Fortuna Sittard 1 - 2 Feyenoord

Wedstrijdverslag:

Uitgerekend Henk Vos redde gisteravond de seizoenstart voor Feyenoord. In de laatste minuut scoorde de veelvuldig bekritiseerde aanvaller de winnende treffer tegen Fortuna Sittard: 1-2.

Een half uur voor tijd mocht Vos zijn trainingspak uittrekken, toen bleek dat publiekslieveling Peter van Vossen de hoge verwachtingen niet waarmaakte. Vos, gemotiveerd tot op het bot, had de afgelopen weken lijdzaam toegekeken hoe Van Vossen uitgroeide tot held van het legioen, terwijl Vos altijd de schlemiel was. En dan maakte juist hij het beslissende doelpunt in de openingswedstrijd tegen Fortuna en redde daarmee de eerste competitiewedstrijd van zijn ploeg. Want ondanks de winst was er nog veel aan te merken op het spel van Feyenoord. Leo Beenhakker stond in stadion De Baandert dan ook voortdurend aan de rand van het — slechte — veld, de grens van zijn wandelruimte steeds net niet overschrijdend. De Feyenoord-trainer keek zorgelijk en had daartoe alle reden. Hij zag dat Peter van Vossen niet bracht wat van hem verwacht werd, dat Kalou zich veelvuldig vastliep op de Limburgse verdedigers en dat Korneev weinig tot geen kansen creërde. De Rus nam de plaats in van de geschorste Cruz, omdat Beenhakker ervan uitging dat hij een goed aanvalsduo met Tomasson kon vormen. De twee kennen elkaar immers van hun tijd bij Heerenveen. In de eerste helft werkte die combinatie absoluut niet. Korneev is nu eenmaal geen echte diepe spits en maakte het zijn verdedigers veel te gemakkelijk. Hij kwam nauwelijks voor zijn man, ging nooit diep en stond nogal eens in buitenspelpositie. Maar in de vijfde minuut van de tweede helft was daar wel opeens de samenwerking tussen de twee exFriezen zichtbaar. Tomasson kreeg de bal in het strafschopgebied, kapte zijn tegenspeler uit en legde de bal klaar voor de vrijstaande Korneev. Het schot was niet echt hard, wel effectief: 1-0. Duidelijk was toen al dat de voorsprong niet lang stand zou houden.

Fortuna legde de zwakheden van Feyenoord gisteravond pijnlijk bloot. Als de Rotterdamse aanvallers geconcentreerd en kort gedekt worden, gaat er weinig dreiging van hen uit. De achterhoede liet ook behoorlijk wat steken vallen. Dat kwam niet zo zeer door de afwezigheid van Konterman. De van Excelsior gekomen Ferry de Haan hield zich als centrale verdediger redelijk staande tegen Fortuna. Zijn lengte is zeker een pré, maar ook de rust die hij uitstraalt naar zijn medespelers. Het was mede door het balverlies op het middenveld van Feyenoord, waardoor de defensie in problemen kwam. En dat was koren op de molen van het Limburgse aanvalsduo Hamming/ Jeffrey. Zij gaf dan ook de aanzet tot de gelijkmaker. Jeffrey passte vanaf rechts op Hamming, die de bal vrij kon intrappen: 1-1. De wedstrijden in de Intertoto competitie schijnen de ploeg van Bert van Marwijk niet gedeerd te hebben. Ze maakten een fysiek sterke en mentaal frisse indruk en hadden eigenlijk drie punten verdiend. Iets wat Beenhakker dwars moet zitten, is dat zijn ploeg net als in het vriendschappelijke duel met Tottenham Hotspur aanvallend pas uit de verf komt als de tegenstander gas terugneemt.

De Rotterdammers lieten — behalve de twee doelpunten — slechts één keer, in de eerste helft, zien hoe hun coach het zo graag wil. De opgekomen Tininho passte op Van Vossen, die de bal klaarlegde voor Tomasson. De Deen, die later gewisseld werd voor Paauwe, schoot op de paal. Het zijn dit soort acties waar de meegereisde Feyenoord-fans er het liefst meer van hadden willen zien. Hun vertrouwen in de ploeg is dit jaar misschien wel groter dan ooit. Beenhakker vindt het maar niks dat er zoveel mensen zijn die Feyenoord dit seizoen zeer hoog inschatten. Het legioen mag dromen van een kampioenschap, vindt de oud-bondscoach. De fans moeten zelfs grote verwachtingen hebben van hun club. Maar alle anderen voetballiefhebbers begrijpen er volgens Beenhakker niets van als ze denken dat Feyenoord dit jaar de achterstand met Ajax en PSV zo maar even inhaalt. Zes aankopen wissen het grote verschil van vorig seizoen, zo’n 20 punten, niet uit, zo redeneert de trainer. Uiteraard doet hij er alles aan om de druk van de schouders van zijn spelers te halen. Het realisme is welhaast door Beenhakker uitgevonden en dat is ook wat hij voortdurend predikt om zijn spelers scherp te houden. „Maar of deze groep bestand is tegen de druk van de buitenwereld en de favorietenrol die sommigen ons toedichten, weet ik nu nog niet”, zei de Feyenoord-trainer. „We vertalen het voorlopig positief.”