Willem II 0 - 2 Feyenoord

Wedstrijdverslag:

Michael Edirin Obiku had gisteren in het vrieskoude Tilburg een nieuwe attractie in petto. De Nigeriaanse ‘stripper’ van Feyenoord ontdeed zich volgens jonge traditie niet alleen van zijn shirt, hij gooide het nu ook over de hekken, tussen het (Brabantse) publiek. Zijn hoofdschuddende trainer Geert Meijer kon het toneelstukje bij Willem II (winst van 2-0) niet echt waarderen: „Zoveel setjes hebben we niet.” Dat het groene tricot na een smeekbede van aanvoerder Metgod en luitenant Van Gobbel weer snel uit het supporters vak werd teruggegooid zei iets over fatsoen, maar toch ook over de populariteit van de nummer 13, Mike Obiku.

Als Gaston Taument, Regi Blinker of John de Wolf een kledingstuk in het publiek hadden geworpen, was het textiel waarschijnlijk verslonden — ook al was het terechtgekomen bij aanhangers van de tegenpartij. De souvenirs van Obiku zijn minder waard, maar voor hoe lang weet niemand. De donkere spierbundel werd eerst verguisd vanwege zijn tegenvallende technische capaciteiten, maar sinds hij kwartiertjes mag invallen is zijn ster stijgende. Niet omdat Obiku ineens voetballen zou hebben geleerd volgens Wiel Coervers kap- en draailessen. Nee, de van Cyprus geplukte, ongecompliceerde aanvalIer heeft een perfect gevoel voor show. Een daar is de vraag groot naar op de voetbalvelden. Dat bleek ook uit het scanderen van het Ooobi-koeee, oh, oh oh oh. Alles op melodie van Al Martino’s wereldhit Volare. Obiku trekt zijn shirt uit, omdat hij „de góden gunstig wil stemmen”, zo vertelde hij na zijn tweede Feyenoord goal. Het zal wel. De diepere gedachte erachter verklapte hij gisteren nog niet.

„Volgende keer geven we hem gewoon een tweede shirt. Dan kunnen we gelijk doorgaan met de wedstrijd. Maar ja, dan zal-ie wel vergeten te scoren”, zei Willem van Hangem na afloop. Een tweede shirt is in de ogen van Obiku niet voldoende. „Als ik de volgende keer een doelpunt maak, trek ik alles uit", zei hij met een lach op ’t olijke gezicht, waarvan de afstralende vreugde warmte gaf in het ijskoude Tilburg. Van Hanegem wilde geen waardeoordeel geven over de spits, die twintig minuten voor tijd inviel. Wel deed hij dat over Joszef Kiprich, de aanvaller die de kans liet liggen om als productiefste van de Nederlandse velden met kerstreces te gaan. Hij bleef op elf treffers staan, net als Dennis Bergkamp. „De wissel van Kiprich leek mij heel logisch”, legde Van Hanegem uit, geërgerd door de laat vallende doelpunten. „Als hij scherp was geweest, had hij minimaal één van de vele voorzetten van Regi Blinker in het doel kunnen schieten. Nu stond hij telkens op de verkeerde plaats. Hij zwierf ergens rond de zestien meter. Hij is geen liefhebber van het t werk met ’t hoofd, maar hij kan ze er toch ook gewoon inglijden.” Het niveau van het duel Willem II - Feyenoord was allerminst hoogstaand, doch aantrekkelijk. De Rotterdammers klommen door de zege (en het verlies van MVV en de puntendeling van FC Utrecht) naar de tweede plaats in de eredivisie. „En daar horen we ook, althans in de top-3”, oordeelde Geert Meijer, die Blinker (schorsing), Van Gobbel en De Wolf bekeurd zag worden door de als vervanger voor arbiter Uilenberg opgetrommelde Luinge. „Maar we hoeven nu niet drie weken tegen een negatief resultaat aan te kijken.”

De triomf over het fris spelende Willem II kwam moeizaam tot stand. „We misten scherpte voor de goal”, analyseerde Meijer, die zijn ploeg pas in de laatste vijf minuten doel zag treffen. Regi Blinker — soms via bijzonder fraaie bewegingen — en in mindere mate Gaston Taument zorgden voor een prima aanvoer voor het Tilburgse doel, waarin verrassend keeperstrainer Frank Brugel was geposteerd. Maar het was niet de dag van centrumaanvaller Kiprich. Na het wegvallen van Bert Verhagen uit de Tilburgse defensie en het inbrengen van Obiku aan Feyenoord-zijde nam de chaos voor de Tilburgse goal toe. Eerst profiteerde Henk Fraser, geassisteerd door Obiku, en later was het de doldwaze Nigeriaan zelf die op aangeven van Blinker doelman Brugel passeerde. De koude lucht inspireerde hem blijkbaar. „Obiku heeft het in zich een uiterst gevaarlijke spits te zijn door zijn beweeglijkheid, zijn kracht en zijn schot in twee voeten”, zo dacht Meijer. Van Hanegem omschreef het op zijn eigen wijze: „Aan het begin van het seizoen mocht Obiku er een uur in, maar moest Kiprich het als invaller afmaken in het laatste kwartier. Nu is dat omgekeerd. We hopen dat Obiku straks weer goed is voor hele wedstrijden. Als dat tenminste niet teveel shirts gaat kosten.”

De tweede positie op de ranglijst is leuk, maar verbloemt niet alles volgens Van Hanegem. Voor zijn reorganisatie, die ertoe moet leiden dat de Rotterdammers niet louter als werkers worden omschreven, heeft de Kromme uiteindelijk meer tijd nodig dan een half jaar. „Ik ben te optimistisch geweest. Er moet nog veel meer vooruit worden gedacht. Zoals dat bij de grote clubs in de wereld gebeurt. Maar dezelfde spelers maken elke keer dezelfde fouten. Het is niet gemakkelijk.”

Gallerij: