Feyenoord 5 - 1 Vitesse

Wedstrijdverslag:

Mét Julio Ricardo Cruz komt Feyenoord moeizaam tot scoren. Zónder de spits van tien miljoen kost het de Rotterdammers heel wat minder hoofdbrekens. Na een slechte eerste helft tegen Vitesse, waarin Cruz na ruim een half uur bij een voorsprong van 1-0 werd gewisseld, walste Feyenoord in de tweede helft over Vitesse heen: 5-1.

Voor de Gelderlanders was het de tweede zware nederlaag tegen een ploeg waarmee zij zich zo graag willen meten. Ajax schoffeerde Vitesse in de openingswedstrijd van het seizoen met de cijfers 5-0. Cruz aanschouwde de opleving van zijn ploeggenoten beteuterd vanaf de tribune. Hij was blij voor Feyenoord, maar verdrietig voor zichzelf. ,,We begrijpen elkaar slecht in het veld. Er gaat te veel mis. Dat ligt niet alleen aan mij, maar aan ons allemaal. We hebben vertrouwen nodig. Ik hoop dat deze overwinning ons dat geeft”, aldus Cruz. Vijf competitiewedstrijden genoot Julio Ricardo Cruz het vertrouwen van trainer Arie Haan. Vijf duels waarin hij mocht falen, waarin ‘El Jardinero’ (de tuinman) zijn weg mocht zoeken. Cruz moest tijd worden gegund, zei Haan elke keer als er kritiek was op het flegmatiek ogende spel van de spits. Bovendien, zo vertelde de oefenmeester keer op keer, diende iedereen er rekening mee te houden dat Cruz rechtstreeks uit de zware Argentijnse competitie kwam. „Ik ben fit. Voel me ook niet moe. Daar ligt het niet aan”, aldus Cruz. Hoewel Haan zijn troetelkind verdedigde, groeide ook bij hem kennelijk het besef dat de tijd was aangebroken dat Cruz iets van dat geschonden vertrouwen terugbetaalde. Langzamerhand verloor de voormalige spits van River Plate ook zijn krediet bij de oefenmeester, al deed Haan het in de Feyenoordkrant anders overkomen. Het magere spel van Cruz lag niet aan de Argentijn, maar aan zijn ploeggenoten. Zij bedienden de aanvaller niet op de juiste wijze. 

In werkelijkheid mocht de man van tien miljoen niets meer fout doen van Haan. Na de training van eergisteren gaf de trainer Cruz al een waarschuwing. „Ik heb hem gezegd: Als je niet beter je best doet, heeft het geen zin.” Met andere woorden: van Cruz werd niets anders verwacht dan een perfecte wedstrijd, mooie acties, een fikse dosis arbeid en doelpunten. En dat kon de Argentijn gisteravond niet brengen. Zijn optreden schommelde tussen matig en voldoende. Aan werklust ontbrak het Cruz niet, aan goede wil ook niet. Maar zijn spel was niet af. Verre van dat zelfs. Na ruim een half uur — Feyenoord leidde onverdiend met 1-0 — had Cruz al zijn krediet opgebruikt. Voor het oog van 25.000 toeschouwers, die zich al kritisch hadden laten horen, haalde Haan zijn troetelkind,, zijn ontdekking naar de kant. Een grotere schoffering is ondenkbaar. De trotse Argentijn begreep er niets anders. Hij schudde met zijn hoofd, sjokte naar de kant, gaf Henk Vos, die ook werd gewisseld, een tikje op een dijbeen en verdween naar de kleedkamer. Haan: „Cruz is doodmoe. Rust is dan het beste. Maar dat is niet het enige. Ik ben ook gewoon ontevreden over hem. Hij heeft hetzelfde probleem als Sanchez vorig jaar had. Alleen de druk op hem is groter en daarmee gaat hij te laconiek om. De beste remedie is wisselen en op de tribune plaats laten nemen. Dan wordt-ie wel wakker.” De wissels pakten goed uit voor Feyenoord. De nieuwe voorhoede, Connolly en Sanchez, maakte het de defensie van Vitesse wél lastig. Zij waren voortdurend in beweging, altijd aanspeelbaar en deden geregeld ook nog eens wat goed in balbezit. Zij sleepten, samen met de excellerende Giovanni van Bronckhorst, de ploeg over het dode punt heen. Feyenoord toonde nu wel geestdrift, karakter en inzet. De Arnhemmers, die zich tactisch goed hadden ingesteld op de beginopstelling van Feyenoord, hadden geen antwoord op de omzettingen van Haan. Ook na de pauze niet.

Trainer Henk ten Cate van Vitesse trachtte nog wel zijn ploeg de juiste richting op te sturen. Hij haalde de Italiaanse verdediger De Marchi naar de kant voor aanvaller Curovic. Niets had effect. Vitesse werd murw gespeeld. Liet zich ook murw spelen. De overtuiging ontbrak bij de Arnhemmers. Feyenoord speelde niet eens groots, maar de Rotterdammers maakten wél goed gebruik van de ruimte die Vitesse bood. Alle counters van Feyenoord waren gevaarlijk, omdat zij, in tegenstelling tot de eerste 35 minuten, op snelheid werden uitgevoerd. Van Bronckhorst, Korneev, Sanchez — niet toevallig de makers van drie van de vijf doelpunten — sneden keer op keer door de Arnhemse afweer. Uiteindelijk mocht Vitesse niet eens mopperen met vijf tegendoelpunten. Met een beetje meer vernuft had Feyenoord de score makkelijk tot grotere hoogte kunnen opvoeren. Maar om op een avond naast gevoel voor scoren ook nog eens het vernuft terugvinden, is een beetje te veel gevraagd.