Feyenoord 1 - 3 Fortuna Sittard
PTT Telecompetitie
12e Speelronde
Woensdag 29-10-1997
Stadion: De Kuip, Rotterdam
Toeschouwers: 20.500
Scheidsrechter
Dick van Egmond
Feyenoord
Trainer
Opstelling
Wedstrijddetails
59': ⚽0-1 Ronald Hamming
79': ⚽0-2 Ronald Hamming
80': ⚽1-2 Paul Bosvelt
86': ⚽1-3 Ronald Hamming
Trainer
Bert van Marwijk
Opstelling
1. Arno van Zwam
2. Edwin Hermans
3. Jürgen Dirkx
4. Kevin Hofland
5. Dorel Zegrean
6. Mark Burke🔻89.
7. Patrick Paauwe🟨
8. Mark van Bommel
9. Roberto Lanckohr
10. Ronald Hamming⚽⚽⚽
11. Regillio Simons
Reservebank
12. Ronald Dassen🔼89.
Wedstrijdverslag:
Arie Haan is vertrokken, maar de crisis bij Feyenoord duurt voort. Gisteravond verloren de Rotterdammers voor de vierde achtereenvolgende keer. Maar in het rijtje Willem II (subtop), Manchester United (top) en Ajax (top), hoort Fortuna Sittard niet thuis.
De pretentieloze Limburgse formatie legde evenwel feilloos de zwakte van Feyenoord bloot. Na rust profiteerden die ploeg van het gebrek aan kwaliteit in de Rotterdamse defensie: 1-3. Feyenoord was onmachtig. Feyenoord dwong nauwelijks een kans af en gaf er legio weg. Op de overwinning van Fortuna viel niets af te dingen. Ze had zelfs hoger moeten uitvallen. Interim-trainer Geert Meijer: Je zit in een periode waarin alles tegenzit. Ik weet niet wat er loos is. We moeten hopen op een geluk- je waardoor we de wind weer mee krijgen." Zelfs het doorgaans trouwe legioen laat Feyenoord in de steek. Gisteravond tegen Fortuna kwamen slechts 20.000 supporters naar de Kuip. En wie geeft de aanhangers van de Rotterdammers ongelijk? Als ze wel komen, krijgen ze toch niets te zien. Het lijkt alweer een eeuwigheid geleden dat Feyenoord een fatsoenlijk schouwspel bood aan zijn fans. Ook gisteren was het bedroevend wat Feyenoord liet zien. De intentie om er iets van te maken was er wel. Meijer viel zijn oude baas Arie Haan af, door een zeer aanvallend ingestelde ploeg het veld in te sturen. Slechts drie verdedigers stelde Meijer op, met zo weinig defensieve krach- ten speelde Feyenoord voor het laatst onder Willem van Hanegem, de voorganger van Haan.
Drie verdedigers, vier of vijf, 't lijkt niets uit te maken wat het strijdplan van Feyenoord is. De uitvoering blijft toch achter bij de bedoelingen. De ploeg ont- beert elke vorm van zelfvertrouwen. En dat gevoegd bij een gebrek aan agressie en een tekort aan kwaliteit in vooral de achterste linie en de malaise van de Rotterdammers is grotendeels verklaard. De onrust in de defensie zorgde er gisteravond voor dat Feyenoord nimmer vrij ten aanval trok. Altijd was er zorg over wat er achterin gebeurde. Altijd hinkte het middenveld op twee gedachten: aansluiten of blijven hangen voor het geval de opbouw strandt. Fortuna hoefde zich niet bovenmatig in te spannen om de Rotterdammers van zich af te houden. Voordat Feyenoord ook maar de middenlijn was overgestoken, stagneerde de aanvalsopbouw alweer door een foute pass. De Limburgers hadden aanvankelijk evenwel te veel ont- zag voor de faam van Feyenoord om de vice-kampioen van Nederland in eigen stadion een lesje te geven. Pas vlak voor de pauze ontdeed Fortuna zich van de schroom. Vlot combinerend tegen de Limburgers, toch geen hoogvliegers in de eredivisie, naar voren. En onmiddellijk stond de Feyenoord-defensie op instorten. Boateng schutterde geregeld, Graff tastte vaak mis en Picun gaf zijn falende mandekkers te weinig steun. Alleen met het nodige geluk bleven de Rotterdammers overeind.
Ook na rust modderde Feyenoord voort. Maar het verschil met de eerste helft was, dat Fortuna allang geen angst meer had voor de zieltogende topclub. De ploeg van trainer Bert van Mar- wijk voelde aan dat in de Kuip
meer te halen was dan een puntje.
Binnen een kwartier kwamen de Limburgers verdiend op voor- sprong. Picun leed balverlies. Paauwe pikte het speeltuig op, hij combineerde met Hamming en tikte van dichtbij 1-0 binnen. Feyenoord was niet bij machte om te schakelen naar een speltype dat in ieder geval nog leek op een overlevingsstrijd. De apathische formatie liet zich slachten door een degradatie-kandidaat.
Een kwartier na de eerste Limburgse treffer volgde de tweede. En ook nu ging er een festival aan fouten aan vooraf. Uiteindelijk was de treffer van Ronald Hamming wonderschoon. Vanaf een meter of 30 knalde hij over doelman Dudek heen. Een. groot deel van het publiek dreig- de het stadion te verlaten. Een ander deel leek het veld te willen bestormen. De in de haast aan- gerukte politie hield de relschop- pers weg van het terrein. Daarbij kregen de dienders hulp van Paul Bosvelt die een minuut na Fortuna's tweede treffer Feyen- oord weer hoop gaf: 2-1. De hoop was ten onrechte. Fortuna liet zich de zege niet meer ontnemen. Sterker, de Limburgers maakten de misère
in Rotterdam nog groter door vier minuten voor tijd via Hamming opnieuw te scoren. Feyen- oord dient de volgende thuis-wedstrijd te vrezen. Voor een leeg stadion en voor RKC.
ogen niet geloven