PSV 1 - 1 Feyenoord

Wedstrijdverslag:

Het engeltje flirtte gisteren met Ed de Goey. De afgelopen dagen bevoordeelde het geluk Feyenoord toch al opzichtig: eerst in Israël, daarna op de EC-loting in Genève en ook nog eens in Eindhoven tegen PSV. Bij de landskampioen gapte de bekerwinnaar in blessuretijd nog een punt. „Die 1-1 mag ons nooit meer overkomen”, mopperde Gerald Vanenburg, aanvoerder van PSV. Het gelijke spel sloot voor Feyenoord een even vitale als fortuinlijke week af. Alles zat
nu eens merkbaar mee. Zeker in Eindhoven, waar PSV een klare zege versmaadde. Want de Rotterdammers overleefden een strafschop en een niet te missen kans van Romario. „Wordt het 2-0, dan is het afgelopen voor ons. Dat is de andere kant van het verhaal”, zo attendeerde Peter Bosz op het nauwelijks te regisseren scenario van deze topper. Vier momenten gaven kleur aan PSV-Feyenoord, allerminst hoogstaand, maar spannend, boeiend en emotioneel tot de allerlaatste seconde. Met een happy end voor de bezoeker, die voor het eerst in dit seizoen zowel de tactiek als de opstelling volledig afstemde op het surplus aan kwaliteit van de tegenstander. „We hadden wel zes varianten in ons hoofd”, onthulde (tweede) trainer Geert Meijer nadien. En Bosz: „Het ligt ons toch het beste om het initiatief over te laten aan de tegenpartij.” Tegen PSV greep Feyenoord grotendeels terug naar de succesformule uit de voorgaande competitie: een verdediging van vijf pionnen, met John de Wolf (op Romario) en Henk Fräser (op Wim Kieft) in de mandekking: een aanval met alleen Gaston Taument en Regi Blinker op de vleugel en zónder centrale spits. „Dat heeft ons niet verrast”, verzekerde Hans Westerhof, trainer van PSV. „We hebben er vrijdag zelfs op geoefend.”

Nochtans wist de thuisclub, ook in de betere eerste helft, niet goed raad met het stugge systeem van Feyenoord. De eerste kans brak ook pas in de 28ste minuut aan en sloeg prompt in: 1-0 dank zij Romario. Zes minuten eerder verkwanselde de Rotterdamse ploeg zijn enige mogelijkheid voor rust, toen Rob Witschge vrij voor Hans van Breukelen een houdbaar schuivertje produceerde. „In de eerste helft hebben we Feyenoord overklast”, overdreef Adri van Tiggelen, een beetje misleid door een gebrek aan weerwerk in dat deel van de wedstrijd. In de 37ste minuut kondigde zich de vroegtijdige beslissing aan. Bosz vloerde Juul Ellerman nog net buiten de zone, maar arbiter Jaap Uilenberg deponeerde de bal toch op de stip. „Het was een overtreding, maar ik zette de sliding echt buiten de zestien in”, hield de Feyenoorder terecht vol. De Goey, die als enige aan Rotterdamse zijde aanspraak mag maken op een plaats in Oranje, demonteerde evenwel het buitenkansje van de Braziliaan. „Ik vroeg nog aan Romario of ik de penalty soms moest nemen. Dat hoefde niet. In de rust hebben we afgesproken dat ik me er voorlopig mee belast”, bekende Vanenburg. Die tegenvaller achtervolgde PSV in het vervolg, maar Feyenoord hield juist een kick over aan het cruciale ogenblik. „Die klap werkte door", erkende Van Tiggelen. „Over de eerste helft kon ik nog wel tevreden zijn. Het wegzakken in de tweede helft is en blijft voor mij onverklaarbaar”, zo snapte Westerhof weinig van de schier dramatische inzinking bij de landskampioen. Met andermaal Romario in een voor hem onwennige dubbelrol.
De balvirtuoos dolde met zijn directe bewaker De Wolf, wiens mindere snelheid bij herhaling werd bespot en ingepeperd. „Hij was goed scherp. Hij ging bovendien vaak de bal ophalen. Ik had het erg moeilijk. Nee, het was niet bepaald een sollicitatie naar het Nederlands elftal. Maar hij is zo getruct en snel, dat ik niet zou weten wie hem in deze vorm zou kunnen afstoppen”, beaamde De Wolf zonder meer zich in een mijnenveld te hebben gewaand.

Maar Romario had kennelijk mededogen met Feyenoord. In de 90ste (!) minuut prikte hij, met de hoek voor het uitschieten, de bal hoog over het vrijwel verlaten doel van De Goey, na de pauze amper nog betrokken in het vreemde verloop. Het was alsof PSV zelf het gelijke spel voor de Rotterdammers bereidde en voorkookte. Bosz: „Zij gingen steeds meer achteruit en de voorsprong verdedigen. En wij bleven in de 1-1 geloven.” Maar Vanenburg: „We zijn inderdaad te ver achteruit gegaan. We kwamen daarbij door de wissels van Feyenoord in de problemen. Maar dan nog had 1-0 genoeg moeten zijn. We hadden de winst nooit meer mogen weggeven.” Waar PSV tactisch in de knoei raakte, pakte Feyenoord de tweede helft veel slimmer en consequenter aan. Het haalde de dekking nog strakker aan, kroop geleidelijk aan ook meer uit zijn schulp en dreef met Joszef Kiprich (voor Witschge) en Orlando Trustfull (voor Dean Gorré) de Brabanders steeds dieper terug. Hoewel de tijd al verstreken leek, diende de remise zich zowaar nog aan.

Welgeteld in de 92ste minuut veroorzaakte Van Tiggelen een strafschop tegen Kiprich. De Hongaar zelf negeerde het gespeelde tumult bij PSV en overtrof Romario vanaf elf meter: 1-1. „Het was een penalty. Ik wilde dé bal wegschoppen maar trof het been van Kiprich. Maar ik had nooit meer gedacht dat dit nog mogelijk zou zijn", gaf Van Tiggelen zonder aarzelen toe. „De scheidsrechter twijfelde. Ik was even bang dat ie die penalty niet zou geven. We hebben nog niet de vorm van vorig seizoen. Maar we konden dit resultaat goed gebruiken. De laatste drie weken hebben we in een dal gezeten”, zuchtte De Wolf hoorbaar opgelucht dat Feyenoord op de valreep PSV het eerste punt in de eredivisie had ontfutseld. Hoe dan ook verdiend, al had Westerhof even zeer gelijk met zijn omfloerste conclusie: „Dit is een hard gelag. We hebben het gelijke spel over onszelf afgeroepen. Het had niet gehoeven.”

Gallerij: