Ajax 4 - 0 Feyenoord

Wedstrijdverslag:

Feyenoord is ziek. Héél ziek. En het gezwel groeit maar door. De Rotterdammers hoopten dat tegen Manchester United en Ajax een medicijn zou worden gevonden. Tevergeefs. De Engelsen spaarden Feyenoord nog, waardoor de patiënt zijn kwaal kon camoufleren. Maar de Amsterdammers toonden gisteravond geen mededogen (4-0). Ajax liet feilloos zien dat de Rotterdammers zich in de huidige samenstelling in de terminale fase bevinden.

Feyenoord is reddeloos verloren. Het ontbreekt de ploeg aan alles: een strijdplan, intelligentie, kwaliteit en eenheid. Tegen nóg mindere elftallen kunnen die mankementen worden verbloemd door inzet en agressie, maar in de topwedstrijden komen de gebreken allemaal boven. Dan is het schrijnend om te zien hoe groot het verschil met de echte top is. De handelingssnelheid van de spelers ligt te laag ten opzichte van de elite en ook het ‘voetbalverstand' schiet tekort. Feyenoord is geen top, hooguit subtop. De uitzonderingen (Van Bronckhorst, Van Gastel, Van Wonderen) moeten vechten om boven te blijven in de poel van ellende. Dat is bijna onmogelijk. Feyenoord knokt tegen zichzelf en tegen de verwachtingen. In het jaar waarin de aansluiting met de top tot stand moest komen, lijkt de achterstand groter. Feyenoord speelt na elf wedstrijden al niet meer om te winnen. Feyenoord speelt slechts om te overleven. Zelfs dat gaat de ploeg slecht af. Dertig minuten hadden de Rotterdammers de illusie dat Ajax kon worden afgestopt. Een half uur waarin het geluk met Feyenoord was en Ajax de druk nog niet maximaal had opgevoerd. Picun, Graff, Boateng, Vos, ze leken zo zwak nog niet in die fase. Maar hoe pijnlijk werd nadien duidelijk wat zij tekort komen. Eenmaal op toeren had Ajax geen kind aan de aartsrivaal. Ronald de Boer, Arveladze, Dani, Oliseh en Blind konden doen wat ze wilden. De Ajacieden dicteerden de wedstrijd. Ze versnelden wanneer ze dat wilden, namen gas terug als dat nodig was. Ajax was een genot om naar te kijken. Feyenoord verwerd van tegenstander tot speelbal. De Amsterdammers hoefden niet eens moeite te doen voor een doelpunt. Feyenoord gaf de treffers cadeau. Graff deed weer eens een stapje te laat naar voren, waardoor de grensrechter een buitenspelgeval over het hoofd zag. Schuiteman haalde Arveladze neer, waarna Litmanen vanaf elf meter 1-0 scoorde. Aan Ajax’ tweede treffer ging een bijna identieke situatie vooraf, alleen was dit keer Boateng de man die dom balverlies leed. Witschge pikte op, Arveladze profiteerde: 2-0. De Ghanees droeg voor het derde doelpunt van Ajax het stokje over aan Graff. De Argentijn- verloor de bal, Dani passeerde de graaiende Dudek. Alleen het vierde doelpunt van de Amsterdammers was geheel van eigen makelij. Witschge en Arveladze combineerden door het centrum van de vijandelijke verdediging. Ronald de Boer tikte nummer vier binnen.

Ajax schakelde terug, van de vijfde naar de derde versnelling. Maar zelfs die versnelling was te hoog voor Feyenoord. De frustraties over de afgang namen toe. Van Gobbel beheerste zich niet langer. Hij sloeg Ronald de Boer, zowel met links als met rechts, en kon vertrekken. Ook dat is een probleem van Feyenoord. Als het tegenzit, is er altijd iemand die zijn zelfbeheersing verliest. De rode kaart van Van Gobbel was al weer de zesde van het seizoen. Elf duels is het voetbaljaar oud en nu al speelt Feyenoord een verloren seizoen. De Rotterdammers zullen nog wel wedstrijden winnen, wellicht zelfs woensdag al tegen Fortuna. Maar als échte weerstand opdoemt, is Feyenoord op voorhand verloren. Trainer Arie Haan heeft niet zo gek veel alternatieven voor Graff, Picun, Boateng, Vos. Van de mannen die gisteren ontbraken (Connolly, Fraser, Van Bronckhorst en Sanchez) zijn slechts Fraser en Van Bronckhorst een verrijking. Dan nog blijft de oefenmeester zitten met twee zeer zwakke schakels, waarvan elke tegenstander van niveau gebruik maakt. Toch ziet Haan nog lichtpuntjes. In de week van de waarheid constateerde hij vooruitgang. Volgens Haan was Feyenoord tegen Manchester United en Ajax een eenheid. Haan: „Het elftal is niet uit elkaar gevallen. En dat is positief.” Daarmee kan Haan aan de slag, zei hij. Hij kan het gezwel wegsnijden en de doodzieke patiënt genezen. Maar wie gelooft daar in? Van niets iets maken, is nog nooit iemand gelukt.