Feyenoord 2 - 0 FC Volendam

Wedstrijdverslag:

Ed de Goey is onschendbaar in de Kuip (tot hij een blunder maakt). Het duel met Volendam (2-0) werd door het legioen benut om ondubbelzinnig de Feyenoord-doelman tot nummer één van Nederland uit te roepen. Voor de wedstrijd, maar ook bij elk balcontact werd unaniem gescandeerd dat ’Ed in Oranje’ moet. De manier waarop hij werd toegezongen, bracht de bescheiden Gouwenaar duidelijk in verlegenheid. Na de interland tegen Polen had hij
zich heilig voorgenomen niet mee te doen aan de massale drang om de blunderende Stanley Menzo tot kop van Jut te maken. De Goey dook zelfs daags na de ontmaskering van de Ajacied onder om zich niet te hoeven mengen in de discussie over het meest actuele onderwerp in het voetbal. „Ik had geen rekening gehouden met zulke reacties. Als ik mijn wenkbrauwen fronste, begonnen ze al te zingen. Uiteraard werd ik er blij door verrast”, zo gaf De Goey later - schoorvoetend toe. „Maar eerlijk gezegd, praat ik liever niet over dit onderwerp. Het lijkt mij beter er mijn mond over te houden. Ik moet bij de les blijven en weer aan woensdag, aan de wedstrijd tegen Luzern, denken.” Al eerder gaf de oud-Spartaan zijn trainers Willem van Hanegem en Geert Meijer gelijk om geen meningen te verkondigen over collega-voetballers. „Zie dat als een erecode. Ik wil ook niet langer bij die interland stilstaan. We moeten verder. Op 16 december moet er weer een gemotiveerd Nederlands elftal staan voor de volgende kwalificatiewedstrijd.” Niet alleen het optreden van Menzo, maar ook de blessure die de Amsterdammer gisteren opliep, hebben de kansen op een promotie van De Goey tot international doen toenemen. De Feyenoorder solliciteerde ook nadrukkelijk naar een plaats in Oranje. Hij hield met een reflex Burleson van de 1-1 af en toonde daarna ook nog zijn atletische vermogen bij venijnige afstandsschoten van Johan Steur.

Eerder was Feyenoord met dank aan grensrechter Van Buul op 1-0 gekomen. Na eerst openlijk het boetekleed te hebben aangetrokken na een taxatiefout, durfde Van Buul in de 20ste minuut Gaston Taument niet meer voor buitenspel af te vlaggen. Vervolgens tikte Regi Blinker de 1-0 binnen. Die score deed trouwens recht aan het Rotterdamse spel. Met libero Alex Pastoor als extra middenvelder kwam Volendam desondanks terug in de wedstrijd. De Goey en een attente Joszef Kiprich, die uit een counter 2-0 maakte, stelden de winst uiteindelijk veilig. „Het was vooral een kwestie van de concentratie goed vasthouden. Wedstrijden, waarin je maar een paar ballen krijgt te verwerken, zijn altijd moeilijk. Ik voelde mij in elk geval lekker”, zo verwoordde De Goey later zijn gemoedstoestand. Zijn spel gaf ook aanleiding voor positieve kritiek. Edwin Zoetebier, vooral een plaag voor Rob Witschge die nogal wat scoringskansen kreeg aangereikt: „Ed heeft zeker twee 'wisse’ doelpunten tegengehouden. Hij kreeg duidelijk vleugels met die reddingen. Maar met zijn lengte van twee meter waren die knallen een makkelijke prooi voor hem. Dat neemt niet weg dat Ed goed bezig is.”

De Volendamse doelman vindt in elk geval dat Menzo nog minimaal een herkansing verdient. „Hij voelt blindelings de spelers aan die tot voor kort de verdediging vormden in het Nederlandse elftal. Ik weet opk wat hij heeft doorgemaakt, want mij overkwam hetzelfde na de wedstrijd met het Olympisch elftal tegen Australië. Een blunder van een keeper blijft altijd langer hangen. De fouten van de spitsen is bijna iedereen vergeten. Zoals de mensen zich evenmin weten te herinneren dat Smolarek door Menzo van de 3-2 werd afgehouden.” Zonder de Ajacied aan te vallen, vindt ook Zoetebier het een teken aan de wand dat Menzo een bewonderaar van Bruce Grobbelaar is, omdat de doelman uit Zimbabwe zo goed een blunder kan verwerken. De Goey laat zich op zijn beurt liever vergelijken met Jan van Beveren. „Volgens anderen heb ik zijn stijl en lengte. Dat zie ik als een compliment. Ik hoop ook zijn niveau te halen.” De enige kritiek, dat hij te weinig uitstraling zou hebben, steekt De Goey wel. „De mensen moeten altijd wat te zeggen en te schrijven hebben. Het enige dat voor mij telt is dat ze bij Feyenoord tevreden met mij zijn.” Met zijn nuchtere instelling beseft De Goey dat zijn kansen om tot nummer één van Nederland te worden uitgeroepen alleen maar stijgen. Een ongeluk zit echter in een klein hoekje. Belangrijk is daarom hoe zo’n eventuele blunder wordt verwerkt. „De een wordt heel druk. Ik blijf altijd rustig. Hoe Stanley het oplost, laat ik bewust bulten beschouwing”, zo verdedigt De Goey zijn concurrent onvoorwaardelijk.

Gallerij: