SK Rapid Wien 3 - 0 Feyenoord

Cup Winners Cup

Halve Finale

Donderdag 18-04-1996

Stadion: Ernst Happel Stadion, Wenen, Oostenrijk

Toeschouwers: 47.000

Scheidsrechter
Sergei Khusainov, Rusland

Rapid Wien

Trainer

Ernst Dokupil

Opstelling

1. Michael Konsel

2. Trifon Ivanov

3. Peter Schöttel

4. Michael Hatz

5. Peter Guggi

6. Peter Stöger🔻86.

7. Dietman Kühbauer

8. Stefan Marasek

9. Andreas Heraf

10. Christian Stumpf⚽

11. Carsten Jancker⚽⚽

Reservebank

12. Rene Haller🔼86.

13. Sergey Mandreko🔼86.

Wedstrijddetails

2': ⚽1-0 Carsten Jancker

32': ⚽2-0 Christian Stumpf

34': ⚽3-0 Carsten Jancker


Wedstrijdverslag:

Feyenoord heeft voor het oog van spiedend Europa alles verloren wat er te verliezen valt. Een plaats in de EC 2-fmale, trots, imago, miljoenen aan inkomsten, wervingskracht op nieuwe spelers, noem alles maar op wat te maken heeft met fonkelende sterren aan de Feyenoord-hemel: het ging gisteravond stuk voor stuk naar de donder in Wenen.

Rapid Wien is volgens de internationale maatstaven een redelijk team, maar absoluut geen hoogvlieger. Dat beseft iedereen die ook weet dat de bal rond is. De furieus voetballende Oostenrijkers veegden in het Ernst Happel-stadion echter heel simpel de vloer aan met de zeer teleurstellende ploeg van Haan: 3-0. Feyenoord liet een unieke kans voorbij gaan. Zo dicht bij de finale. Zoveel mazzel met het kaliber van de opponent. En dan zo ongenadig hard in de afgrond storten. Het was dramatisch. Vooral voor jonge spelers als Van Bronckhorst, Van Gastel en Boateng is dat jammer. Zij vormen het gezicht van het Feyenoord van de toekomst. Zij missen nu de kans om reeds in het begin van hun loopbaan te profiteren van het echte werk aan de top. De grote vraag is of Ronald Koeman en Gaston Taument na deze gigantische afknapper nog zin hebben mee te helpen aan het opbouwen van de ruïne die Rapid heeft veroorzaakt. Denken ze louter aan zichzelf, dan vluchten ze uit Rotterdam. Koeman na afloop: „Dit elftal heeft wel toekomst. Maar niet voor de weg die Feyenoord wil gaan. Toch blijf ik bij deze club.” Werkelijk vanaf het begin balanceerde Feyenoord op de rand van de afgrond. Geen moment zag het er naar uit dat succes het deel zou worden van de onzekere Rotterdammers. Reeds na één minuut en 20 seconden mocht Rapid de eerste corner trappen. Iwan had zich laten verrassen door Heraf die achter hem langs kwam. Rapid joeg zoals altijd de bal hoog voor het doel. Topscorer Carsten Jancker profiteerde dankbaar van het geklungel bij de Feyenoord-afweer, waar iedereen keek
en niemand voor opruiming zorgde: 1-0. Haan had bij zijn wedstrijdbespreking nog zo gewaarschuwd géén spelhervattingen dichtbij het strafschopgebied van doelman De Goey weg te geven aan de Oostenrijkers. Met Jancker, Stumpf, Ivanov en Marasek heeft de nummer één van Oostenrijk meer lengte en kopgevaar in huis dan Feyenoord. De 1-0 was een mokerslag, al veranderde er feitelijk weinig voor de gasten. Na de 1-1 in Rotterdam was al duidelijk dat er sowieso gescoord moest worden. Iwan kreeg een kansje, maar schoot ver naast en over. Taument zette voor op Van Bronckhorst, maar die kopte naast. Ook dat was geen riante mogelijkheid. Haan had gewaarschuwd dat Rapid zich vooral in de openingsfase agressief zou presenteren. Hij sprak kennelijk tegen dovemansoren. Een strijd op leven en dood bleef uit. Het verschil in beleving was groot. Rapid was fel, brutaal en eensgezind. Feyenoord was uit zijn normale doen'. Het beefde in Wenen. Het vergat zijn tactische afspraken. Het grossierde in balverlies. Het was moe en leek geen zin te hebben in Brussel, waar op 8 mei de finale wordt gehouden. Na iets meer dan een half uur had Rapid de Feyenoord-scalp al binnen. Boateng ging onder de bal door, waarna de oude vos Stumpf met een boogbal over De Goey voor de 2-0 zorgde. Een paar minuten later ging Heraf weer achterlangs bij Iwan. De vier miljoen kostende Pool van Feyenoord kon zelfs niet middels een corner aan de noodrem trekken. Heraf gaf voor op Jancker, die Rapids derde treffer van de avond en zijn zesde van het EC-toernooi scoorde.

Wat een verschil met Henk Vos, die een smet was op de aanvalslinie van Feyenoord. Daarna was het saai. Rapid, met een handvol bovenmodale voetballers, kreeg vier goede kansen en scoorde drie keer. Daarmee hield het bijna gelijke tred met het perfecte gemiddelde in De Kuip (1 op 1). In Rotterdam sprong Feyenoord slordig om met de kansen. Dat was gisteren niet het gavel. Er waren nauwelijks kansen. Een bal van Koeman en een kopbal van Obiku, daarmee was het op. Rapid in een EC-finale, dat is wennen. Maar dit Feyenoord heeft daar niets te zoeken. En is na de blamage terug bij af.


Gallerij: