Go Ahead Eagles 2 - 2 Feyenoord

Wedstrijdverslag:

Zo rond de klok van vieren slaakte heel Feyenoord gisteren een zucht van verlichting. Het scorebord in Deventer wees 0-2 aan, Go Ahead kon al een wedstrijd het doel niet vinden en zelfs de oude, trouwe Jozsef Kiprich had weer toegeslagen met een inschuivertje.

Na het debacle in Amsterdam en de bijna-blamage in Dordrecht leek de bekerhouder buiten de eigen stadsgrenzen eindelijk af te gaan op een duidelijke overwinning. Maar nauwelijks tien minuten na die lichte euforiestemming wandelden Fraser en Van Gobbel fel discussiërend het terrein af, was John de Wolf ‘flink doodziek’ en kon trainer Van Hanegem op zoek naar een verklaring voor het feit dat zijn ploeg was gezwicht voor een wanhoopsoffensief van een ‘paar Hunnen met een paardestaart’, zoals hij enkele Deventenaren vanwege hun haardracht omschreef. Het armoedige Go Ahead, dat 80 minuten lang slechts had meegehobbeld in de Adelaarshorst, maakte Feyenoord in de slotfase behoorlijk belachelijk (2-2).

„Toen het 2-0 stond, hoorde ik om me heen dat we het wel zouden redden”, aldus Van Hanegem. „Maar ik ben er met dit team nooit zeker van. Het is niet de eerste keer dat we voor komen en daarna in de problemen belanden. Je moet zo’n wedstrijd uittikken en 3-0 of 4-0 maken. Maar ineens schrikken we ons rot en vergeten we alles wat we moeten doen. Een beetje amateuristisch kun je dat wel noemen. Misschien laat ik er van deze groep wel één of twee thuis voor de Europa Cup.” Voor de oefenmeester moet het een pijniging zijn geweest om het gestuntel van de eens zo onverschrokken formatie gade te slaan. Om nog wat te maken van de treurige zondagmiddag ging Go Ahead in de laatste tien minuten over op ‘één tegen één’ en verscheen voorstopper Marbus aan het front. Voor de ervaren Feyenoord-verdedigers leek het net alsof Romario, Stoichkov, Ronaldo, Baggio en Cantona plots samen de aanvalslinie van de Deventer ploeg vormden. Van Gobbel en De Wolf gingen om beurten in de fout bij de hoge ballen, De Gier scoorde tegen en Van Loen liep als bewaker van Marbus z’n medespelers in de weg. Balverlies van Blinker en Witschge leidde tot overmaat van ramp de gelijkmaker van Valk in.

„Het was verschrikkelijk”, zo omschreef John de Wolf de duistere periode. „Normaal gesproken speel je zo’n ploeg als Go Ahead van het veld. Bij een beetje druk van de tegenstander weten wij echter niet meer wat we moeten doen. Het lukt niet eens om een bal in de ploeg te houden. Na de eerste tegengoal ontstond er gewoon paniek. Waarom? Geen idee.” En Rob Witschge, één van de betere Rotterdammers en maker van het fraaie eerste doelpunt: „We stonden met z’n allen in ons eigen strafschopgebied en we konden de bal aan niemand meer kwijt.” Waarschijnlijk had de ineenstorting te maken met een gebrek aan zelfvertrouwen aan de kant van Feyenoord. Veel spelers hebben het (nog) te druk met de eigen vorm in plaats van met het teambelang. „We vergaten elkaar in die slotfase te coachen. Ik zag bij voorbeeld Van Gobbel ballen wegkoppen die hij gewoon had moeten laten lopen. En De Wolf maakte een overtreding die hij met wat aan wijzigingen niet hoeft te makèn”, concludeerde Van Hanegem, die vooraf in de opstelling de nodige zekerheden had ingebouwd.

Meer speelse figuren als Trustfull, Gorré, Larsson en Kiprich bleven aan de kant ten faveure van de ‘bikkelaars’. In feite koos Van Hanegem voor het beproefde Feyenoord van twee jaar geleden. Lang leek die keuze de juiste, want alleen de hopeloos falende Taument viel uit de toon in de degelijke, maar weinig sprankelende formatie. „Door die veel te lange reis van Oranje naar Luxemburg en andere interlands had ik bijna een week niet de beschikking over de helft van mijn selectie”, aldus Van Hanegem. „En toen we zaterdag wilden trainen, was er geen veld. De pupillen moesten voetballen op Varkenoord... Ik vond het daarom niet verstandig voor een voetballend elftal te kiezen. Qua zekerheid was dit team het sterkste. Maar ja, na vandaag vraag ik me af wat zekerheid eigenlijk is.”

Gallerij: