Feyenoord 2 - 1 FC Volendam

Wedstrijdverslag:

Met gevoel voor understatement verwerkte Feyenoord-trainer Willem van Hanegem gisteravond in de Kuip (uitverkocht, 45.400 toeschouwers) de vreugde na het winnen van de vaderlandse beker. „Na afloop van de finale was ik vanzelfsprekend heel erg blij”, zei hij bedeesd. Opgelucht, bedoelde hij in feite.

Na een zo goed als beëindigde competitie, die door het wispelturige spel van de Rotterdammers de coach zelden tevreden stemde, liet de Kromme het wederom haperende optreden tegen Volendam wijselijk 'rusten’. Het resultaat was hem lief. Feyenoord mag voor het derde achtereenvolgende seizoen onder zijn leiding Europees voetbal spelen. De zege van Feyenoord (2-1) was verdiend, daar viel niets op af te dingen, maar het legioen zat door het weinig samenhangende en evenmin overtuigende spel van de Rotterdammers tot de laatste minuut in spanning. Het legioen juichte nog het meest om Jozsef Kiprich. Iedereen verwachtte dat de 31-jarige Hongaar, die volgend seizoen op Cyprus gaat spelen, als dank voor bewezen diensten een waardig afscheid zou mogen vieren. Dat voornemen had Van Hanegem ook wel degelijk in zijn hoofd zitten, maar hij durfde door de uiterst smalle marge in de score geen risico’s te nemen. De winst ging voor alles. En ondanks aanhoudende, steeds luider wordende smeekbeden van het publiek gunde Van Hanegem de publiekslieveling pas in de voorlaatste minuut zijn jubelgang. Veel kon de rechterspits toen uiteraard niet meer uitrichten. Van Hanegem, zich verontschuldigend: „Ik liet Kiprich zo lang langs de kant van het veld warm lopen, omdat het publiek dan langer zijn naam kon scanderen. Dat verdiende Jozsef, verder kon ik niet gaan. We speelden hier een finale, geen afscheidswedstrijd.”

Vlak voordat de Amstel Cup werd overhandigd, begon Kiprich in zijn eentje aan een ere-ronde door de Kuip. Zijn ploeggenoten renden achter Vifim aan nam hem aan en namen hem op de schouders. Er vloeiden vele tranen. De druk op de Rotterdammers was gisteravond groot. Want met de transfer van Ronald Koeman had de club een financieel voorschot genomen op deelname aan de Europa Cup voor bekerwinnaar. Dat moest worden waargemaakt. Het doel heiligde daarom meer dan ooit de middelen. Moeizaam werd de martelgang tot een einde gebracht. Na - net als in maart tijdens het bekerduel met Ajax - toch weer de beslissende treffer van Obiku, negen minuten voor het einde. De miljoenen guldens, die met het bereiken van Europees voetbal waren gemoeid, zijn door Feyenoord veilig gesteld. Ook voor de spelers was dat een zegen. De zwaarst dreigende straf voor hen was het bekorten van de zomervakantie. Dat hoeft er nu niet van te komen. Het meedoen aan de Intertotocompetitie, die al eind juni begint, is overbodig geworden. Feyenoord leek het zichzelf in het begin van de wedstrijd makkelijk te maken. Taument tilde de ploeg al in de tiende minuut op voorsprong. En als Trustfull vlak voor rust het stiftballetje iets nauwkeuriger had gemikt, was de spanning waarschijnlijk weggeëbd. Maar hij miste. Daar kwam al snel in de tweede helft de domper bij, dat Wasiman uit een afstandsschot gelijk maakte. „In het vervolg zie je dan toch dat Feyenoord professioneler is. Wij wisten geen raad met de situatie”, aldus Volendam-trainer Wim Rijsbergen. „Bij Feyenoord lopen vijf a zes spelers, die meedogenloos kunnen ingrijpen ondanks het feit dat ze niet lekker in de wedstrijd zitten. Die grove overtreding van Fraser vond ik een schande. Scheidsrechter Uilenberg had hem de rode kaart moeten geven. Maar dat durft zo’n man niet.”

Van Hanegem maakte zich een beetje kwaad over die opmerking van zijn collega. „Wij hebben niet door Fraser gewonnen.” Dat kwam door Mike Obiku, de Nigeriaanse aanvaller met een wonderlijke reputatie bij Feyenoord. Hij scoort alleen wanneer zijn ploeg echt in de problemen zit. Dat was gisteren niet anders. Een korte combinatie met Bosz rondde hij fraai af. Obiku, die van al zijn goals levensgrote foto’s bestelt en het liefst zoveel mogelijk, gaat na deze bekerwinst noodgedwongen op zoek naar een grotere woning. Hij zou niet weten waar hij de foto van de bejubelde treffer van gisteren in zijn kleine behuizing moet etaleren. „Al mijn kamers hangen al vol.”

Gallerij: