Roda JC 1 - 0 Feyenoord

Wedstrijdverslag:

Feyenoord incasseerde na acht maanden zijn eerste nederlaag. In Kerkrade brak Roda JC gisteravond de gouden keten van 20 ongeslagen wedstrijden. Met 1-0 sloot het een trots tijdperk af voor de gehandicapte Rotterdammers. Het laatste verlies dateerde alweer van 9 mei: 5-2 tegen Ajax in Amsterdam. In Limburg moest Feyenoord ruim een uur met tien man op zich al zware klus zien te klaren. Het optreden van scheidsrechter Roelof Luinge had wel degelijk een ongunstig effect op het Rotterdamse verweer. De noordelijke arbiter had het duidelijk verbruid bij de voormalige koploper, die de herfsttitel nu zeker moet afstaan aan Ajax. 

Roda JC maakte met de onverwachte winst, tegen Feyenoord voor het eerst weer sinds 1989-1990 (2-0 door John van Loen), een mindere periode goed. Het liet zich in de beker op onwaardige wijze uitschakelen door Helmond Sport. Trainer Huub Stevens was al evenmin te spreken over de 0-0 thuis tegen VVV en de nederlaag van 2-1 tegen FC Twente. Niettemin beëindigde zijn team de eerste helft van het seizoen zonder verlies op Kaalheide. Van de negen beurten gaf het alleen een punt weg tegen Willem II en VVV. Nog onwetend van de onfortuinlijke afloop had Feyenoord in het verre zuiden een verrassing in petto. De Zweed Henrik Larsson debuteerde in de basis. Blessures van Errol Refos (heup) en Peter Bosz (voet) noopten de technische staf tot een herschikking van het elftal. Willem van Hanegem en Geert Meijer kozen daarbij voor een aanvallende variant. Zo posteerden Rob Maas als rechtsachter en vulden de halflinie op met de een haarband getooide, jongste aan winst.

Het was de bedoeling dal Larsson achter Van Loon opereerde. De eerste twintig minuten ontpopte de Zweed, eerder het laatste kwartier ingevallen legen Vitesse, zich als een actieve technicus. Bedreven in de combinaties stichtte hij samen met de opgekomen Henk Fräser in de zestiende minuut het enige gevaarlijke moment van Feyenoord in de eerste helft. Zes minuten later was het probeersel met Larsson op slag waardeloos. Scheidsrechter Luinge stuurde Ruud Heus van het drassige veld. De linksachter van de bezoekende partij omklemde Barry van Galen om diens middel en verijdelde zodoende een vrije doorbraak van de Limburgse middenvelder. De uitsluiting was reglementair juist geïnterpreteerd, maar Luinge verkeek zich toch op de situatie. Bij het aanspelen van Van Galen maakte Tijani Babangida zich schuldig aan hinderlijk buitenspel. De rode kaart voor Heus ontregelde de op zich aantrekkelijke tactiek van Feyenoord. Rob Witschge moest, als pseudo verdediger, de dekking overnemen van Babangida. Dat ontkrachtte de toch al 'incomplete' halflinie van de Rotterdammers, waar Arnold Schollen onmogelijk in zijn eentje de gaten kon dichten. Larsson liet zich, om te assisteren, steeds verder terugzakken. En zelfs Van Loon haastte zich regelmatig naar achteren, om de belaagde defensie hulp te bieden. Met tien man lag Feyenoord onder hij Roda JC, dat druk opvoerde, Maar doelman Ed de Goey ontgoochelde tot twee keer toe Peter Hofstede. In de 37e minuut stevende de spits van de thuisclub zelfs vrij af op do Rotterdamse goalie. Na de redding van de sluitpost ging Van Galen opzichtig in de fout tegen Van Loen, maar de arbiter weigerde de grove overtreding met geel te bestraffen. Het prikkelde de al vrij explosieve stemming op in redelijk gevulde Kaalheide, waar de twee teams voor rust evenveel fouten (veertien) maakten.

Na de onderbreking viel de numerieke meerderheid van Roda lange tijd weg door een onbegrijpelijke handelwijze van Stevens. De trainer weigerde tot, de 66e minuut Van Galen, meteen na de hervatting geblesseerd geraakt, in te ruilen voor een fitte kracht. Het kwam het zelfvertrouwen van de Limburgers niet ten goede. Ze kregen zelfs minder vat op Feyenoord, dat zich deels ontworstelde aan de overmacht van het thuisteam. Maar dat simpel de middelen was ontnomen om aanvallend te imponeren. Het arbitrale ingrijpen had de semi-topper in Kerkrade al te nadelig beïnvloed, Feyenoord kon niet beter, Roda JC (zonder de grieperige René Trost) stoorde zich meer en meer aan hwt al even rommelige fluiten van Luinge. Een gele kaart voor Schollen leidde tot, een ordinair opstootje. Het gezag constateerde in totaal bijna vijftig overtredingen, maar vergiste zich stelsel matig in buitenspelsituaties en schipperde al even vaak met de spelregels. Niettemin was de zege verdiend voor de Limburgers, die do 1-0 in de 72e minuut dankten aan een slechtte uittrap van De Goey. Eric van der Luer ving de bal simpel op en stuurde Babangida weg naar  de enige treffer in het chaotische duel.

Gallerij: