Excelsior 2 - 3 Feyenoord

KNVB Beker

3e Ronde

Woensdag 10-10-1993

Stadion: De Kuip, Rotterdam

Toeschouwers: 6.438

Scheidsrechter
Herman van Dijk

Trainer

Cor Pot

Opstelling

1. Oscar Moens

2. Sjoerd Conrad🔻70.

3. John Schuurhuizen🔻106.

4. Peter van den Berg⚽

5. Gilbert Taument

6. Winand van Loon

7. André van de Heuvel

8. Marcel Boudesteyn

9. Bram Marbus🟨

10. Takafumi Ogura⚽

11. Leonard van Utrecht

Reservebank

12. Huub Verspuij🔼70.

13. Winston Bakboord🔼106.

Wedstrijddetails

5': ⚽0-1 Gaston Taument

69': ⚽1-1 Peter van den berg

103': ⚽1-2 Henk Fräser

107': ⚽1-3 Peter Bosz

113': ⚽1-4 Takafumi Ogura


Wedstrijdverslag:

Na een beschamende vertoning bereikte Feyenoord gisteravond ten koste van Excelsior de achtste finales van de KNVB-beker. De kampioen had een verlenging nodig om het verschil met de eerste-divisieclub duidelijk te maken. In de reguliere speeltijd was Feyenoord blijven steken op 1-1. In de ‘toegift’ zorgden Fraser, Bosz en Ogura voor de eindstand (2-3). Feyenoord speelde bedroevend, Excelsior aardig en gedreven. De kampioen dacht op halve kracht te kunnen afrekenen met zijn stadgenoot. Bijna werd het elftal van de trainers Van Hanegem en Meijer afgestraft voor die hautaine houding. Pas na de gelijkmaker van Excelsior was Feyenoord bereid een stapje extra te lopen. Op gezag van de Rotterdamse politie werd de derby in de Kuip gespeeld. Woudestein, het onderkomen van Excelsior, is al enige jaren niet meer geschikt voor ‘grote’ wedstrijden. Het verouderde stadion voldoet niet aan de veiligheidseisen van de KNVB. De verplaatsing bezorgde de vrijwilligers van Excelsior handenvol werk. Om de sponsors te behagen werden alle reclameborden van Rotterdam noord naar Rotterdam-zuid verplaatst. Voor het aantal toeschouwers dat gisteravond naar De Kuip kwam, hoefde het treffen niet te worden omgezet. In de thuisbasis van grote broer Feyenoord, daagden slechts M38 kijkers op. Op Woudestein had dat aantal voor een gezellige ambiance gezorgd. In de Rotterdamse voetbaltempel was het echter kil, koud en ongezellig. 

Feyenoord deed er weinig aan om de kijkers een beetje te verwarmen. De landskampioen speelde plichtmatig en hij tijd en wijle arrogant. Het snelle doelpunt van Gaston Taument, reeds in de vijfde minuut, zorgde ervoor dat het laatste beetje inspiratie verdween. Excelsior vermaakte de toeschouwers nog het meest. De eerste-divisieclub, die zich tactisch goed had ingesteld op Feyenoord, acteerde onbevangen en had in de Japanner Ogura, die in de verlenging zijn verdiende doelpunt maakte, en de Noordwijkers Marbus en Van Utrecht drie leuke aanvallers. Zij bezorgden de defensie van Feyenoord voldoende werk. Zelfs doelman Ed de Goey, die normaal gesproken nauwelijks werk krijgt in eigen stadion, bleef niet schoon. Sterker nog, de sluitpost van Oranje moest minimaal net zo veel optreden als zijn collega Moens, de keeper van Jong l Oranje. Alleen in de eerste
helft al verscheen er drie keer een Excelsior-speler voor De Goey, die telkens de situatie meester bleef. Feyenoord stelde daar, behoudens een paar schoten van afstand, niets tegenover.

De gelijkmaker van het kleine broertje, twintig minuten voor het einde, was dik verdiend. Voorstopper Peter van den Berg, die geen kind had aan Mike Obiku en (later) John van Loen, passeerde De Goey met een droge knal. Het was het eerste tegendoelpunt In De Kuip voor de lange goalie sinds het Super-Cupduel met Ajax op 8 augustus. Nadien waren Cambuur, Twente, Volendam, Go Ahead Eagles, Akranes, Engeland, Willem II, MVV en Porto er niet ingeslaagd De Goey te passeren. In de resterende twintig minuten slaagde Feyenoord er niet eens in om Excelsior onder druk te zetten. Gaston Taument en Regi Blinker konden niet loskomen van hun tegenstanders Conrad — door de Kralingers gehuurd van Feyenoord — en Van der Heuvel. Het centrum was overvol, waardoor elke aanvalsopzet vroegtijdig strandde. De counters van Excelsior waren wel dreigend. Gilbert Taument, de oudere broer van Gaston, had de grootste kans op een treffer. Zijn schot belandde in het zijnet. In de verlenging nam de belegering grotere en serieuzere vormen aan. De semi-profs van Excelsior bleken moegestreden en niet meer in staat aanvallend tegengas te bieden. Het doelpunt van Fraser was een logisch gevolg van Feyenoords overwicht. Dat Bosz daarna de score nog verder opvoerde en Ogura ook nog raakschoot was niet meer van belang. Het eerste optreden van Feyenoord in de KNVB-beker van dit seizoen was beschamend en een kampioen onwaardig. Daar hadden zelfs nog eens tien doelpunten niets aan kunnen afdoen.


Gallerij: