Feyenoord 1 - 0 Werder Bremen

Wedstrijdverslag:

Feyenoord, te vaak afgeschilderd als de schlemiel van het Nederlandse voetbal, zette gisteravond een prestatie van Europese klasse neer. Het team van Willem van Hanegem bracht na een aantal woelige weken Werder Bremen met soms uitstekend spel een gevoelige nederlaag toe in de tweede ronde van de Europa Cup 2: 1-0. In de eigen Kuip verzuimde de stadionclub nu al een veilige voorsprong te nemen voor de return in het Weserstadion van Bremen. Alleen de goed spelende Larsson - hij weer - vond het net.

In de vorm van gisteravond hoeft de formatie ES uit Rotterdam-zuid echter geenszins bang te zijn voor de hernieuwde kennismaking met de stugge, maar beperkte Duitse topclub. Vooral in de tweede helft speelde Feyenoord met de gelouterde opponent, die zelden zo opgelucht het veld zal hebben verlaten. Het herstel van de Rotterdammers had zich al eerder aangekondigd. Na foute beurten in de openingsweken van het seizoen was de fel bevochten bekerwinst bij FC Groningen twee weken geleden het breekpunt. De makkelijke zege op FC Utrecht (zondag) vormde een tweede indicatie voor de opleving. De winst op Werder Bremen was het definitieve bewijs. Plots lijkt de ploeg de wind mee te hebben. Anders dan de laatste tijd gebruikelijk waren de personele problemen bij Feyenoord minder groot dan bij de opponent. Na de 3-0 tegen FC Utrecht koos Van Hanegem ook gisteren voor het beproefde concept, met alleen Fraser op de plaats van Trustfull en Larsson als diepe spits als stand-in voor de geschorste Van Loen. Maar de Zweed met de opvallende haardos is nauwelijks een tweede keus te noemen. Alleen uit bescherming zet De Kromme hem soms op de bank. Bremen-coach Otto Rehhagel, sinds jaar en dag luidruchtig present in de Hanzestad, had het gevaar Larsson afgelopen zondag onderkend. In plaats van Neubarth plaatste de trainer, die door langdurige blessures van Borowka en Beiersdorfer zijn defensie maar niet op orde krijgt, sloper Schulz op Larsson. Op een paar merkwaardige acties na had Jerommeke zijn directe tegenstander in de eerste helft aardig in de greep. Anders dan verwacht lag de kracht van Feyenoord meer op het middenveld dan voorin, waar Blinker en Taument een moeilijke avond hadden tussen het graniet van Bremen. Uiterst beheerst wonnen de Rotterdammers het gevecht in de middenlinie. En juist daar heeft Werder met Herzog en Basler spelers van bijzondere klasse. Kansen via de kwikzilverachtige counters van Werder kwamen er dan ook zelden, ook al omdat met name De Wolf en de prima spelende Van Gobbel uiterst attent waren. Helaas voor Feyenoord leverde het overwicht vóór rust geen beloning op in de vorm van doelpunten. De combinaties strandden op het metselwerk van Duitse makelij. De beste kans kreeg Henk Fraser in de 31ste minuut na een lepe corner van Blinker. Tot zijn niet geringe ongenoegen zag de Schiedammer zijn kopbal buiten het bereik van Reek tegen de paal botsen. Dat moment deed zich voor in een nogal hectische fase, waarin de Nederlands-Duitse naijver volledig tot uiting kwam. Aanleiding was een kluchtig theaterstuk van ‘Super Mario’ Basler, die arbiter Karlsson wilde laten geloven dat Heus hem met de elleboog in het gelaat had geprikt. Hij ging neer, verdween op een brancard buiten de lijnen en stond 3 seconden en 63 honderdsten later alweer binnen de lijnen. Voor deze uitvoering werd Basler beloond met geel.

De irritaties groeiden, het publiek floot en de wedstrijd kreeg echt iets van een perfecte Europa-Cupkraker, waar de spanning veel van het bij vlagen rommelige spel vergoedde. Feyenoord bleef echter geconcentreerd voetballen, indachtig de les van van Hanegem dat een gelijkspel van 0-0 tegen het op vreemde bodem gevaarlijke Bremen in het uiterste geval niet eens zo gek was. Zo ver kwam het niet. Het beperkte Werder, dat na de pauze de greep op het Rotterdamse spel verloor, raakte stilaan de kluts kwijt. Zeker toen Larson zich meer en meer liet terugvallen uit de punt van de aanval en Schulz in verwarring achterliet. In de 63ste minuut toonde de Zweed het nut van de gewijzigde strategie. Op een pass van Fraser, die werd getorpedeerd door Neubarth, pikte ‘Henke’ halverwege de Duitse helft het leder op. Hij snelde door de linies, rotste eerst nog op Reek, kreeg de bal terug, kapte Reek uit en schoot beheerst in: 1-0. Die bevrijdende treffer, een terechte premie voor het goede spel, luidde een waanzinnige fase in. Waarschijnlijk voor het eerst in vele jaren, succesvol Europees voetbal wankelde Werder onder de gestroomlijnde aanvallen van Feyenoord. Ineens lukte alles bij Taument, Blinker en natuurlijk Larsson. In een tijdsbestek van 15 minuten kregen de mannen van Van Hanegem zeker vijf goede kansen om Bremen met een complex naar huis te sturen. Maar Witschge, Taument en Larsson verzuimden het werk in de bruisende Kuip af te maken.

Gallerij: