FC Den Haag 1 - 4 Feyenoord

Wedstrijdverslag:

Roelof Luinge, binnen het vaderlandse arbitercorps alleen uitblinkend door zijn hardleersheid, bekende gistermiddag wel erg laat kleur. Pas na ruim een uur herkende de Groninger de troef - schoppen - waarmee FC Den Haag en Feyenoord (1-4) de middag dachten door te komen. En toen hij eindelijk met geel op tafel kwam, leverde Luinge zelf nog maar eens het bewijs dat hij voor spelletjes als deze niet geschikt is.

Nadat Leo Schellevis de zoveelste overtreding namens de thuisclub had begaan, wapperde de in Eelde woonachtige scheidsrechter verrassend genoeg met zijn kartonnetje richting Cor Lems. Van dat gebaar genoot Luinge zo enorm, dat in amper zestig tellen daarna ook Gaston Taument (neerhalen van Marco Gentile, zijn enige, door Luinge geconstateerde fout in negentig minuten) en Harry van der Laan (aanmerkingen) in zijn strafregister verdwenen.

Voor het geven van die twee vermaningen was best iets te zeggen; respect voor zijn kwaliteiten als arbiter, in het voorafgaande uur al grotendeels door hem verspeeld, verdiende Luinge er niet mee terug. Daarvoor had hij veel eerder parmantig met een gele prent moeten staan wapperen. Met name de Haagse legionairs mochten dan van een een ‘Engelse pot' reppen, het schaaf- en kleunwerk van beide partijen behoorde zeker niet tot die categorie. Luinge, in alle enquêtes! over het functioneren van de spelleiders in het betaald voetbal de laatste jaren steevast als grootste knoeier genoemd, floot in het Zuiderpark liefst 46 keer voor een ongeoorloofde actie: 28 keer een Haagse fout, in achttien situaties was een Feyenoorder de boosdoener. ‘Topscorer’ van de middag werd notabene Harry van der Laan, die zijn ploeg al vroeg op voorsprong schoot. Daar ging (uiteraard) een blunder Luinge aan vooraf. Lems rukte tegenstander Rob Witschge het shirt bijna van het lijf, maar mocht desondanks de pass verzenden die de 1-0 tot gevolg had. „Ik was gebrand op deze wedstrijd. Niet alleen omdat het de club is waar ik niet heb kunnen slagen. Van mezelf weet ik best dat ik de afgelopen weken niet goed heb lopen voetballen. Ja, en dat zo’n joker uit het noorden dit duel mag leiden, is een pure schande”, oordeelde Van der Laan. „Dit was typisch een wedstrijd met veel strijd, waardoor natuurlijk vlugger overtredingen worden gemaakt. Wanneer zo’n man zelfs gaat fluiten voor fouten die er niet eens zijn, dan wordt de onderlinge verstandhouding wel erg slecht. Op het laatst was ieder fluitsignaal de aanzet voor een discussie.” 

„’t Gaat er niet om dat we nu tegen Feyenoord speelden”, vervolgde Den Haags topschutter (vier keer raak). „Als Luinge volgende week weer de scheidsrechter is, wordt het zonder twijfel opnieuw een grote puinhoop. Ik heb ’m inmiddels zes of zeven wedstrijden gehad. Zelfs tijdens een oefenwedstrijd tegen Emmen, in de voorbereiding. wist-ie de zaak niet in handen te houden." . De vijfde nederlaag ten spijt, meende Van der Laan dat zijn vorm langzamerhand groeiende is. „Ik heb tot op heden nog niet geweldig gepresteerd. Om dat enigszins te compenseren, ben ik agressiever gaan voetballen. Bij Feyenoord deed ik dat nooit; dat kostte me wel mijn plaats. Ik vertrok naar die club toch een beetje met het idee van ‘Feyenoords nieuwe doelpuntenmaker', aan wie de speelstijl zou worden aangepast. In het begin ging het inderdaad die kant op. Helaas bleek snel, dat ik was terechtgekomen bij een spul dat steeds dieper wegzakte”, stelde hij. Het door Van der Laan zo geadoreerde concept, met een ‘zwervertje’ rond de verst vooruitgeschoven pion, kon in Rotterdam-zuid nooit in de praktijk worden gebracht. Met de huidige, succesvolle constructie van de koploper in de eredivisie is daar momenteel helemaal geen behoefte aan. „Na vorig seizoen ben ik m’n mogelijkheden gaan bekijken. Ik ben realistisch genoeg om te stellen dat je mij niet in het rijtje van Van Basten en Bergkamp kunt zetten. Als echte spits in het Feyenoord van nu zag ik dus geen toekomst. De groep bestaat uit aanvallers en verdedigers.

Voor mij, in de positie vlak achter de spits, is geen plaats. Bij Den Haag gelukkig wel, dus tekende ik hier weer voor drie jaar.” Pas gistermiddag kon trainer Co Adriaanse voor het eerst zijn kerstboom (her) optuigen. Dank zij de terugkeer van Rotterdammer Lems mocht routinier en beste man bij Den Haag, Heini Otto, de stek van aanvalsleider weer betrekken. Tot voldoening van Gouwenaar Van der Laan, die zodoende eindelijk het vertrouwde richtpunt had. „Oké, de uitslag was niet goed. Ik geloof daarentegen dat Iedereen heeft kunnen zien dat ik stilletjes aan verbeter. Met vertrouwen aan de bal komen en een beter veldspel zijn de punten die me vanmiddag redelijk zijn afgegaan. Nu nog wachten op de doelpunten. Al was die tegen Feyenoord, met m’n linkervoet, wel bijzonder. Normaal kan ik op dat been alleen niet eens staan.”

Gallerij: