Feyenoord 1 - 1 Vitesse

Wedstrijdverslag:

Joszef Kiprich noemde het ‘een beetje oorlog, hier’. John van Loen meldde zich ‘absoluut geen zorgen te maken’. Henryk Larsson ‘ziet het allemaal wel’. Mike Obiku weet sinds z’n entree in De Kuip zijn plaats in de hiërarchie bij Feyenoord. Vier spitsen, vier verhalen. De ‘spitsenstrijd’ bij de landskampioen startte gistermiddag na afloop van het duel met Vitesse (1-1) uitermate lief. De concurrenten sloten elkaar simpelweg in de armen. Van Loen: „Ik heb reeds bewezen goed met Kiprich samen te kunnen spelen.” De Hongaar, terug na lang te zijn weggeweest: „Larsson kan ook Achter de spitsen spelen.” De Zweed, na zijn debuut: „Ik zit bij de zestien spelers. Dat is een stap vooruit in vergelijking met het moment waarop ik hier kwam.” Bovendien wilde Wim van Hanegem na de puntendeling met de Arnhemmers ook niets van een spitsenstrijd weten. In de optiek van de trainer blijft Van Loen dé centrumspits, in een opstelling met verder Kiprich, en Blinker en Taument op de flanken. „Kiprich en Van Loen mogen dan concurrenten van elkaar zijn, ze zijn in ieder geval niet egoïstisch. Tot aan het wegvallen van Joszef in de aanloop naar de competitie, liep dat ook best aardig, die twee samen.” In de visie van Van Hanegem en collega Geert Meijer kan nieuwkomer Larsson als schaduwspits of als aanvallende middenvelder gaan functioneren. De naam Obiku, in De Kuip vooralsnog louter goed voor grappen en grollen, lijkt voorlopig van de lijst van ‘zestien’ van het trainersduo te zijn geschrapt. Vanaf z’n stoel op de tribune zag Obiku zijn concurrenten wèl in actie komen. Het trio slaagde er echter om uiteenlopende redenen niet in zijn stempel op de confrontatie tussen de nummers een en drie van de eredivisie te drukken. In De Kuip raakten de Rotterdammers niet alleen verstrikt in hun eigen ‘breiwerkje’, zij lieten tevens de kansen op meer, royaal onbenut. „Vooral na de hervatting heeft Feyenoord het laten liggen. Ik hoef maar te refereren aan de kansen voor Scholten, Blinker, Taument en ik zit een beetje met een kater”, aldus trainer Geert Meijer na het eerste puntverlies van dit seizoen in eigen stadion.

Van Loen hield het een uur uit. Hij voelde zich ziek, schoot desondanks de 1-0 via een strafschop binnen, maar moest na een zoveelste hoestbui toch inpakken. „Ik heb drie dagen in bed gelegen met veertig graden koorts. Vlak voor de rust had ik de trainers al laten weten niet verder te kunnen. Na een kwartiertje in het tweede deel vond ik het welletjes”, meldde de aanvaller. Zijn vervanger, Kiprich, vergrootte zijn populariteit bij het legioen door een aantal geniale acties op de bevroren en derhalve moeilijk te bespelen grasmat, neer te leggen. De 64-voudige international van Hongarije compenseerde op die momenten een gebrek aan wedstrijdritme door slimheid. Maar Scholten en Taument deden niets met de inventiviteit van Kiprich. „Het ging moeizaam, al had ik niet anders verwacht. Ik heb niet meer dan driekwartier in het tweede gespeeld. Af en toe voelde ik wat pijn in mijn knie. Ik was verder ook bang voor het harde veld”, sprak Kiprich, op 5 augustus aan de linkerknie geopereerd. „Maar over een paar weken ben ik helemaal terug. Mooi, want ik heb een rot tijd achter de rug. Ik wilde graag, maar het ging niet.” Alvorens ‘Henke’ Larsson zijn debuut voor 26.000 bezoekers mocht maken, diende eerst John de Wolf nog even moreel te worden opgelapt. De international gleed de 1-1 achter (zijn eigen) doelman, Ed de Goey. „Ik probeerde een voorzet van Laamers te onderscheppen. Via de punt van mijn schoen kwam die bal in het doel terecht", morde de nieuwe commerciële man van de Stuyvers Groep (schoonmaken en beveiligen van gebouwen). Het was meteen het eerste tegendoelpunt van Feyenoord in de lopende competitie in De Kuip. Tot gistermiddag had De Goey in 873 minuten thuisvoetbal geen treffer om de oren gekregen. Op 12 april was het Jack de Gier (Cambuur) geweest, die de doelman voor de laatste keer had gepasseerd. Die gelijke stand maakte de entree van Larsson er, volgens eigen zeggen, niet gemakkelijker op. „Het zou wellicht wat gunstiger voor mij zijn geweest als ik er bij de stand van 1-0 of 2-0 in was gekomen. Dan had ik meer ruimte gekregen”, aldus de van HIF Helsingborg afkomstige Zweedse international. Met z’n blonde rasta-lokken — vader is Kaapverdiaan, moeder Zweedse, vandaar — weet hij zich in de harten van menige vrouwelijke fan alreeds ‘opgesloten'.

Het kwartiertje waarin Larsson als vervanger van Regi Blinker mocht meespelen, maakte weinig duidelijk over de kwaliteiten van de 20jarige Scandinaviër. De debutant: „Ik ben het type voetballer dat de bal in zijn voeten moet krijgen. Nu kwamen alle ballen met een grote boog door de lucht op me afzeilen.” In de lucht had Larsson geen enkele kans tegen de prima acterende Erwin van de Looi. De verdediger van Vitesse maakte desondanks één foutje: hij veroorzaakte een strafschop door Taument binnen het beruchte gebied aan het shirtje te trekken. Het leverde hem van scheidsrechter John Blankenstein de gele kaart op. Dat was in een periode waarin Feyenoord de Arnhemmers voortdurend onder druk hield. In de tweede helft kwam Vitesse enigszins terug in de wedstrijd. Herbert Neumann: „Na rust ging het beter. En konden we een paar gevaarlijke counters plaatsen. Maar, eerlijk is eerlijk, Vitesse kwam wel wat gelukkig aan de tegentreffer.” Van Hanegem, schamper: „Neumann heeft het over gevaarlijke uitvallen. Ik weet niet wat hij daar onder verstaat. Een bal in het wilde weg peren, heet dat een counter tegenwoordig?”

Gallerij: