Feyenoord 2 - 0 Dordrecht '90

Wedstrijdverslag:

Feyenoord wilde het toch al kansarme SVV Dordrecht’90 niet al te veel pijn doen. De koploper volstond met een obligate zege van 3-0 tegen de uitsmijter van de Eredivisie. „Ik weet nu hoe Dordt zo’n wedstrijd tegen Feyenoord ondergaat”, vertelde Errol Refos na de even eenzijdige als vlakke vertoning in de Kuip. De ex-SVV’er moest gisteren zijn oude maat Virgil Breetveld schaduwen. Samen met John de Wolf, die Jerry Simons aan de ketting legde, bewaakte hij voor alles de eigen nul van Feyenoord. „Hij deed het als mandekker heel goed", loofde trainer Willem van Hanegem. „Het ging redelijk. Ik ben nooit tevreden. Mijn passing kan beter. En ik moet aan mijn kopkracht werken”, zo luidde de zelfkritiek van Refos.

De kittige klever kwam na het afgelopen seizoen, met onder andere Dean Gorré en Orlando Trustfull, over uit Dordrecht. Eigenaar John van Dijk stalde ' zodoende zijn beste spelers in Rotterdam-zuid en behoedde hen voor een verdere devaluatie bij de kwijnende fusieclub, waar voorzitter Kees den Braven maandelijks 140.000 gulden aan de KNVB dient over te maken als garantie voor de licentie. Refos: „Ik stond daar stil in mijn ontwikkeling. De overgang is me honderd procent meegevallen. De balsnelheid ligt bij Feyenoord veel hoger. Je moet daardoor sneller han1 delen.” Tegen het Dordtse allegaartje paradeerde Refos voor de tweede keer In deze nog prille competitie in de basis van Feyenoord. „Tegen Twente was de eerste maal. Ik heb, logisch, nog geen vaste plaats. De trainer is ook nog een beetje aan het experimenteren. Als de tegenpartij met twee spitsen speelt, kom ik als mandekker in aanmerking. Ik kom als back ook wel uit de voeten. Maar dit ligt me meer, is ook eenvoudiger om me in vast te bijten. Ik houd wel een beetje van sleuren, met mensen meelopen in allerlei gaatjes”, analyseerde Refos zijn inbreng tegen de vrienden van weleer.

Als Feyenoorder kreeg hij voor het eerst antwoord op de vraag, die hem regelmatig bij SW Dordrecht’90 („ik noem het nou Dordt, wie zit er dan nog van SVV beklemde. „Vorig jaar nog verbaasde het me dat Feyenoord ons zo kon opsluiten. Nu begrijp ik het. Als Dordt aan de bal kwam, moest het nog naar een vrije man zoeken. Bij Feyenoord bestaan er veel meer vaste patronen. Het was voor mij fijn bij de andere partij te zijn, niet meer in die verdrukking te geraken. Ik heb gvasenoeg geleden. Ik ben ontzettend blij weg te zijn bij Dordt.” De te lichte opponent remde, mede dank zij doelman Joop Hiele, in deze streekderby bijna een uur de score van het oppermachtige maar te weinig agressieve Feyenoord. Daarna hield ook die verdienste op van het bij voorbaat verslagen (SVV) Dordrecht’90. „We openden veel te zwak. De eerste helft was de minste tot nog toe. We stonden minder achter elkaar als we tot nog toe waren gewend. We verloren alle duels. Er was te veel ruimte tussen de linies. We speelden ook veel te laat de spitsen aan”, oordeelde Refos zonder omwegen. Met drie tactische omzettingen Ulrich van Gobbel, op links ingevallen voor de door een geïrriteerde kuitspier gevelde Ruud Heus, naar rechts; Arnold Scholten wat meer links op het middenveld en Rob Witschge stijf tegen de flank aan) honoreerde Feyenoord alsnog het verschil in klasse en stand. Steeds op aangeven van Witschge, komende woensdag de enige international van de Rotterdammers, tikten John Metgod, de actieve en stilaan ontluikende Mike Obiku en Joszef Kiprich de bezoeker met 3-0 uit.

„Er viel op dit resultaat niets af te dingen”, beaamde trainer Han Berger realistisch. „Hoe had ik dit nou kunnen voorkomen”, verzuchtte de machteloze Hiele, die voor rust al pijnlijk gekwetst raakte onder de knie. „Natuurlijk zijn we door het vertrek van die jongens naar Feyenoord minder geworden.” Hetgeen Refos, met enige melancholie, slechts bevestigde. „Vooral Dean Gorré missen ze. Ze slaan daardoor het middenveld over. Toch zullen ze het wel redden in de eredivisie. Dank zij Berger heeft de ploeg voldoende wilskracht en felheid. Ze bleven ook geloven in de 0-0 en steunden elkaar in elk duel.” Zonder tot het uiterste te gaan consolideerde Feyenoord de toppositie tegen het kwalitatief ondermaatse SW Dordrecht’90. Ten overstaan van andermaal 21.000 toeschouwers kon het zich daarbij zelfs een matige uitvoering permitteren. Met publiekslieveling Gaston Taument op links, waar de uitblinker van de eerste weken zijn draai niet kon vinden en zelden om Brian Wilsterman heen wervelde. „Hij is daar het enige alternatief voor Blinker”, verontschuldigde Van Hanegem zich bijkans voor de noodzakelijke zet. „Het is zonde.
Het werkt niet in zijn voordeel.” Hoewel de generatiegenoot zich niet met het beleid van bondscoach Dick Advocaat wenste te bemoeien, bevreemdde het hem dat Taument niet was opgeroepen voor Nederland-Italië. „Het gaat immers om een oefeninterland. En die zijn altijd goed om wat spelers uit te proberen.” En Taument zelf: „Eerlijk gezegd had ik er beetje rekening mee gehouden dat ik bij de selectie zou zijn.” Maar alleen Witschge en Ed de Goey vertegenwoordigen de komende dagen Feyenoord, dat wederom sterk kon leunen op zijn doelverdediger. „Ik verwacht dat Menzo bij Oranje in het doel staat. Beiden zijn goed in vorm. De Goey vind ik op dit moment iets completer. Maar het is net als met mij vroeger bij het Nederlands elftal. Er lopen te veel mensen en spelers om heen, die een voorkeur hebben voor Menzo”, opperde Hiele, vertrouwd met de gang van zaken bij Oranje.

Gallerij: