FC Utrecht 1 - 0 Feyenoord

Wedstrijdverslag:

Het 'nieuwe’ Feyenoord is nog zo oud als voI rig jaar. De club verliest van Utrecht (1-0) en de sfeer is . om te snijden. Alles spitst zich toe op twee personen: Orlando Trustfull en Willem van Hanegem. Hun relatie bezit een wat meewarig karakter. Ze zien elkaar dagelijks, praten wel, maar wisselen geen zinnig woord.

Trustfull versus Van Hanegem. De kritiek van de trainer mist dikwijls nuance en het ego van de speler is door omstanders zo veelvuldig gestreeld dat hij zich vrijwel onaantastbaar voelt. Trustfull beschouwt een wisselbeurt in Utrecht als oorlogsverklaring, terwijl Van Hanegem voldoende redenen had om hem het freewheelen onmogelijk te maken. Het is het verhaal van de kip en het ei. Wat was er eerder? De terugval van de verse international of de bijtende scepsis van de trainer? Na een seizoen van kijven en twisten volgde de afgelopen zomer een gesprek waarin beiden vertelden waar het op stond. De lucht leek gezuiverd. Trustfull kreeg zijn kans, en klemde er zich met z’n hele hebben en houwen aan vast. Hij slaagde en ging spelen. Rotterdam was al snel te klein, de wereld moest hem zien. In Barcelona speelde hij een beroerd juan Gamper-toemooi. Desondanks ontving hij er een mondelinge invitatie voor het Nederlands elftal. Daarom was het zo triviaal dat Van Hanegem in die dagen zijn eerste gal spuwde. De coach was verbolgen dat een cameraploeg van een Nederlands televisiestation de middenvelder van heel nabij ging volgen. Trustfull zou met de aandacht geen raad weten. Verder liep hij anderen, met name Ronald Koeman, nog te vaak voor de voeten en verdedigde hij niet altijd even handig mee. Trustfull was boos  toen hij daar via de krant notie van nam. En hij werd nog bozer toen hij Van Hanegem om opheldering verzocht en de trainer beweerde dat niets van dien aard zijn lippen was gepasseerd. Daarmee zorgde Van Hanegem voor een vertrouwensbreuk die donderdagavond een ware kloof werd. Want wat liet de trainer zich na victorie in Riga ontvallen? ‘Zo’n jongen als Trustfull was helemaal niks’. En minder dan niets bestaat niet. Vrijdagavond bracht schrijver Hugo Camps (Volgens Van Hanegem: „Een malloot uit België”) Trustfull op de commerciële televisie een wollige ode. „En als je daar gevoelig voor bent”, insinueerde Feyenoords trainer gisteren, dan, zo wilde hij vervolgen, zweef je al gauw tussen hemel en aarde. „Ik heb hem daar
steeds voor gewaarschuwd.” De beoordeling oogde reëel. Trustfull was gisteren krachteloos. Het leek of het hem aan concentratie ontbrak. Niets ging zoals hij dacht dat het zou gaan. Toch zei hij dat hij in de eerste helft keihard had gewerkt. Van Hanegem vond het tegendeel en peperde dat zijn middenvelder gedurende de pauze in. De terechte wissel kwam tenslotte in de 59ste minuut. Exact 27 minuten
later schoot Hans Visser Utrecht naar de zege, waarna het sluimerende conflict zich publiekelijk openbaarde. Bij de deur van de kleedkamer benadrukte Van Hanegem dat het optreden van Trustfull geen al te vervelende consequenties
zal hebben, tenzij hij zich te buiten gaat in de vandaag verschenen kranten. Verder zei de trainer het te betreuren dat de
speler met de man is die hij kan zijn. Op zijn beurt zei Trustfull te veel respect voor zijn trainer te hebben om te klikken. Hij paste heel erg op zijn woorden, maar moest constateren dat er 'nog veel oud zeer zit’. De wijze waarop Van Hanegem hem telkens bewerkt, doet pijn. „Hij moet me gewoon eens midden in mijn gezicht zeggen wat hij vindt.” Een gevoelsmens als hij gaat kapot aan voortdurend cynisme.
Trustfull snakt naar een oplossing (een gesprek of een vertrek) en heeft zijn hoop op intermediairs als Bosz en Koeman gevestigd. Maar de spelersraad wist gisteravond nog van niets. Ze hoopte dat de ruzie bij een storm in een glas water zal blijven. Bosz wist wel dat Feyenoords blijdschap van de voorbije weken vals is geweest. En dat Trustfull en Larsson gisteren hadden moeten scoren, maar dat niet deden. Over nonchalance en gemakzucht weigerde hij te praten. „Dat zijn clichés die je vooraf kunt invullen.” Dat is dan precies wat trainer Van Hanegem doet. Die vindt dat de manier waarop Feyenoord de laatste tijd voetbalt een heel slechte is. Dat zei hij na het duel met Volendam (5-1 zege) en dat met Dag Liepaja (7-0 zege). Het spel gaat hem te traag en te slap. De nederlaag contra Utrecht had hij bij wijze van spreken al van ver zien aankomen. Hij zag het als enige. En wellicht heeft hij zijn team er
juist naar toe gepraat. Altijd maar hameren op tekortkomingen kent zo zijn grenzen, zeker als een elftal twaalf doelpunten in twee wedstrijden maakt. Dan mogen die clubs Volendam en Liepaja heten en voor ondermaats doorgaan, elk doelpunt moet eerst nog maar worden 'gezet'. Aanhoudend negativisme ondermijnt zelfvertrouwen, zoveel is zeker. Simon Kistemaker doet dat anders (en wellicht beter). Hij is dikwijls ziek, maar zijn enthousiasme werkt meestal aanstekelijk. Gisteren stond hij te schreeuwen en te zwaaien aan de zijlijn. Het publiek scandeerde zijn naam. De spelers overwonnen eerst hun eigen tekortkomingen en toen die van opponent. Drie wedstrijden had Utrecht gespeeld en er slechts een punt aan overgehouden. Nu won het van het nieuwe Feyenoord dat de suprematie van Ajax moest breken, maar zich opnieuw in zichzelf dreigt te verslikken.

Gallerij: