal vervolgens tussen de benen van doelman Karelse door: 1-0. Voor Feyenoord leek na het doelpunt weinig meer aan de hand. Het was technisch beter dan NAC. Maas en Trustfull vingen achterin de afwezigheid van de geblesseerden Fraser en Van Gobbel op. En voorin liepen Blinker en Taument hun directe tegenstanders aan alle kanten voorbij. Bovendien kwamen beide aanvallers ook in scoringspositie. De met grote inzet spelende Blinker faalde echter drie keer in de afwerking. Larsson, de grote uitblinker van het duel met Werder, werd op de huid gezeten door Van Burik. De voorstopper voerde zijn opdracht goed uit, maar er bleef steeds dreiging van de Zweed uitgaan. Alleen het rendement van de Feyenoord-voorhoede was nihil. Van Hanegem leek zijn spelers weinig kwalijk te nemen na het slechts één helft vasthouden van de ‘Bremen-vorm’. Feyenoord was moe en NAC kon daardoor dicht bij de gelijkmaker te komen. Maar Lammers had, voor hij scoorde, de bal met de hand meegenomen en dat was de Haagse arbiter Van den Ende niet ontgaan.

De zege van Feyenoord was de zevende op rij. „Het benutten van de kansen was ons grote probleem. Voor hetzelfde geld sta je bij rust al met 3-1 of 4-1 voor, want we speelden erg goed”, stelde Van Hanegem tevreden vast. „De oorzaak kan ook liggen in het feit dat we te bang waren dat het zou mislopen. Na zo’n zware Europa Cup-inspanning is het normaal dat je nog niet volledig bent hersteld. Dat kon ik ook aan het spel merken. Toen de meeste spelers moe werden, gingen ze meer lopen en raakten het team uit balans.” NAC-trainer Ronald Spelbos ontkende dat de variatie in het Rotterdamse spel het struikelblok voor zijn ploeg was geweest: „Zeker tegen dit Feyenoord had je initiatief en lef moeten tonen. Dat gebeurde niet. We liepen tegen onszelf te spelen. Bovendien leden we vaak balverlies en dan kwam er van voetballen niets meer terecht.” Spelbos greep al na 25 minuten in. Hij verving Gaasbeek, die het ene na het andere duel verloor van Blinker, door de van een langdurige blessure herstelde Koumans. „Gaasbeek was te gretig. Dat gaf onrust in de ploeg. Hij was één van onze problemen, niet het enige.”

Gallerij: