Feyenoord 0 - 0 NEC

Wedstrijdverslag:

Het effect van Feyenoords uitstapje naar de Canarische Eilanden is alweer verdwenen. Na de bekerwinst tegen NAC leefde in de Rotterdamse Kuip heel eventjes de hoop dat het winterse bezinningstripje het startschot vormde voor een succesvolle tweede competitiehelft. Die positieve gedachte moet na de even troosteloze als bloedeloze 0-0 tegen het armoedige NEC alweer worden bijgesteld. De zoveelste „nieuwe start” van Feyenoord blijkt andermaal een „valse” te zijn.

Feyenoord heeft inmiddels alle hoop gevestigd op Mark Farrington. Vanochtend is directeur sportief Ger Lagendijk in alle vroegte naar Berlijn gevlogen om de Britse spits los te weken bij het Duitse Hertha BSC. Het lijkt de zoveelste noodgreep van het ronddolende Feyenoord, want bij zijn eerdere Nederlandse werkgevers (Willem II en Fortuna Sittard) was Farrington weliswaar een verdienstelijke aanvaller, maar desondanks lang niet altijd zeker van een basisplaats. Toch wordt Farrington plotsklaps als de grote verlosser gezien. Lagendijk: „We denken dat hij de speler is die Feyenoord nodig heeft. Daarom hoop ik in Berlijn zaken te kunnen doen. Met Farrington zelf zijn we rond. Met Hertha moeten we de zaak verder zien af te maken. Huren of kopen, beide mogelijkheden houd ik open, als we er maar in slagen hem naar Rotterdam te halen.” Farrington wordt voorlopig Feyenoord’s laatste aankoop, hoewel Lagendijk in dat opzicht enkele slagen om de arm houdt. „Tot de eerste vrijdag in maart kunnen we toeslaan. Zoals de zaken er nu voorstaan stoppen we even met het binnenhalen van nieuwe spelers. Tenzij vanuit Bordeaux of Aberdeen ineens signalen komen dat we Kieft of Gillhaus onder aantrekkelijke voorwaarden naar Rotterdam kunnen lokken. Van Loen is voor dit moment definitief afgevallen. Hij heeft mij laten weten zeker tot het eind van het seizoen bij Anderlecht te willen blijven.”

Het is overigens alleszins begrijpelijk dat Feyenoord wanhopig op zoek is naar een scorende spits. Het duel tegen NEC was daarvoor illustratief. In de eerste helft speelde Feyenoord niet eens zo beroerd. Al het stuwende werk van Metgod, Scholten en vooral Van Gobbel sorteerde echter geen enkel effect omdat Feyenoord nu eenmaal niemand in huis heeft die kansen in doelpunten weet om te zetten. Zelfs de meest eenvoudige mogelijkheden zijn voor de Feyenoordaanvallers nog te moeilijk. „Dat is inderdaad ons probleem”, weet niemand beter dan Feyenoord-trainer Bengtsson. „Wij hebben tenminste vijf goede kansen gehad. In sommige gevallen stond er zelfs geen keeper meer in het doel. Wanneer je dan nog niet scoort heb je een bijna onoplosbaar probleem. Dan ga je steeds meer tegen jezelf voetballen en weet je eigenlijk van tevoren al dat de kans op succes klein is.” Tegen NEC kreeg Griga andermaal een kans. De Tsjech verzuimde daar echter gebruik van te maken. Opnieuw speelde hij zonder enig zelfvertrouwen, waardoor zelfs kinderlijk eenvoudige kansen aan hem niet besteed waren. Logisch dus dat de roep vanaf de tribune om Van der Laan groot was. Haagse Harry moest zich echter tot aan het laatste fluitsignaal op de reservebank verbijten. „Hij is niet scherp genoeg”, luidde later het verweer van Feyenoord’s technische staf.

De enige die zo nu en dan nog probeerde een bres te slaan in de afweer van NEC was de kersverse Feyenoorder Rob Witschge. Zijn kopballen en afstandsschoten hadden echter geen succes, alhoewel hij doelman Brookhuis wel enkele malen in de problemen bracht. Witschge zelf ziet de toekomst van zijn nieuwe ploeg nog altijd boordevol optimisme tegemoet. „Hoe raar dat misschien ook mag klinken na deze tegenvaller, maar ik vind dat het helemaal niet zo beroerd gaat met Feyenoord. Vooral in de eerste helft werd soms goed gevoetbald. Punt is natuurlijk wel dat er ook gescoord moet worden. Dan rol je tegenstanders als NEC simpel op.” Witschge heeft dan ook nog helemaal geen spijt van zijn overgang naar Feyenoord. „De onderlinge sfeer is opvallend goed. Ik had allemaal dramatische verhalen gehoord over de onderlinge verhoudingen. Dat valt echter enorm mee. Dat zie je ook in het veld. De jongens knokken er echt wel voor en zijn ook bereid voor elkaar vuil werk op te knappen. Je ziet alleen dat onrust In het spel sluipt zodra doelpunten uitblijven. Zoals we na rust speelden was dan ook niet bepaald bijdehand. We pompten alles in het 16-meter gebied, terwijl je juist tegen een defensieve ploeg als NEC de vleugels moet opzoeken. Ik heb dat in het veld ook steeds geroepen, maar er werd onvoldoende naar me geluisterd. Daar moeten we van de week nog maar eens over praten in de groep.”

Gallerij: