Feyenoord 2 - 1 NEC

Feyenoord won gisteravond in de finale om de KNVB-beker met 2-1 van NEC, een club uit de eerste divisie. De wedstrijd in de Kuip was soms spannend, maar bood allerminst kwaliteitsvoetbal. NEC was bij tijd en wijle zelfs de beste ploeg. Feyenoorders gedragen zich alsof de duivel hen op de hielen zit. Voortdurend voelen ze zich bedreigd of reageren ze verongelijkt. Ze zijn bang, bang om gekwetst te worden,. bang om te verliezen, bang dat ze gezichtsverlies lijden. Zo stoer en trots als ze zich voordoen, zo klein en kwetsbaar zijn ze diep in hun hart. Dan kunnen ze zich zomaar, van de wijs laten brengen door de reputatie van een eerste divisieclub als NEC. Bang zijn ze dan dat ze de finale om de KNVB-beker zullen verliezen. Zoals Ajax in eigen stadion van NEC verloor. Dan gaan ze niet van hun eigen kracht uit. Dan is er niets over van die stoerheid en die trots. Dan reageren ze als een gespannen veer. De wereld is tegen Feyenoord. Als het niet zo zou zijn, dan zoeken ze wel naar een reden om aan te tonen dat het wel zo is. Zo voetballen Feyenoorders, zo gedragen zich de trainers. En het zal niet lang meer duren of het bestuur en Het Legioen torsen de wereld op zijn nek. Gelijk hebben ze, dat de meerderheid van de Nederlandse voetbalsamenleving — en dus ook de media — in blinde aanbidding van Ajax leeft en dat de culturele correctheid gebiedt alles wat Ajax is te bewonderen. Het is niet eerlijk, dat is waar.

Maar waarom altijd klagen? Waar is de trots van RotterdamZuid? Is er dan niets om trots op te zijn? Wordt het niet tijd dat Feyenoord aan imagoverbouwing doet? Hier zijn wij! Zo zijn we kampioen geworden. Zo hebben we de beker gewonnen. Zo voetballen wij, met al onze kwaliteiten en al onze beperkingen. Voetballen we te hard, provoceren we scheidsrechters en tegenstanders, dan zullen wij dat toegeven en mogelijk ons voortaan gedragen. Dan verliezen we maar, als God dat wil. Maar wij zijn Feyenoord, daar zijn we trots op. Een bekerfinale om van te huilen. Dat is het resultaat van die complexen. NEC mag dan een elftal leuke voetballers bij elkaar hebben gescharreld, dat frank en vrij, en technisch redelijk onderlegd speelt. Maar het voert te ver om het slechte spel van Feyenoord het gevolg te noemen van de kwaliteit van NEC. Ook al schakelden de Nijmegenaren in een eerder stadium van het bekertoernooi Ajax uit. De leukste acties en de meeste kansen waren voor NEC. Domweg omdat een aantal Feyenoorders, onder wie de voor het wereldkampioenschap geselecteerde Van Gobbel, De Wolf, Witschge en zelfs doelman De Goey, niet in staat bleek hun talent te tonen. Ze lieten zich imponeren door spelers als Van der Weerden, Crüden, Van Wonderen, Dekker en Lok. Spelers die nooit zullen hoeven dromen van een plaats in het Nederlands elftal. Misschien waren ze wel onder de indruk van de arbitrage van scheidsrechter Van der Ende, die als waren de richtlijnen voor het wereldkampioenschap al ingevoerd elke handtastelijkheid vanaf het eerste begin van de wedstrijd aanpakte.

Al in de eerste minuut bestrafte Van der Ende De Wolf voor zijn specialiteit de elleboogstoot jegens Lok met een vrije trap voor NEC. Vier minuten later kreeg De Wolf al een gele kaart, na een overspannen reactie op een overtreding van zijn kwelgeest Lok. De Wolf raakte van de wijs en wist niet meer hoe de zwaarlijvige NEC-spits te bestrijden. Pas in de tweede helft kon de Feyenoorder laten zien dat hij zich ook zonder overtredingen kan handhaven. Al kon hij het in de slotfase, waarin NEC op jacht ging naar de gelijkmaker, niet nalaten weer zijn elleboog in de nek van Lok te planten. Feyenoord kon zich zeer gelukkig prijzen met het eerste doelpunt. Taument mocht in buitenspelpositie van grensrechter Dolstra doorspelen. Hij probeerde vervolgens in het strafschopgebied NEC-doelman Brookhuis te omspelen, maar werd aan zijn voeten geraakt. En omdat Taument weet dat je daarvoor een strafschop krijgt, liet hij zich theatraal vallen en versierde aldus een strafschop. Heus benutte de strafschop: 1-0. En daarmee was de Feyenoord-dreiging zo goed als uitgeblust. NEC speelde rustig verder en profiteerde gaandeweg van het schrikachtige gestuntel van de Feyenoorders. Dekker passeerde op de rechtervleugel Heus gemakkelijk, zette de bal voor het doel, waar Van Wonderen probeerde in de vlucht de bal langs De Goey te plaatsen. Het schot ging rakelings naast. Van Wanrooy nam even later de bal zomaar op zijn schoen. Maar De Goey redde bekwaam. Van Wonderen rende na een combinatie met Lok en Dekker op de Feyenoord-doelman af, maar het Bennekomse talent schoot te gehaast en trof de voet van De Goey. Dekker liep opnieuw langs Heus, werd vastgehouden, maar bleef in balbezit, waarna De Wolf de NEC-speler hardhandig in het strafschopgebied van de bal zette. Heus kreeg een gele kaart en NEC een vrije trap, maar daarmee was NEC niet voldoende gediend. Omdat het verschil in financiële waarde en kwaliteit der spelers op het veld niet tot uitdrukking kwam, kreeg de wedstrijd zowaar een boeiend karakter. Crüden schoot na een wonderschone actie de bal over het doel van Feyenoord. NEC-back Stock legde Taument neer aan de zijkant van het strafschopgebied en kreeg de gele kaart. Feyenoorder Fraser, die evenals zijn clubgenoot Van Gobbel slechts tot overtredingen in staat was, vergreep zich aan de doorbrekende Crüden en kreeg ook de gele kaart. Taument trof doelman Brookhuis op zijn post met een fraai schot en Scholten kopte op de lat. NEC kreeg de beste kans. Lok miste een voorzet van Van Wanrooy op een haar, evenals trouwens De Goey die allerminst zeker keepte. Tien minuten voor tijd kopte Van Loen (invaller voor de onzichtbare Larsson) de bal fraai in de bovenhoek na een geplaatste voorzet van Blinker: 2-0. Maar wie gedacht mocht hebben dat Feyenoord nu zeker was van bekerwinst, werd verrast. Een paar minuten voor het einde waagde Van der Linden van veertig meter een schot. Doelman De Goey stond te dromen, maar kon de bal in een wanhoopsduik tegen de paal slaan. Dekker stond echter gereed om de bal alsnog in het doel te koppen: 2-1. Feyenoord raakte in paniek, maar bleef overeind.

Het feest kon beginnen. Maar niet voor trainer Van Hanegem. Hij verliet het veld en ging naar de kleedkamer. Met het schaamrood op de kaken had hij het gestuntel van zijn spelers aangezien. Dat ze „die dennenappel" (de KNVB-beker) gewonnen hebben is leuk. Maar de hoofdprijs is het niet. Zijn voorkeur gaat bovendien het meest uit naar leuk voetbal. En dat had hij niet gezien. Waarom niet? Ze waren toch gewaarschuwd voor NEC. Ze hadden de wedstrijd toch serieus opgevat, een videoband van Ajax-NEC die ze van de NOS hadden gekregen bekeken en ze waren in trainingskamp geweest. Wat mankeert er toch aan deze spelers? Altijd heeft hij ze in bescherming genomen als ze weer eens werden bekritiseerd door de media. Hij weet het soms niet meer. Ze verdienen krediet, omdat ze echt wel kunnen voetballen. Maar als het er op aankomt, laten ze zich weer onderuithalen. Ze voetballen kennelijk om bekritiseerd te worden. De achtervolgingswaanzin van een bekerwinnaar.

Gallerij: