FC Volendam 0 - 1 Feyenoord

Wedstrijdverslag:

„Dit was een speciale dag voor Wim van Hanegem. Daarom hebben wij geprobeerd hier twee punten weg te halen.” Geert Meijer zei het, na het duel van Feyenoord met Volendam, met een stalen geacht. Als de nummer twee van de eredivisie de (vijftigste) verjaardag van een trainer nodig heeft zich voor een wedstrijd te motiveren, dan is er iets mis in Rotterdam zuid. Omdat dit niet zo schijnt te zijn, moet Meijer de opmerking als een feestelijk grapje hebben geponeerd; de serieuze ondertoon ten spijt. Het probeersel van Feyenoord de winstpunten aan de jarige Van Hanegem te overhangen, slaagde wonderwel. De Rotterdammers wonnen met 1-0, door een treffer van John van Loen. De door het legioen ’verguisde aanvalsleider gleed na rust een vrije trap van Rob Witschge achter doelman Edwin Zoetebier. Daarmee scoorde hij honderd procent: een kans, meteen raak. Of: op geheel eigen wijze zette Van Loen zijn tegenstanders onder de fans uit Rotterdam te kakken. Dat Van Loen in veler subjectieve ogen niets goed kan doen, is hem bekend. De spits weet zich wekelijks beschimpt door een deel van de eigen aanhang. In Volendam was het gisteren niet anders. Met dit verschil, Van Loen kon alle hem toegewenste ziektes en dreigementen niet meer verdragen. Niet alleen hij, ook de andere spelers van Feyenoord zochten in de rust zichtbaar ontdaan over zoveel verbale terreur de kleedkamer op.

Vandaar het ietwat provocerende gebaar na zijn winnende (dus zo belangrijke) doelpunt. Begrijpelijk dat hij een bal hard tegen het hek trapte, waaraan een scheldende adolescent met Maasstedelijke tongval hing. Voor de supporters van Volendam, die ook al geen vrienden van hem bleken te zijn, had hij de gebalde vuist over. Discipline? Nee. Logisch? Ja. Meijer: „Wij hebben Van Loen onder controle. Pas als een en ander ontspoort, zullen wij er iets van zeggen. Nee, nu nog niet. Weet je wel wat-ie allemaal naar z’n hoofd krijgt geslingerd?” Na afloop van het duel wenste Van Loen z’n mond niet meer te houden. „Ik wil nu ook weleens wat terugzeggen tegen de fans. De hele wereld doet er heel nuchter over. Maar ik ben een mens, dus heb ook ik mijn gevoelens” riep hij, zichtbaar getergd. „Ik moet het me niet zo aantrekken, hoor ik iedereen zeggen. Het is een cliché, maar vandaag was het de druppel die de emmer deed overlopen. Zo’n klein apie, dat je de meest vreselijke ziektes toewenst...” Van Loen voelt zich het slachtoffer van de populariteit van Jozsef Kiprich in De Kuip. Een paar weken terug, thuis tegen NAC (1-1), kon de Hongaar het zich permitteren de mooiste kansen te missen. Het legioen bleef hem desondanks goedgezind. „Dan hoor je de supporters niet. Die lange rooie, die moeten zij altijd hebben. Je mag best weten dat ik soms blij ben dat we een uitwedstrijd spelen”, aldus Van Loen, wiens lot al meerdere keren ter sprake kwam in de spelersgroep. 

„We hebben dit met het elftal besproken. De jongens steunen mij niet alleen, ze staan ook achter mij. Dat bleek vel in de rust. Iedereen was ontdaan over wat ik nu weer over me heen had gekregen van de eigen aanhang”, verluchtte hij op weg naar de spelersbus. Van een tussentijds vertrek bij de club wil hij niet veten: „Dat is helemaal niet aan de orde.” De vervanger van Kiprich, die met een liesblessure naar de tribune was verbannen: „Maar voor de supporters heb ik de plaats van Jozsef afgepikt. Dat hebben ze me Iaten weten ook.” Tot z’n wissel negen minuten voor tijd (Ulrich van Gobbel kwam hem in de punt van de aanval vervangen) vertolkte van Loen een uitermate nuttige rol voor de elf van het duo Van Hanegem - Meijer. Samen met De Wolf en Henk Fraser zette hij het agressieve toontje, waarmee Volendam bestreden diende te worden. Wilde Feyenoord het technisch vernuft bij de opponent uitschakelen, dan moest er zo kort mogelijk worden gedekt. Hetgeen geschiedde. Volendam op zijn beurt trachtte Feyenoord zo ver mogelijk van het eigen doel te houden. Edoch, de voetballers uit het toeristendorp speelden het spelletje verre van slim. In plaats van zich van lange ballen te bedienen, zocht het elftal van trainer Wim Rijsbergen het in de korte combinatie. Omdat ook negen van de tien persoonlijke duels door Feyenoord werden gewonnen, kende de titelhouder lange tijd geen problemen. Pas in de slotfase kon Volendam enigszins aandringen. Meer dan een paar panieksituaties voor het doel van Ed de Goey leverde dat echter niet op. 

„De agressie gaf vandaag de doorslag”, wist Rijsbergen na afloop. „Hoeveel Volendammers hebben er op de grond gelegen? Molenaar, ja, omdat hij een elleboog in het gezicht had gekregen. Wil hij naar een grote club, dan zal-ie zich als voorstopper toch iets meer moeten laten gelden. Verder had Den Ouden een dikke lip. Daarmee hebben we het bij ons wel gehad. Het verschil is dat Feyenoord een topclub is en Volendam een tobclub, met een b”, aldus de trainer van de degradatiekandidaat . Wat meters verderop nam Van Hanegem de dubbele felicitaties in ontvangst. Hij had in de rust verrast moeten worden door een vliegtuigje met sleeptekst met de hartelijke gelukwensen van vrouw Marianna en beider zoons. Omdat z’n aanwezigheid in de kleedkamer was gewenst, miste hij de geste. „Ik hoorde in de rust wel wat brommen. Toen ik weer op het veld kwam, was dat ding weg. Z’n benzine zal wel op zijn geweest.”

Gallerij: