Feyenoord 5 - 3 FC Sion

Wedstrijdverslag:

Vanaf elf meter is Feyenoord gelukkig nog niet onderhevig m slijtage. Vijf rake strafschoppen achten de Rotterdamse formatie gisteravond naar de kwartfinales van de Europa Cup 2. Terecht, dat wel, maar wat liet Feyenoord zijn achterban daarover lang onzekerheid. Want FC Sion toonde zich andermaal een zeer middelmatige verzading voetballers. De magere uitslagen van de voorbije weken tegen FC Groningen 1-1 bij De Graafschap en al geen goed voorteken. Ook tegen de Zwitserse subtopper was de trefzekerheid ver te zoeken, al zwoegde Feyenoord 120 minuten om nul van het bord te vegen. Tot grote vreugde n de aanhang ontvingen de Maasstedelingen de noodzakelijke strafschoppenserie wel de beloning, waarop zij alleen recht hadden. De grote spanning die daaraan was voorafgegaan, was snel vergeten.

Feyenoord liet zeker de eerste drie kwartier blijken weinig van het college in Zwitserland, veertien dagen geleden, te hebben opgestoken. Nooit werd een tandje hoger geschakeld, terwijl dat de enige remedie was om de steeds weer snel terugtrekkende bezoekers te verrassen. Sion maakte op zijn beurt, begrijpelijk, nog minder haast om in aanvallende zin iets te ondernemen dan in het eigen Tourbillonstadion. Het tijdrekken, dat zich al een kwartier voor de pauze openbaarde, impliceerde dat weer een uitslag van 0-0 als een meer dan behoorlijk resultaat zou worden gekoesterd. Met de niets ontziende aanvaller Baljic, dit keer in een puur verdedigende rol op het middenveld, ontregelden de gasten met het grootste gemak de Rotterdamse offensieve patronen. Sion genoot van het doorzichtige spelletje en groeide in de wedstrijd. Tot grote ergernis van veel Feyenoorders, die de ene na de andere overtreding op hun opponenten begingen. De gele prenten die de soms wat overdreven leidende arbiter Nielsen tevoorschijn toverde, waren in alle gevallen dan ook op pijn plaats. Behalve Bosz (zijn tweede, dus een schorsing) incasseerden Witschge en Heus eveneens een vermaning. Voor de Zwitsers Sauthier, Gertschen, Quintin en Lehmann had de Deen eveneens een gele kaart.

Het voornaamste manco bij de thuisclub zat ’m gisteravond - en niet voor de eerste keer dit seizoen - in de frontlinie. De Roemeen Damaschin, met vijf competitietreffers nog immer de produktiefste speler In Rotterdam-zuid, verscheen geen seconde in kansrijke positie. Voor een niet belangrijk deel was dat te wijten aan de Oosteuropeaan zelf, die simpelweg tekort komt voor dit stapje hoger. Damaschin mocht zich ook verschuilen achter het excuus dat zijn ’buitentandem’ (Taument/ Blinker) nadrukkelijk faalde. Van de rechtersprits, Taument, kwam In de eerste helft geen enkele keer een voorzet; Blinker bracht de bal nog wel drie keer voor het doel, maar in slechts een geval stichtte hij daarmee gevaar. Dat werd notabene nog veroorzaakt van Sion-stopper Brigger, die bij het onderscheppen van de pass bijna zijn doelman Lehmann verraste. De sluitpost redde ten koste van een hoekschop. Tot tevredenheid van het zeer forse legioen gunde trainer Wim Jansen na rust Ulrich van Gobbel (Damaschin verdween) een plekje in zijn team. Alleen al gedurende de eerste tien minuten van zijn invalbeurt overtuigde Van Gobbel zijn 'chef, dat hij over meer ’brekerskwaliteiten’ beschikt dan de Roemeense ex-international. Het leverde in die fase nog geen doelpunten op, al manoeuvreerde de remplaçant Bosz en Blinker in riante positie. Iets later trok Van Gobbel zelf ten avontuur. Ondanks het storende werk van drie Sionese verdedigers stoomde hij op naar Lehmann. Het succes bleef achterwege, omdat hij de bal net iets te ver voor zich uitschoof. Met de wissel die Jansen vervolgens toepaste — Sabau voor Witschge - ging de oefenmeester er ook vanuit dat strafschoppen zouden moeten bepalen wie verder zou bekeren. Feyenoords tweede Roemeen vestigde een keer de aandacht op zich. In blessuretijd knalde hij rakelings naast.

Gallerij: