Feyenoord 3 - 1 FC Utrecht

Wedstrijdverslag:

De verbale kunsten van Leo Beenhak1 ker brengen Feyenoord langzaam terug op het niveau waar de ploeg thuis hoort. In drie weken tijd heeft de oefenmeester de  ergste vormcrisis uit zijn ; spelers gepraat. Feyenoord gelooft weer in zichzelf. Zo zeer zelfs dat FC Utrecht gisteren op overtuigende wijze werd verslagen: 3-1. 

Julio Ricardo Cruz is de voornaamste exponent van het herwonnen zelfvertrouwen bij de Feyenoorders. Hij kende een moeizame start Kuip en werd een miskoop genoemd. Sinds de komst van trainer Leo Beenhakker bloeit de spits van tien miljoen op. Vorige week tegen De Graafschap toonde hij beterschap. Gisteren speelde Cruz zijn beste wedstrijd. Cruz straalde plezier uit, was steeds aanspeelbaar, leed zelden balverlies en bezorgde zijn opponent Nascimento een vervelende midiiag. Alleen een doelpunt ontbrak. Maar hij was wel bij bijna aflle goede aanvallen van Feyenoord betrokken. En dat waren er nogal wat, zeker in de tweede helft toen de ploeg er liefst zeven kansen kreeg. Cruz lijkt zijn draai te hebben gevonden. „Hij speelde een goede wedstrijd”, aldus Beenhakker. „En in een rol, die hij nooit had. Normaal speelt hij minder ver vooruit, maar Feyenoord heeft te weinig ‘diepte’ in het spel. Vandaar dat ik hem ver voorin liet spelen.” De invloed van Beenhakker op de vorm van Cruz is groot. De oefenmeester benadert de Argentijn op de juiste wijze. Hij schenkt hem extra aandacht, lacht wat met hem en vertelt ook nog eens wat er van hem wordt verwacht. En dat allemaal in het Spaans. Cruz voelt zich ineens veel beter begrepen. Beenhakker: „Julio kan zijn ideeën kwijt en ik de mijne. Omdat wij elkaar begrijpen, komt hij ook dichterbij de spelersgroep te staan. De jongens snappen nu waarom hij op zaterdag minder fel traint dan de rest. In ZuidAmerika trainen ze een dag voor de wedstrijd niet. Omdat Julio nu goed speelt, knijpt de rest een oogje toe als hij wat minder traint. En zo zijn er veel kleine zaken, waarin duidelijkheid moest komen.” Cruz is niet de enige die opleeft onder Beenhakker. Het hele elftal lijkt zich op te richten. Drie weken heeft de oefenmeester nodig gehad om de juiste werkwijze te vinden. Hij gooide het elftal een paar keer door elkaar, zocht naar de goede samenstelling en lijkt die nu te hebben gevonden. Beenhakker kiest voor een ploeg met drie aanvallers, drie middenvelders en vier verdedigers. Niets bijzonders, daarin schuilt de voorzichtige opstanding van Feyenoord niet. Die danken de Rotterdammers aan Beenhakker. Hij spreekt kennelijk de juiste taal en raakt de gebroken spelers op de goede plaats. Beenhakker is verbaal een grootmeester. Hij praat goed wat fout is. De oud-bondscoach geeft de Feyenoorders het gevoel dat zij de beste zijn. En zo hebben de spelers zich al tijden niet gevoeld. Tijdens de training en de gesprekken houdt hij ‘de jongens’ voor dat zij niet kunnen falen. Feyenoorders maken geen fouten, zegt hij. De enige die fouten maakt, is, de trainer. Het is psychologie van de koude grond, maar de club heeft er baat bij. De spelers voelen zich geborgen bij Beenhakker, omdat hij de schuld op zich neemt als het niet lekker gaat. In die atmosfeer gedijt de ploeg. De spelers krijgen er zelfvertrouwen door. Ze durven acties te maken en risico’s in hun spel te leggen. Feyenoord straalt weer iets uit.

Hoe simpel kan een neerwaartse spiraal worden omgebogen. „De koppies hangen niet meer”, zegt Giovanni van Bronckhorst. „Beenhakker maakt ons elke keer duidelijk dat we met opgeheven hoofd moeten strijden. Hij doet dat zo overtuigend dat je er in gelooft. We voelen ons goed en hebben weer plezier. Bovendien schept hij duidelijkheid over de speelwijze. We zijn er nog lang niet, maar het gaat wel de goede kant op.” Dat vindt Beenhakker ook. Natuurlijk zag ook hij, dat Feyenoord gisteren na een goed eerste half uur een tijd lang wegzakte. En natuurlijk nam hij ook waar dat er achterin nog genoeg misging en dat de onrust soms om niets in het elftal sloop. „We vertonen nog pieken en dalen”, aldus Beenhakker. „Maar wat wil je? Feyenoord komt van heel ver. We hebben tijd nodig. Je kunt niet ineens verlangen dat we weer top zijn. Dat heeft tijd nodig. Voor vandaag ben ik tevreden. Vooral het eerste half uur was dik in orde. Maar als we over drie maanden nog zo spelen, zeg ik: „Nee, dat moet effe wat beter.”