Zalgiris 1 - 1 Feyenoord

Wedstrijdverslag:

Feyenoord zette gisteren zijn belachelijke reeks in de Europa Cup voort. Na kabouters uit Ijsland, Albanië en Israël gaf de bekerwinnaar uit Rotterdam aan het armetierige Zalgiris Vilnius uit Litouwen de kans om naam te maken in Europa. In de slotfase van het matige duel verspeelde de ploeg van Willem van Hanegem, evenals afgelopen zondag tegen Go Ahead, op gênante wijze een vroeg verkregen voorsprong: 1-0.

Hield de oefenmeester zich tegen de Eagles nog redelijk op de vlakte over het vertoonde spel, gisteren vulde zijn chagrijn de catacomben van het nationale stadion in Vilnius. Frontaal opende Van Hanegem de aanval op een aantal van zijn spelers. „Ik zou me kapot schamen na zo’n vertoning, via de ruiten naar de bus vluchten om niemand onder ogen te komen. Maar mijn spelers zullen wel gewoon via de deur naar buiten komen,” fulmineerde de Kromme. „Het is belachelijk. Gênant. In de Europa Cup moet je alles geven, maar bij sommigen lijkt het net alsof zij in het veld lopen in uitgaanstenu. Die weigeren te werken. Eigenlijk hebben wij tegen Zalgiris maar met zeven man gespeeld. Je moet zo’n club oprollen met 4-0 of 5-0, maar toen het al snel 1-0 werd voor ons, dacht een aantal dat dit een gelopen koers was.” Wie Van Hanegem precies poogde te treffen met zijn kritiek wilde hij niet kwijt. Wel duidelijk is dat de gewisselde Witschge en Taument in het rijtje thuis horen. Maar ook de onzeker spelende Van Gobbel en de in de afwerking falende Blinker kwamen in aanmerking. „Sommige jongens hebben vanavond hun krediet verspeeld. Verdedigers dekten op vijf meter van hun man,” aldus Van Hanegem. „Ik denk niet dat aanstaande zondag tegen NEC hetzelfde elftal speelt. Er komt namelijk een moment dat het ophoudt.” De wijze waarop Feyenoord opnieuw werd gedold door een voetbaldwerg was inderdaad weinig verheffend. De tegenstander uit Litouwen, waarmee PSV twee jaar geleden met 6-0 en 2-0 afrekende, beschikt over bijzonder weinig klasse. Bijna een hele wedstrijd lang viel de drievoudig bekerhouder van de Baltische republiek vooral op door een onbeholpen techniek en een gebrek aan aanvalskracht. Toen de ijverige Larsson (Van Hanegem: „Hij werkte harder dan het hele team bij elkaar.”) al na negen minuten een combinatie met Blinker met een fraai schot afrondde, leek de tweestrijd al beslist. Zonder echt flitsend te zijn kreeg het degelijke Feyenoord genoeg mogelijkheden om Zalgiris met een complex naar de kleedvertrekken te sturen. Maar vooral Regi Blinker liet de kansen onbenut. „Ik had meer moeten scoren,” besefte hij. „Natuurlijk weet ik dat ik niet tevreden mag zijn. Die 1-1 is wel heel mager.” En Van Hanegem: „Hij had er gewoon een paar in moeten schieten. Maar als ik dan ook nog zeg dat zijn tegenstander niet kon voetballen, wordt-ie nog kwaad ook.”

Door de aanvallende missers sloop langzamerhand de onzekerheid weer in het team. Na een paar kansjes in het begin van de tweede helft zocht Feyenoord zijn heil in risicoloos breedtevoetbal, waarvan zelfs Zalgiris niet bang werd. Een beetje druk van Litouwse kant zorgde zelfs voor een lichte chaos in de Feyenoord-defensie. Het gelijkspel kondigde zich zes minuten voor tijd aan. Na een misverstand was Poderis al bijna bij 1-1 en even later kon Maciulevicius slechts door een stevige schouderduw van Van Gobbel worden afgeremd. In de 86e minuut was het echt raak voor de door zevenduizend fans gesteunde Litouwers. Maciulevicius holde door het hart van de defensie en werd onderuit getrokken door De Wolf. Teresnikas benutte de terecht toegekende strafschop. „Die penalty zat er gewoon aan te komen,” zei De Wolf. „Er waren al twee van zulke momenten geweest. Nee, ik voel me niet aangesproken door de kritiek van Van Hanegem. Ik ga niet over collega’s praten. Maar volgens mij ligt ons probleem in het feit dat we het werk niet afmaken. En dan breng je jezelf in het nauw.” Even verderop mijmerde Van Hanegem al over de thuiswedstrijd over veertien dagen. „Dat zal ook wel weer een hele klus worden.”

Gallerij: