PSV 4 - 0 Feyenoord

Wedstrijdverslag:

Het zat er al een tijdje aan te komen, maar ‘de top-drie’ is niet meer. Gisteravond viel Feyenoord definitief uit het rijtje met Ajax en PSV.

De manier waarop de Rotterdammers zich in de kwartfinales van het toernooi om de Amstel Cup door PSV lieten wegzetten, was ontluisterend (4-0). Na de ongelijke strijd in Eindhoven bleek eens te meer dat het gat tussen de topclubs Ajax en PSV en de door Feyenoord aangevoerde subtop een enorme kloof is geworden. Wat dat betreft moet Rob Baan zich een leukere rentree in het Philips-stadion hebben gewenst. Op het veld waarop de ex-PSV’er als assistent van Dick Advocaat zoveel successen vierde, zette de landskampioen zijn nieuwe werkgever te kijk. Dat moet de nieuwe technische man bij Feyenoord pijn hebben gedaan. Maar niet alleen de manier waarop de Rotterdammers werden ontluisterd, ook de rode kaart van Julio Ricardo Cruz moet hij met gemengde gevoelens hebben aanschouwd. Vlak voor rust wilde PSV-doelman Ronald Waterreus rustig uitverdedigen. Cruz was op hardhandige wijze spelbreker. De Argentijn trapte resoluut het standbeen onder Waterreus vandaan. Voor scheidsrechter Luinge zat er weinig anders op dan de rode kaart te trekken voor Cruz, die als Feyenoorder eerder al eens tijdens een oefenduel van het ] veld was gestuurd. De domme maar vooral gemene actie van Cruz stond gisteravond niet op zichzelf, en was een uiting van onvrede en onmacht. Vanaf de eerste minuut liep de Zuid-Amerikaan met frustraties over het veld. In potentie is hij de beste voetballer van dit moment bij Feyenoord. Alleen, Cruz kan dat veel te weinig naar zijn zin laten zien. Zijn medespelers ontberen nu eenmaal het vermogen hem in stelling te brengen, laat staan aan te spelen. Hij moet zich eenzaam en vooral onbegrepen hebben gevoeld op het moment dat hij Waterreus torpedeerde.

,,Het is een probleem”, zo onderkende trainer Leo Beenhakker de ‘dadendrang’ van Cruz. „Wat hij vanavond deed is niet goed. Cruz is de eerste die dat zal toegeven. Eenmaal in het veld gebeurt er blijkbaar iets met hem. Hij heeft veel temperament en kan slecht tegen zijn verlies, maar moet dat natuurlijk niet vertalen in gekke acties.” In Eindhoven kwam Feyenoord overigens niet aan voetballen toe. Zelfs de in de basis teruggekeerde Igor Kornejev, toch een echte voetballer, kon zich niet onderscheiden van de rest. Alleen in de openingsfase gaf de Rus enigszins thuis, maar hij zag dat Cruz zijn voorbereidende werk niet afrondde. Maar er was gisteravond meer dat het technische duo Baan Leo Beenhakker aan het denken zette. De kracht van Feyenoord ligt opgesloten in zijn hartstocht. Juist die karaktertrek ontbrak gisteravond bij de Rotterdammers. Met alle gevolgen vandien. Zo was Paul Bosvelt kennelijk met zijn gedachten elders toen Phillip Cocu en Peter Möller dreigend voor het doel van Jerzy Dudek opdoken. De fout van Bosvelt leverde PSV de 1-0 van Möller op. Ook de beleving van Dudek was niet optimaal. De Pool mocht zich het tweede doelpunt van de landskampioen aantrekken. Wim Jonk bediende Luc Nilis via de hak van Ovidiu Stinga.

Met een simpele schijnbeweging zette de Belg Ulrich van Gobbel op het verkeerde been. De vervolgens gelanceerde voorzet viel panklaar op de schoen van André Ooijer. In de korte hoek werd Dudek veroordeeld tot de rol van grabbelaar (2-0). Vanaf dat moment was de wedstrijd gespeeld en restte het ziel- en bewegingsloze Feyenoord het beperkt houden van de schade. Dat lukte de Rotterdammers niet echt. Nog voor de rust kopte Möller, uit een voorzet van Jonk, zijn tweede doelpunt achter Dudek (3-0). Voor Feyenoord begon de tweede helft zoals de eerste periode was geëindigd. In mineur. Dmitri Khokhlov maakte er ogenschijnlijk simpel 4-0 van en kreeg met die treffer de beloning voor alweer een goede wedstrijd in de basis van^PSV. Gehaald door trainer Advocaat als speler voor de breedte, is de voormalige speler van Torpedo inmiddels niet meer weg te denken uit het elftal. Evenals Stinga. Tegen Feyenoord toonde de Roemeen opnieuw zijn grote werklust. Zijn buffelen en corrigeren kwamen hem te staan op twee gele kaarten en dus rood. Maar zelfs de tien-tegen-tien-situatie had geen invloed meer op de wedstrijd, die op de eerste acht minuten na nooit een duel was. Daarvoor was het verschil in kracht én in beleving veel te groot.