Feyenoord 1 - 0 MVV

Een collectieve zucht van verlichting ging door de Rotterdamse Kuip, toen het bekerduel Feyenoord-MVV tot het verleden behoorde. In de eerste plaats omdat de thuisploeg met 1-0 had gewonnen, maar vooral omdat de partij was afgelopen. De bekerhouder plaatste zich in het eerste bekerduel van dit seizoen bij de laatste zestien, MVV mag zich op de competitie concentreren. De manier waarop dat alles zijn beslag kreeg was hemeltergend middelmatig.
Die kwalificatie is op veel competitiewedstrijden in de eredivisie van toepassing, maar bekerwedstrijden willen zich nog wel eens onttrekken aan de bijna wetmatige saaiheid op de Nederlandse velden, omdat in bekerwedstrijden nu eenmaal gewonnen moet worden. Maar, zoals Feyenoord-trainer Wim Jansen na afloop zei, het bekertoernooi is de kortste weg naar Europees voetbal. En dus is ook in die competitie voorzichtigheid de moeder van de porceleinkast geworden en heeft resultaat de voorrang boven spektakel. Bij Feyenoord geldt die opvatting al een seizoen lang. Zeker in de Kuip worden de toeschouwers bij voortduring op de proef gesteld. De 1-0 tegen MVV was de vierde keer dat die stand op het bord prijkte. FC Twente, Volendam en Partizan Tirana vertrokken eerder met de kleinst mogelijke nederlaag uit Rotterdam. De treffer van Griga tegen MVV meegeteld, scoorde Feyenoord dit seizoen in eigen huis acht keer. Alleen tegen SVV/Dordrecht kregen de fans meer dan één treffer te zien: 2-0 geldt in de Kuip tegenwoordig als een monsterscore. In de eerste helft tegen MVV schiepen de Rotterdammers zich welgeteld nul uitgespeelde kansen. Feyenoord trachtte weliswaar pressie te spelen, maar in de Maastrichtse achterhoede lag niemand daar wakker van. Benneker hield op rechts Taument in toom, terwijl in het centrum Damaschin nauwelijks gevaarlijk werd ten opzichte van Thal.

Damaschin is het soort kaatser waarop ze in Friesland stinkend jaloers zijn. De Roemeen, die in tegenstelling tot zijn landgenoot Sabau niet naar zijn vaderland hoefde af te reizen voor de interland tegen Zwitserland — een juist besluit van de betreffende bondscoach — mist echter het raffinement om op eigen kracht voor gevaar te zorgen. Zeker in volle strafschopgebieden ontbeert hij de techniek en het inzicht om simpele verdedigers in de luren te leggen. Van Feyenoords linkervleugel, waar Griga al even weinig indruk maakte als de opkomende Witschge, viel voor Alloy Agu ook weinig gevaar te duchten. Zodat de Nigeriaanse Limburger er weer lekker in kon komen, nadat hij enkele wedstrijden had moeten missen wegens een in Groningen opgelopen hersenschudding. Het gebrek aan stootkracht mag overigens niet helemaal op het conto van Feyenoords aanvallers worden geschreven. Vanuit het middenrif van de elf van Jansen komen net zoveel sprankelende ideeën als emmers water uit een droge put. Bosz werkt hard maar beschikt niet over een splijtende pass, Scholten legt de ballen knap breed en Van Gobbel — na het aanvallende experiment tegen Utrecht door Jansen toch maar weer een linie teruggehaald — is wel talentvol, maar vooral als verdediger. Tegen Ajax zal Jansen trouwens weer een nieuwe middenveld-variant moeten bedenken, omdat Van Gobbel na zijn derde gele kaart zondag buiten spel staat. Waarschijnlijk maakt Heus zijn rentree in het elftal op die ook voor hem oneigenlijke positie. Het is dan ook geen wonder dat Feyenoord in uitwedstrijden beter draait dan thuis. Zodra het initiatief genomen moet worden, geven de meeste Rotterdammers niet thuis. Kan er gereageerd worden op de aanvallende acties van een tegenstander, dan loopt het binnen de ploeg een stuk soepeler. Met smart wordt in Rotterdam dan ook gewacht op de terugkeer van een op honderd procent draaiende Sabau. De 1-0 zege van Roemenië op Zwitserland kwam Feyenoord in dat opzicht slecht uit. Omdat de Roemenen in de interland tegen Bulgarije, volgende week woensdag, plaatsing voor het EK in Zweden alsnog kunnen afdwingen, blijft Sabau tot die datum in eigen land.

Waarmee Ajax-trainer Van Gaal zondag in elk geval het voetbal-intellect van de Roemeense middenvelder niet in zijn tactische plannen hoeft mee te nemen. Twee schoten van Scholten en een poging van Griga, die uit de draai naast schoot, waren alle wapenfeiten waarop Feyenoord de 3444 fans in de eerste helft wist te tracteren, wat schamel mag heten voor een bekerfeestje. MVV droeg aan de party ook weinig vrolijks bij zodat De Goey ongeveer net zo weinig te doen had als zijn collega aan de andere kant. Zo slecht en negatief als bepaalde critici bij de aanvang van dit seizoen wilden doen geloven spelen de Limburgers trouwens niet. Met name de jonge middenvelder Maurice Hofman (19) spreidde bij vlagen een on-Limburgse brutaliteit en zuiver-Limburgse frivoliteit ten toon, waarmee de recht-voor-zijn-raap rouwdouwers in de Rotterdamse defensie het soms knap moeilijk hadden. Zeker in de afgelopen weken liet de ploeg van Vergoossen zien een volwaardige eredivisie-ploeg te zijn. PSV (1-1) en FC Groningen (2-2) ondervonden dat zelfs thuis aan den lijve. Bij vlagen lieten de Maastrichtenaren ook in Rotterdam zien dat die resultaten —en de stevige positie in het midden van de ranglijst— het zelfvertrouwen goed hebben gedaan. Het pleitte voor Feyenoord dat het in de tweede helft ondanks alle beperkingen de werklust van een compagnie bootwerkers bleef etaleren. Die werklust is dit seizoen Feyenoords enige mar wel zeer wezenlijke kwaliteit. Metgod bemoeide zich meer dan in de eerste 45 minuten met de opbouw van de aanval en de druk op de MVV-defensie kreeg daarmee dreigender vormen. Zeventien minuten duurde het voor dat zowaar resultaat opleverde. Bosz vond in het overvolle strafschopgebied Stanislav Griga, die even uit zijn rol van onzichtbare man viel en Agu simpel passeeerde: 1-0. Damaschin had even later 2-0 op de slof, maar hij schoot op de paal. MW trachtte aan de andere kant het wonder van een gelijkspel en daarmee een verlenging nog wel te bewerkstelligen, maar echt in gevaar kwam De Goey toch niet.

Gallerij: