FC Groningen 1 - 2 Feyenoord

Wedstrijdverslag:

Na het emotionele en harde bekerduel met FC Groningen manifesteerde Henryk Larsson zich gisteren in het Oosterpark als een model-Feyenoorder. De Zweedse aanvaller, die de Rotterdamse bekerkampioen met twee weergaloze acties een ronde verder hielp (1-2), hoopte dat de onrust in de selectie eindelijk afgelopen is. „Wij moeten als spelers stoppen met bekvechten en de beslissingen van trainer Willem van Hanegem accepteren”, benadrukte Larsson.

Deze uitspraak typeerde de perfecte wedstrijdinstelling van Feyenoords laatste aankoop, die in Groningen als invaller tot de redder in nood uitgroeide. Want de al weken sukkelende ploeg leek drie dagen na de bijna uit de hand gelopen partij voor de competitie (1-1) andermaal in grote problemen te komen. FC Groningen kreeg al in de vierde minuut een terechte strafschop toegekend, nadat Van Gobbel zijn tegenstander Sion had gevloerd. Huizingh bracht het thuispubliek aan het juichen. Toen Henk Fraser na een domme overtreding tegen Hamming zijn tweede gele kaart ontving van de sterk fluitende John Blankenstein en dus voortijdig de kleedkamer moest opzoeken, pakten zich boven Feyenoord in de tweede helft donkere wolken samen in het halfvolle stadion. Maar Larsson, die voor Scholten inviel, zorgde er razendsnel voor dat de paniek verdween. Vooral de gelijkmaker, twintig minuten na rast, verdiende een absolute schoonheidsprijs. Hij lobde de bal subtiel over doelman Lodewijks. Larsson legde naderhand opmerkelijk nuchter uit: „Soms heb je een beetje geluk nodig. Na die prachtige pass van Rob Witschge stifte ik de bal. Dat gaat ook wel eens fout maar dit keer lukte alles perfect.” Drie minuten later besliste dezelfde uitblinkende Feyenoorder het treffen. Opnieuw wist hij te ontsnappen aan de aandacht van (liefst vier) Groningse verdedigers, bleek daarna op snelheid niet meer te stuiten en gaf een ongelooflijk beheerste voorzet af. Van Loen, de diepste spits, gleed de bal in het net: 1-2. Dat Feyenoord, mét de opmerkelijk snel herstelde De Wolf weer in de gelederen en Peter Bosz op de reservebank, het bekeravontuur zou verlengen, stond voor iedereen definitief vast, toen Joop Gall kort voor tijd na zijn tweede gele kaart (vastpakken van Taument) moest vertrekken. Met tien man maakten beide clubs de wedstrijd af. Feyenoord bleef na de beslissende acties van Larsson toch met een onverwacht probleem zitten. Op welke plek komt de Scandinaviër beter tot zijn recht, als diepe spits, wat hijzelf prefereert, of als opkomende middenvelder, waarin hij gisteren toch een glansrol vervulde. Van Hanegem: „Je moet niet vergeten dat Larsson dit keer alle ruimte kreeg. We weten dat hij zich in zo’n situatie als een vis in het water voelt. Maar dat gebeurt niet vaak. Larsson wil daarom iever in de punt van de aanval spelen. Hij accepteert van mij dat ik hem dan soms niet opstel. Want Van Loen doet het ook goed.” Larsson stelde dat de visie van De Kromme juist was. „Ik speel liever als diepe spits omdat dat mijn beste plaats is. Aan die plek ben ik gewend. Als 14-jarig ventje speelde ik voor het laatst op het middenveld. Daarom weet ik dat zo’n rol veel meer van je vergt. Op het middenveld moet je zowel offensief als defensief denken. Ik denk bovendien dat er betere spelers bij Feyenoord voor die linie rondlopen.”

Net als gisteren in Groningen nam Van Hanegem Larsson in bescherming en stelde hem niet in de basis op. Want toen de Zweed in 1993 werd gecontracteerd had hij er net de zomercompetitie in Zweden op zitten en ging gewoon bij Feyenoord in de eredivisie door alsof hij geen vermoeidheid kende. De afgelopen zomer herhaalde zich de geschiedenis. Hij deed met Zweden mee aan het WK in Amerika en kreeg al voor het tweede achtereenvolgende seizoen geen rust. Van Hanegem: „Larsson is een knaap die weet wat hij wil. Niets is hem te veel. Hij is een kwartier eerder op het oefenveld, doet het enthousiastst van iedereen mee aan tennisvoetbal en staat ook steeds vooraan bij het trainen op het nemen van vrije trappen. Perfect natuurlijk, maar dat kan geen hond volhouden. Iemand die al zo lang alles van zichzelf vraagt moet ik als trainer afremmen. Daarom zit Larsson af en toe op de bank.”

Gallerij: