RBC 1 - 2 Feyenoord

KNVB Beker

Achtste Finale

Zondag 05-01-1992

Stadion: De Luiten, Roosendaal

Toeschouwers: 6.500

Scheidsrechter
Mario van der Ende

RBC

Trainer

Wally Jansen

Opstelling

1. Christol van Campenhout

2. Eric Hellemons

3. Roy Kort

4. Michel Roovers

5. John van Gastel⚽

6. Albert Jurgens

7. Gerard Meijer

8. John Matsaers

9. Frank van Straalen🔻82.

10. Gerrie Voets

11. Cemal Yilmaz

Reservebank

12. Fokke Zwart🔼82.

Wedstrijddetails

20': ⚽0-1 Marian Damaschin

23': ⚽1-1 John van Gastel

85': ⚽1-2 Jozsef Kiprich


Wedstrijdverslag:

Uit de Cup, maar niet knock-out’, viel er gisteren te lezen in de lichtkrant in het stadionnetje van RBC. En zo was het ook. De club uit de Eerste divisie hoefde slechts even te slikken na de bekeruitschakeling (1-2) door Feyenoord, maar kon tegelijkertijd zorgeloos in de toekomst blikken. De competitie, die voortvarend verloopt, lonkte alweer. Voor de Rotterdammers waren de belangen aanzienlijk groter. Het was dan ook niet verwonderlijk dat sportpark De Luiten opgelucht werd verlaten. In een adem met Feyenoorders, die de kwartfinales bereikten, slaakte ook de Roosendaalse politie een vreugdekreet. De begeleiding van nóg een bekertreffen met een topclub had niet gekund; het geld was op na RBC - Feyenoord, dat een slordige twee ton had gekost.

Het ‘grote’ Feyenoord, dat bijkans een thuiswedstrijd speelde, kon zich om een aantal redenen geen blamage veroorloven. Het was de eerste keer dat trainer Hans Dorjee op de bank zat na zijn hartoperatie. Als opvolger van de succesvolle Wim Jansen zou een ‘bekerdrama’ hem bijzonder slecht uitkomen. Een langdurig bekeravontuur was voor de Rotterdammers ook noodzakelijk, omdat zij in financieel opzicht de komende tijd geen cent mogen laten liggen. Op de nieuwjaarsreceptie van afgelopen vrijdag werd de armlastigheid nog eens stevig benadrukt door voorzitter Armandus Lundqvist. Hij sprak over ‘op de kleintjes letten’ en ‘molenstenen’ alsof het zijn eigen portemonnee betrof. Ook de zaak-Sabau is een voorbeeld van financieel onvermogen. De Roemeen klaagt al enige tijd over het miljoen dat hij nog tegoed heeft. Hij en Feyenoord kissebissen steeds luidruchtiger over die betaling. Volgens Sabau moet zijn bankrekening nu wel snel worden aangevuld, anders volgt een arbitragezaak. Zijn zaakwaarnemer Theo van Seggelen is al druk bezig met de voorbereiding daarvan. De Roemeen moet zichzelf min of meer bekostigen en staat daarom in de etalage. „Een vraagprijs hebben we niet”, aldus Van den Herik. De hoogste bieder wint, volgens hem. Vooralsnog heeft nog geen kandidaat-koper zich gemeld. Ook het in de veelvuldig circulerende Arsenal niet. Het aangekondigde vertrek van Ioan Ovidu Sabau werd door Hans Dorjee ‘het lot van Feyenoord’ genoemd. „We moeten nu eenmaal elk dubbeltje omdraaien. Ik ben daar ook pas later achtergekomen.” De middenvelder, die tegen RBC ook weer zijn waarde bewees, zegt door al het geharrewar moeite te hebben zich te concentreren op het voetbal. „Ik heb daar niets van gemerkt”, oordeelde Dorjee. „Maar ik kan me wel voorstellen hoe hij zich voelt.” Met de Roemeen in de gelederen had Feyenoord aanvankelijk moeite met RBC, dat over een zeer behoorlijke ploeg beschikt. Op aangeven van Regi Blinker maakte Marian Damaschin na twintig minuten 1-0. De Roosendalers profiteerden vervolgens snel van een misverstand in de Rotterdamse defensie en tekenden via John van Gastel 1-1 aan. Dorjee, die De Wolf, Fraser en Troost in de afweer miste, plakte in de tweede helft Heus en Van Gobbel aan de RBC-spitsen Mutsears en Van Straalen. Een succesrijke zet. Trainer Wally Jansen zag zijn ploeg, die startte als een aardige ‘cupfighter’, steeds hulpelozer worden. Feyenoord creëerde zonder problemen een handvol kansen, slechts een vlotte afwerking ontbrak. Totdat de statische Damaschin, een kwartier voor tijd, werd ingeruild voor Kiprich. Vijf minuten voor tijd belandde een uithaal van Rob Witschge indirect op het hoofd van de Hongaar, die al achterover vallend, op fraaie wijze de 1-2 achter doelman Van Campenhout bracht. „Het leek een lucky-goal”, meende Dorjee in zijn praatje achteraf. „Maar ik heb Kieft tijdens het EK in Duitsland op een bijna identieke manier zien scoren.”

De Delftenaar vertelde verder ‘met veel plezier' weer het woord te kunnen doen na een duel van Feyenoord. Na een uitermate sombere en bewogen periode, waarin zijn gezondheid de hoogste prioriteit had, maakte hij gisteren zijn rentree op de bank. Velen hadden Dorjee de afgelopen tijd gevraagd of het niet moeilijk was om terug te keren bij een spelersgroep die onder leiding van de nieuwe ‘mister Feyenoord’ Wim Jansen eindelijk het licht weer eens had aanschouwd. „Ik kon daar toch niet tegen opzien. Sterker: ik kan m’n geluk niet op. Van spanning heb ik geen last. Dat is ook niet de oorzaak geweest van mijn hartkwaal. Ik ben gewend om bovenaan te staan.” Dorjee hoopte snel het vertrouwen te krijgen van zijn spelers. „Als ze hun bedenkingen hebben, zullen ze dat niet tegen mij zeggen. Hooguit tegen de technisch directeur of het bestuur. Zo werkt dat in het voetbal. Zodra ze het tegenover mij loslaten, weten ze dat ik ze niet meer opstel. Dan zeg ik: ga je toch lekker bij Jansen op het bureau zitten.” Volgens Peter Bosz hebben de spelers onderling nooit gesproken over hun vertrouwen in Dorjee. „Dat hoefde niet. Alleen de buitenwereld hield zich daarmee bezig”, wist Bosz. „Maar we wilden hem zeker niet voor schut laten gaan door een nederlaag hier.” „Deze zege is ook goed voor de trainer”, dacht Arnold Scholten, de nacht tevoren vader geworden van een dochter. „We weten hoe moeilijk het is. Als het minder draait, is dat erg vervelend. Ook al had Dorjee daar niets aan kunnen doen. Voor iedereen telde dat tegen RBC toch wel mee. We wilden alles geven eri hem zeker niet afvallen.”


Gallerij: