FC Twente 1 - 2 Feyenoord

PTT Telecompetitie

18e Speelronde

Zondag 08-12-1991

Stadion: Diekman, Enschede

Toeschouwers: 10.000

Scheidsrechter
Roelof Luinge

Trainer

Theo Vonk

Opstelling

1. Sander Boschker

2. Clemens Zwijnenberg

3. André Paus

4. Fred Rutten

5. André Karnebeek🔻23.

6. Jan Gaasbeek

7. Ronald de Boer

8. Ruud Kool

9. Mitar Mrkela⚽🔻46.

10. Youri Mulder

11. John Neijenhuis

Reservebank

12. Erwin Leurink🔼23.

13. Jan van Halst🔼46.

Wedstrijddetails

12': ⚽0-1 Marchanno Schultz

19': ⚽0-2 Marian Damaschin

41': ⚽1-2 Mitar Mrkela

Ranglijst

No Club Wed Punt
1 PSV 18 30
2 Feyenoord 18 28
3 Ajax 18 25
4 Vitesse 18 22
5 Sparta 18 22
6 Twente 18 21
7 Roda JC 18 21
8 Groningen 18 19
9 Utrecht 18 19
10 RKC 18 17
11 MVV 18 16
12 Dordrecht 18 16
13 Volendam 18 15
14 Willem II 18 14
15 Fortuna 18 11
16 FC Den Haag 18 11
17 Graafschap 18 10
18 VVV 18 7

Wedstrijdverslag:

FC Twente en Feyenoord durfden pas na de saaiste onmoeting van het weekeinde schuchter de aanval te kiezen. Trainer Theo Vonk oordeelde na de deling van 1-1 dat de Rotterdammers, gezien het spelerspotentieel, meer aanvallende acties hadden moeten ondernemen. Technisch directeur Gunder Bengtsson verweet de Tukkers op zijn beurt een gebrek aan durf voor eigen publiek. „Wij wachtten op FC Twente. En die ploeg wachtte weer op ons. Het leek wel een handbalwedstrijd”, zo verklaarde de Zweed de patstelling. De magere resultaten bij SVV (0-0), Willem II (3-2), Vitesse (0-0) en Fortuna Sittard (3-2) verplichtten Feyenoord meer te letten op het resultaat. Met een zwaar vergrendelde verdediging, waarin John de Wolf zijn eerste volledige wedstrijd afwerkte, passeerde de naar de middenmoot afgezakte club nauwelijks de middenlijn. „Normaal zijn we gewend op de helft van de tegenstander te spelen, maar voor deze keer lieten we bewust de tegenstander het spel maken”, aldus Ton Lokhoff.

In Winterswijk, waar Feyenoord op doorreis naar Enschede overnachtte, toonden de spelers begrip voor de behoudende tactiek, die de spitsen Stanislav Griga, Piet Keur en Harry van der Laan aan de reservebank kluisterde. Lokhoff: „Als de resultaten steeds uitblijven, dan moet je wat anders proberen. Het was niet om aan te zien, maar het was een noodzaak om het resultaat voorop te stellen. Als spelersgroep hebben we daarom ingestemd met deze speelwijze. Alleen in de thuiswedstrijden kunnen we het ons niet permitteren om zo te spelen. Anders ben ik in staat met voetballen te stoppen.”

Met Jozsef Kiprich als eenzame spits bij Feyenoord weigerde ook FC Twente meer risico te nemen. „Wij hebben nooit rekening gehouden met deze tactiek van Feyenoord”, erkende voorstopper André Paus. „Wij geloofden het na die 1-1 bij de rust wel. Ook wij zijn er van teruggekomen om erg aanvallend te spelen. FC Twente heeft thuis al te veel punten laten liggen.” Zonder de geblesseerden Marcel Peeper, Robin Schmidt, Claus Nielsen en Per Steffensen ontbeerde FC Twente ook aanvallende krachten. Vonk: „Ik heb met een jaloerse blik laar de bank van Feyenoord gekeken. Ik zou Griga of Van der Laan graag willen huren. Door personele problemen heb ik nog maar tien man over van de selectie, waarmee ik dit seizoen ben ingegaan. Tel uit je winst. FC Twente kon niet beter en Feyenoord wilde niet. Ik kan alleen maar mijn excuses aanbieden aan het publiek, want dit was de slechtste wedstrijd sinds tijden.”

Het slaapverwekkende spelverloop stelde John de Wolf in staat om in alle rust zijn rentree te maken. De 27-jarige Schiedammer speelde in april 1989 voor FC Groningen zijn laatste volledige ontmoeting. Een hardnekkige knieblessure kwelde hem nadien. „Dit seizoen mankeer ik al een tijdje niks meer. Na de laatste thuiswedstrijd tegen Heerenveen heb ik met Bengtsson over mijn toekomst gesproken. Hij vond dat ik goed bezig was”, vertelde De Wolf, die deze week nog een zenuwbehandeling onderging.

Zijn drang om zich te bewijzen in de Kuip was echter zo groot dat hij afgelopen dinsdag tegen de reserves van Dordrecht’90, ondanks die hevige kiespijn, een nieuwe proeve van bekwaamheid aflegde. „Vervolgens had ik wat geluk dat Ruud Heus en Regi Blinker op de training geblesseerd raakten.” Met de definitieve terugkeer van de robuuste verdediger schuift aanvoerder John Metgod (voorgoed) naar het middenveld door. De Wolf moet ook in staat worden geacht om meer leiding te geven aan de verdediging. „Ik praat veel. Henk Fraser heeft weer andere kwaliteiten”, zo voorziet hij een goede relatie met de andere centrale verdediger van Feyenoord. Omdat spits Youri Mulder zich gisteren hoofdzakelijk op het middenveld ophield, werd De Wolf nooit in verlegenheid gebracht. De openingstreffer viel hem niet aan te rekenen. In een ultieme poging probeerde De Wolf met een sliding een inzet van de Joegoslaaf Mitar Mrkela te keren. „Ik raakte de bal met de onderkant van kijn noppen. Waardoor hij van richting veranderde. Ed de Goey kon er nooit meer bij”, zo keek hij terug naar de 31ste minuut, waarin de 1-0 tot stand kwam. Nog voor de rust maakte Feyenoord die achterstand ongedaan. Een verre pass van Fraser werd door Kiprich opgepikt. De Hongaar klopte zowel André Paus als Wilfried Elzinga en wipte de bal vervolgens over doelman Hans de Koning. „Ik had op buitenspel moeten spelen, maar ik twijfelde of er iemand achter mij stond”, zo verklaarde Paus zijn moment van onoplettendheid.

De tweede helft had beter met een heren-akkoord bezegeld kunnen worden, want FC Twente en Feyenoord durfden geen enkel initiatief meer te nemen. „Maar wat hebben we er aan om leuk en aardig te spelen, maar geen punten te behalen? Daar koop je niets voor", zo steunde De Wolf de aanpak om meer oog te hebben voor het resultaat.


Gallerij: