Feyenoord 1 - 0 FC Twente

Wedstrijdverslag:

Feyenoord voegde aan de winst van 1-0 tegen Cambuur eenzelfde - op het oog nipte - zege toe op FC Twente. Het succes van gisteravond straalde evenwel aanzienlijk meer overtuiging en allure uit. De Rotterdammers ontpopten zich, zeker in de tweede helft, voor alles als de gevreesde knokploeg van het voorgaande seizoen. De laatste dagen werd nogal getwijfeld aan de landskampioen. De 'Helderse affaire’ en een akkefietje tussen Willem van Hanegem en Wim Jansen zouden de sfeer en de eenheid hebben aangetast. Tegen FC Twente ontzenuwde Feyenoord al het rumoer. Inzet en kameraadschap stonden voorop bij de Rotterdammers, die aan de 1-0 van Rob Maas (in de competitie voor het eerst in de basis) genoeg hadden om in hun tweede optreden in de eredivisie het aantal punten op te krikken tot vier. Gelijk aan de Enschedese tegenpartij, die daarvoor één beurt meer verbruikte en in de Kuip de ongeslagen status verloor.

„We moesten winnen. Hoewel we het ons in de slotfase onnodige moeilijk hebben gemaakt, had De Goey een rustige avond”, zo vatte Geert Meijer de krachtsverhoudingen in de Kuip pakkend samen. De assistent van Van Hanegem roemde in het bijzonder het verzet van Ulrich van Gobbel en John de Wolf, die evenals Regi Blinker zijn rentree vierde bij Feyenoord. Laatstgenoemde deed dat op zijn vertrouwde vleugel. Maar voor De Wolf was John Metgod naar de dug-out verwezen. De mascotte van de landskampioen had nog een beetje hinder van de knie, die hij vier weken terug verdraaide in een oefenpartij tegen Horst. „Met de band is het weer in orde, maar ik heb nog wat last van de aanhechting.” De animator van Feyenoord wilde gisteren per se meedoen tegen FC Twente. Hij had evenwel slechts twee keer meegetralnd met de groep. „Ik kan nog niet negentig minuten lang achter een tegenstander aanlopen.” Vandaar dat de technische staf De Wolf inzette als vrije verdediger, in de positie van Metgod. Daar kon hij zijn (beperkte) acties wat beter doseren. Met de terugkeer van De Wolf won de thuisclub op slag aan karakter. De (al dan niet tijdelijke) opvolger van Metgod, in de visie van Willem van Hanegem toch al ter discussie, schuwde bepaald niet de strijd met het even vinnige Twente. Waar het kon secondeerde hij John van Loen in de aanval. Dat kwam hem op een gele kaart te staan, na een onopzettelijke elleboogstoot op het hoofd van Kool.

De inzet van De Wolf inspireerde heel Feyenoord. De oostelijke tegenstander verweerde zich met man en macht, waarbij Michel Boerebach zich zowel positief als negatief onderscheidde. Dat irriteerde met name Van Loen, die te veel afgeleid slecht timede bij het enige kansje van de Rotterdammers in de eerste helft. Na 22 minuten kopte hij te gemakkelijk over. Pal voor rust veegde Erik ten Hag, nota bene op de penalty-stip, Blinker onderuit. Scheidsrechter Mario van der Ende, nog slechter in vorm dan tijdens Feyenoord-Barcelona, negeerde de terechte roep om een strafschop. Als enige had de titelhouder al in de eerste helft recht op een voorsprong. Vrij constant werd FC Twente onder controle gehouden. De bezoeker kwam nooit dreigend in de buurt van doelman Ed de Goey. Dat was de verdienste van de Rotterdammers, die de pittige confrontatie (liefst vijftig overtredingen, broederlijk verdeeld) beheersten. De verdiende 1-0 kon dan ook niet uitblijven. Zestien minuten na de hervatting sorteerde een gave combinatie tussen Gaston Taument, Peter Bosz en Maas in een treffer van de nieuweling. De van RKC overgekomen middenvelder moest, in weerwil van zijn (winnende) doelpunt, merkbaar wennen in het collectief van Feyenoord. Juist die eenheid triomfeerde op FC Twente, dat in de 69ste minuut ontsnapte aan 2-0. Blinker, die een wissel met Arnar Gunnlaugsson nog niet waardeerde, kapte zich behendig vrij, maar strandde toch nog op Sander Boschker. De stand-in van Hans de Koning presteerde beter dan het gemiddelde van de Enschedese ploeg.

Dank zij de solide sluitpost overleefde FC Twente het aanzwellende offensief van Feyenoord. In het tweede deel sloeg de balans meer en meer door In het voordeel van de Rotterdammers. Na Blinker was ook Maas in de gelegenheid de marge te vergroten. De machtwinnaar verzuimde echter de opponent definitief uit te tellen. Daardoor bleef trainer Rob Baan nog even geloven in een mogelijk gelijkspel. Hij vermeerderde, met Boudewijn Pahlplatz, het aantal aanvallers tot vier. Onder leiding van de zelfverzekerde De Wolf verdedigde de thuisclub de 1-0 in de stijl van het vorige seizoen. Feyenoord toonde niet alleen wilskracht, maar bundelde op tijd de linies tot de vriendenploeg van de afgelopen competitie. De losse flodders van FC Twente dreven dan ook weg in de al wat herfstachtige avondlucht. „Het was een gevecht op het scherpst van de snede. Jammer dat Vurens die ongelooflijke blunder heeft gemaakt. Daardoor kon Feyenoord op 1-0 komen”, deed Baan de kampioen enig onrecht aan.

Gallerij: