Feyenoord 0 - 0 FC Utrecht

Wedstrijdverslag:

De eerste drie maanden van het seizoen hebben Feyenoord lichamelijk zo ongeveer gesloopt. De Rotterdammers bereikten in die periode weliswaar de derde ronde van het Europa Cuptoernooi voor bekerwinnaars en nestelden zich keurig op de tweede plaats in de eredivisie, maar wekken nu dan ook de indruk aan het eind van hun latijn te zijn. Tegen FC Utrecht werd er een helft lang alleszins redelijk gespeeld, daarna sjokte de bekerwinnaar met de tong op de schoenen richting eindsignaal, dat bij 0-0 zo ongeveer een verlossing bleek. „Steeds meer spelers kwamen er doorheen te zitten. We hadden geen kracht meer om er nog een eindsprintje uit te persen”, meldde Wim Jansen, die met zijn manschappen in de laatste vijf wedstrijden (480 minuten, inclusief verlenging) slechts op puntendelingen en welgeteld één treffer kan bogen. „Overmorgen nog MW, daarna krijgen we door de week wat meer rust. Eindelijk, want sinds het begin van de competitie heeft de selectie maar sen paar woensdagen vrij gehad. Je merkt het aan het spel. Waar niks meer inzit, kan ik niks meer uithalen.” 

„Het klinkt buitenstaanders misschien vreemd in de oren, maar als je steeds twee wedstrijden in de week speelt, dan 1 s het een keer op. Dat weet iedereen die een beetje op niveau heeft gespeeld”, zo nam de vervanger van Hans Dorjee, die deze week weer wordt gekeurd, zijn fullprofs in bescherming. Meteen (verbaal) terzijde gestaan door assistent Geert Meijer: „Eigenlijk zou je die jongens een week moeten laten slapen...” Vooralsnog kan er van zo’n lansprekende kuur geen sprake zijn. MVV is woensdag in De Kuip bekertegenstander en vier dagen later volgt, wederom in eigen omgeving, de immer met sentimenten omgeven kraker tegen Ajax. Een topper, waarvoor Jansen zo ongeveer een speurtocht op touw moet zetten om zijn spelersgroep op sterkte te brengen.

Een greep uit de problemen, die de technisch directeur in aanloop naar de klassieker op zijn weg vindt: blessures van Nortan, Fraser, Kiprich en Heus, schorsingen van Blinker en Van Gobbel, die tegen Utrecht zijn derde gele kaart incasseerde, plus de (mogelijke) afwezigheid van aan Sabau. De Roemeen leidt zich vandaag in Boekarest bij de nationale selectie voor het EK-kwalificatieduel met de Zwitsers en verlengt zijn verblijf met een week, als oefenkamp voor de tweestrijd bij de Bulgaren, indien de kans op plaatsing voor Zweden’92 nog niet is vergooid. De uitnodiging voor Sabau wekte hier te lande de nodige verbazing, omdat de Feyenoorder na het herstel van een uitbeenbreuk nog geen (volledige) wedstrijd bij zijn club speelde. Een bedankje had echter evenmin - een voor de Rotterdammers gunstig - effect, omdat de begaafde middenvelder dan zou worden uitgesloten van activiteiten voor de bekerwinnaar. Bovendien acht Jansen de tijd nog niet rijp voor hele wedstrijden van de Oost-Europeaan: „Hij is pas vier weken in training, dat is te weinig. Sabau is nog niet superfit.” De Roemeen echter: „Ik kan spelen, ik ben fit.”

Tegen FC Utrecht kreeg hij echter niet de kans die woorden met daden te onderstrepen. Pas de laatste twintig minuten, toen Feyenoord z’n krachten goeddeels had vergooid, mocht Sabau als gelegenheids-rechtsbuiten zijn kunsten vertonen. Zonder nog beweging te kunnen brengen in de 0-0, die al weken onwrikbaar in de Kuip hangt en waarin gisteren zelfs een strafschop geen verandering kon brengen. Jansen, vertolker van het oude liedje: „In de ’1 eerste helft hebben we kansen op 1-0 of zelfs 2-0 gehad. Maar als je die laat liggen en je krijgt zelfs een pingel er niet in, dan wordt het steeds moeilijker.”

Meest gevaarlijke man in die periode was Ulrich van Gobbel, terug van een knieblessure en sindsdien als 'klusjesman’ overal inzetbaar. De 20-jarige krachtpatser bracht vergeefs Witschge en Damaschin in stelling, kopte een keer bovenop de lat en was eveneens verantwoordelijk voor de strafschop, die ook al niet besteed was aan Witschge. Jansen, met een onweerlegbare logica: „Toch blijft-ie m’n eerste man. Als je oen pingel niet neemt, kan je m nooit missen ook...”

Van Gobbel ging in zijn enthousiasme zelfs zo ver, dat lij niet alleen zijn schaduwen van der Meer en invaller Aipassa met een gele kaart opzadelde, maar ook zichzelf. Zijn derde, waardoor hij juist het spektakelstuk tegen Ajax moet missen. Van Gobbel, die zijn ploeg nog door het oog van de naald zag kruipen omdat Van der Ende een glaszuiver doelpunt van Utrecht annuleerde en Oosterhuis namens de bezoekers op de paal schoot: „Daar baal ik ontzettend van. Effe m’n kop verloren en meteen geschorst voor ie wedstrijd, waarin je nou juist kan laten zien dat je er veer bent.”

Gallerij: