Willem II 1 - 2 Feyenoord

Wedstrijdverslag:

Hij zat een beetje te mokken op de reserve-bank. Balorig riep John van Loen dat het de hoogste tijd was dat trainer Van Hanegem hem inbracht. Want hij, zo beloofde de rossige spits, zou Feyenoord de overwinning op Willem II bezorgen.

Van Hanegem twijfelde een tijdje. Hoe vaak had hij niet dergelijke teksten van zijn wisselspelers gehoord. Te vaak waarschijnlijk om nog enige waarde aan dergelijke woorden te hechten. Terwijl de trainer nadacht mocht Van Loen warmlopen. De coach werd geholpen door Henke Larsson. De Zweed was moe, constateerde Van Hanegem nadat Larsson andermaal balverlies leed. Van Loen kreeg z’n zin. Hij loste de Scandinaviër af en kwam zijn belofte aan Van
Hanegem vervolgens nog na ook. Twee minuten voor tijd bezorgde de lange Utrechter Feyenoord de verdiende zege op Willem II: 2-1. Van Hanegem: „Ik was gek geweest als ik niet naar Van Loen had geluisterd...” De Rotterdammers maakten het zichzelf moeilijk in Tilburg. Reeds in het eerste half uur had Feyenoord het duel met de Brabanders, die vijf wedstrijden achtereen geen doelpunt tegen hadden gehad, moeten beslissen. De bekerwinnaar combineerde vlot, speelde agressief en bood Willem II geen mogelijkheid tot verweer. Larsson kreeg twee pracht kansen, Witschge werd een strafschop onthouden. Alleen Blinker scoorde. Die treffer betekende onmiddellijk het einde van het overwicht. Feyenoord zakte weg, Willem II zette aan. De gelijkmaker van Stewart, nadat Larsson andermaal een goede mogelijkheid had verprutst, was fraai en tevens de inleiding tot de meest boeiende fase van de wedstrijd, die op een erbarmelijk slecht veld werd gespeeld. Een blunder van doelman Roland Jansen, na een knal van Van Loen, leverde Feyenoord de zege op. „Het eerste half uur was aardig, daarna zakten we toch weer weg”, aldus Van Hanegem. Scheutiger met complimenten was de oefenmeester waar het Denis Kljoejev betrof. Van Hanegem glunderde zelfs, zij het stiekem. Er was de voorbije weken soms wat schamper gesproken over Mjoejev. Er waren vraagtekens gezet bij zijn komst. Zo’n goede voetballer kon de 21-jarige Moskoviet niet zijn. Anders had hij wel elders gespeeld, luidde een van de ‘grappen’. De oefenmeester van Feyenoord lachte minnetjes om alle opmerkingen en kanttekingen. Hij wist beter. Een training had de Kromme nodig, een uurtje vrolijk ballen op een doordeweekse dag, om overtuigd te worden van de kwaliteiten van de Rus. Kljoejev, da’s een goeie, zei de Kromme tegen voorzitter Van den Herik, die de jongeling prompt contracteerde.

Gisteren maakte Kljoejev zijn debuut, nadat hij vrijdag eindelijk een werkvergunning had verkregen van het Centraal Bureau Arbeidsvoorziening (CBA). Hij viel vroeg in het boeiende duel met Willem II in, omdat Ulrich van Gobbel geblesseerd raakte. De Rus maakte een goede indruk. Op een ieder. En daarom glunderde Van Hanegem. „Ik wist dat-ie goed kon voetballen.” Kljoejev speelde aardig, zoals gans Feyenoord dat deed. De gedrevenheid straalde van de voormalige speler van Dinamo Moskou af. Hij zwoegde, schoffelde en rende alsof-ie al jaren het shirt van de Rotterdammers draagt. Moeiteloos paste de nieuweling zich aan. International Rob Witschge stond zijn plaats op het middenveld af aan Kljoejev, van wie aanvankelijk werd gedacht dat zijn stek links in de verdediging was. Dat bleek een tikkeltje bezijden de waarheid. In een linie verder naar voren voelt hij zich fijner. Daar kan-ie zijn energie kwijt. „Hij kan wel achterin spelen, maar ik vond het niet verstandig om hem daar te posteren in zijn eerste wedstrijd. Hij kent Stewart niet, vandaar. Daarom zakte Witschge terug”, zei Van Hanegem, wiens collega Geert Meijer volgende week naar Spanje reist om EC-tegenstander Real Zaragoza te analyseren. „Ik vond dat Kljoejev het aardig deed. Hij leed nauwelijks balverlies en dat is knap op dit veld en onder deze omstandigheden. ’ ’

Gallerij: